Pomysł uczczenia pamięci pomordowanych i poległych na Wschodzie leśników zrodził się podczas spotkania leśników ze śp. ks. prał. Zdzisławem Peszkowskim, kapelanem Rodzin Katyńskich, autorem monografii „Leśnicy w grobach Katynia”. W 2009 r., podczas dorocznej Pielgrzymki Leśników na Jasną Górę, powołano grupę inicjatywną, która przystąpiła do realizacji pomysłu. Jej koordynatorami zostali Grażyna i Stanisław Zagrobelni. W listopadzie 2009 r. we lwowskiej bazylice archikatedralnej abp Mieczysław Mokrzycki poświęcił nasiona żołędzi przywiezione przez delegację polskich leśników. Miejsce tej uroczystości nie zostało wybrane przypadkowo - 40 proc. leśników zamordowanych tzw. trybem katyńskim pochodziło z terenu dawnej archidiecezji lwowskiej. Przejmującym zbiegiem okoliczności żołędzie zostały wysiane w szkółce Nadleśnictwa Oleszyce rankiem 10 kwietnia 2010 r., o tej samej godzinie, gdy w podsmoleńskim lesie rozegrała się kolejna narodowa tragedia…
Wyrośnięte dąbki zostały posadzone w czasie uroczystości, która odbyła się w nadleśnictwie 8 czerwca br. Powstał jedyny w Polsce Las Pamięci Leśników - 724 drzewka, każde opatrzone nazwiskiem ofiary zamordowanej na nieludzkiej ziemi.
Leśnicy stanowili przed wojną ok. 0,06 proc. społeczeństwa, ale wśród ofiar mordu katyńskiego było 3 proc. leśników - pięćdziesięciokrotnie (!) więcej, niż wynikałoby to ze statystycznych proporcji.
Byli wśród nich: ostatni przedwojenny dyrektor Lasów Państwowych, naukowcy, absolwenci uczelni, nadleśniczowie, leśniczowie i gajowi. Jako elita patriotycznej inteligencji stanowili dla totalitarnego państwa zbyt wielkie zagrożenie, by dane im było przeżyć…
W uroczystości, rozpoczętej Mszą św., którą koncelebrowali abp Mokrzycki i ordynariusz diecezji zamojsko-lubaczowskiej bp Wacław Depo, wzięli udział oprócz leśników także posłowie, przedstawiciele samorządów, kombatanci i członkowie rodzin pomordowanych.
W Lesie Pamięci powstała także kwatera, w której posadzono 96 dębów dla uczczenia ofiar katastrofy rządowego samolotu, lecącego z polską delegacją na rocznicowe uroczystości do Smoleńska.
Biskup Elbląski dr Wojciech Skibicki dokonał wraz z 1. stycznia zmian personalnychw diecezji elbląskiej. Zmiany dotyczą funkcji duszpasterza młodzieży, rzecznika prasowego oraz kapelana i sekretarza biskupa diecezjalnego.
Z końcem roku posługę diecezjalnego duszpasterza młodzieży i koordynatora Światowych Dni Młodzieży zakończył, po niemal 8 latach, ks. Marek Piedziewicz. Od 1. stycznia zastąpił go ks. mgr Michał Semeniuk, wikariusz w parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Malborku oraz katecheta w Zespole Szkół Katolickich im. św. Jana Pawła II w Malborku. Ks. Semeniuk będzie, w pierwszej kolejności, współpracował z księżmi zaangażowanymi w duszpasterstwo młodzieży, a także kontynuował dotychczasowe projekty. Są to przede wszystkim cykliczne, nocne czuwania, które od kilku lat gromadzą młodzież z diecezji w jej różnych parafiach. Będzie również koordynował przygotowania do wyjazdu z diecezji elbląskiej na Światowe Dni Młodzieży w Seulu w roku 2027.
Syrach wkłada w usta Mądrości hymn, który brzmi jak publiczne wyznanie. Mądrość przemawia w zgromadzeniu, a więc w przestrzeni liturgii i słuchania. Nie pojawia się jako prywatna intuicja. Pochodzi „z ust Najwyższego”, co w Biblii oznacza słowo stwórcze i wierne. Hebrajskie ḥokmāh i grecka sophia opisują dar, który przenika rozum i sumienie. Syrach personifikuje Mądrość w rysie kobiecym, a obraz służy mówieniu o hojności Boga, który poucza i karmi.
Usunięcie krzyża z przestrzeni wychowania to gest, który rani nie tylko religijnie, ale także kulturowo. A jednak, paradoksalnie, incydent ze szkoły w Kielnie ma też swoją jasną stronę. Bo uczniowie – ci, których tak często posądzamy o obojętność – nie zgodzili się na usunięcie krzyża. W ich spokojnym sprzeciwie zabrzmiała cicha, ale mocna wiara.
Cyprian Kamil Norwid, który krzyż widział zawsze na tle polskiej historii, przestrzegał dobitnie: „Bo kto, do Krzyża nawet idąc, minął krzyże ojczyste, ten przebiera w męczeństwie!”. To zdanie brzmi dziś jak komentarz do współczesnych prób „czyszczenia” przestrzeni publicznej z symboli, które przez wieki były znakiem polskiej tożsamości, a nie kościelnym rekwizytem. Krzyż szkolny, krzyż w urzędzie, przydrożny krzyż – to właśnie są „krzyże ojczyste”. Mówią o historii narodu, o jego duchowym dziedzictwie, o pamięci wspólnoty, nie o „narzucaniu religii”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
