Rok 1971. Właśnie zakończyło się kolokwium habilitacyjne ks. Tadeusza Stycznia. Trwa uroczysty obiad. Ówczesny Kierownik Katedry Etyki w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim zabiera głos: "Skoro uczeń jest już samodzielny, to proszę Panie, pozwól odejść słudze swojemu". Nowo habilitowany odpowiada: "Po raz pierwszy nie zgadzam się ze swoim Mistrzem. Wolę być chłopcem na posyłki w firmie Karola Wojtyły, niż szefem w swojej własnej".
Pan pozwolił temu niezwykłemu "Szefowi" odejść, ale dopiero na Stolicę Apostolską. Jednak pamięć o nim w "jego firmie" (Katedra Etyki KUL) pielęgnowana jest do dnia dzisiejszego. Dlatego, w ramach obchodów Dnia Papieskiego, odbyła się w KUL sesja zatytułowana Świadek Prawdy - Świadek Nadziei, zorganizowana przez Rektora Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego oraz Instytut Jana Pawła II. Przybyłych powitał sam rektor, ks. prof. Andrzej Szostek. Podczas sesji zabrakło niestety, z powodu złego stanu zdrowia, następcy Karola Wojtyły w Katedrze Etyki - ks. prof. Tadeusza Stycznia. Drugi z zapowiedzianych prelegentów - ks. dr Alfred Wierzbicki - zastępca Dyrektora Instytutu Jana Pawła II, wygłosił wykład pt.: U źródeł humanizmu Jana Pawła II. W swoim wystąpieniu podkreślił, że fakt, iż Ojciec Święty był profesorem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego rodzi zobowiązanie podążania tą drogą. Wskazał, że u źródeł humanizmu papieskiego orędownictwa leży kontemplacja oblicza Chrystusa. "W epoce degradacji człowieczeństwa, Jan Paweł II w swoim pontyfikacie ukazuje chrześcijaństwo jako personalistyczne - wyzwolone z lęku" - mówił ks. dr Wierzbicki. Po wykładzie środowisko akademickie KUL przeszło do kościoła, by tam podczas uroczystej Eucharystii, koncelebrowanej przez abp. seniora Bolesława Pylaka, modlić się w intencji Ojca Świętego.

* * *

Nie bez przyczyny jednym z organizatorów omawianej sesji był Instytut Jana Pawła II. Jak sama nazwa wskazuje, jego działalność koncentruje się wokół osoby Ojca Świętego. O przybliżenie istoty funkcjonowania Instytutu poprosiliśmy jego sekretarza - Cezarego Rittera.

- Proszę opowiedzieć o początkach działalności Instytutu Jana Pawła II.

CEZARY RITTER: - Formalny początek stanowi czerwiec 1982 r., kiedy to senat akademicki KUL podjął uchwałę o jego powstaniu, jako instytutu międzywydziałowego. Jednak ta data posiada swoją prehistorie. Wskazać można na początek pontyfikatu Jana Pawła II - już wtedy, ks. prof. Tadeusz Styczeń, następca Karola Wojtyły na Katedrze Etyki KUL - myślał o tym, że powinien na KUL-u taki Instytut powstać. Zebrania odbywały się najpierw nieformalnie. Ks. prof. Tadeusz Styczeń, prof. Wojciech Chudy, ks. prof. Andrzej Szostek, prof. Jerzy Gałkowski, ks. Andrzej Wawrzyniak, dr Stanisław Majdański - to grono osób, które stworzyły podwaliny pod zaistnienie Instytutu.

- Na czym polega działalność Instytutu?

- Właśnie od 1982 r. datują się Konwersatoria Myśli Jana Pawła II jako część działań dydaktycznych. Spotkania poświęcone są analizie dokumentów papieskich, wątków jego nauczania, podstawom filozoficznym i teologicznym nauczania Jana Pawła II. Sięgamy jednocześnie do myśli Karola Wojtyły. Spotkania początkowo odbywały się co tydzień. Teraz w formie bardziej zorganizowanej - raz w miesiącu. W tym roku planujemy temat przewodni: czy etyka potrzebuje teologii moralnej? Zwieńczeniem konwersatoriów są sympozja, które odbywają się każdego roku - zazwyczaj w okolicy dnia urodzin Ojca Świętego - 18 maja.

- A po za działalnością dydaktyczną?

- Realizujemy szereg inicjatyw wydawniczych. Wymienię trzy. W serii: Człowiek i moralność publikujemy pisma naukowe Karola Wojtyły, w cyklu: Jan Paweł II naucza - komentarze do dokumentów papieskich. Ważną pozycję stanowi kwartalnik Ethos, którego poszczególne numery poświęcane są wybranemu tematowi, podejmowanemu w duchu nauczania papieskiego. Te wydawnictwa to zarazem nasz sposób komunikowania się ze szerszym społeczeństwem.

- Proszę opowiedzieć o założeniach ideowych Instytutu.

- Przede wszystkim służba temu wszystkiemu, czemu służy Jan Paweł II, a w ten sposób służba jego pontyfikatowi. W KUL chcemy to czynić przede wszystkim w kontekście myśli filozoficznej - tej, którą tu wykładał. Staramy się podjąć i kontynuować program tzw. lubelskiej szkoły personalizmu etycznego, której twórcą był Karol Wojtyła. Poprzez tę działalność Instytut ma stanowić wspólnotę ludzi, którzy żyją papieską nauką i dzięki temu lepiej służą Chrystusowi.