Reklama

Niedziela Częstochowska

Wigilia w przeddzień Wigilii

Caritas Archidiecezji Częstochowskiej zorganizowała 23 grudnia przy ul. Ogrodowej w Częstochowie wigilię dla potrzebujących i samotnych. Uczestniczyło w niej 300 osób.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

– Znak krzyża, który czynimy na sobie, jest jednocześnie wiarą w miłość, dlatego nie bójmy się dzisiaj tego słowa: kocham, ale wypowiadajmy je bardzo zobowiązująco, ponieważ ono pokazuje troskę o drugiego człowieka – powiedział do uczestników spotkania abp Wacław Depo.

Metropolita częstochowski przypomniał również, że w miejscu, gdzie odbyła się wigilia i w którym znajdują się: dom miłosierdzia, jadłodajnia, kuchnia i magazyny żywnościowe Caritas, jeszcze kilka lat temu było pole, gdzie leżały góry ziemi. – Jak nie dziękować Bogu za odnowienie oblicza tej ziemi! Dziękujemy Bogu i ludziom – podkreślił.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Maciej Orman/Niedziela

Metropolita częstochowski pobłogosławił opłatki i składał życzenia uczestnikom spotkania.

Reklama

– Dobrze, że tutaj osoby starsze i potrzebujące mają takie małe Betlejem, miejsce, w którym mogą sobie usiąść, poznać siebie nawzajem, porozmawiać, pokolędować i przede wszystkim podzielić się opłatkiem – zwrócił uwagę w rozmowie z Radiem Fiat ks. Marek Bator, dyrektor Caritas Archidiecezji Częstochowskiej.

Maciej Orman/Niedziela

Uczestnicy wigilii nie kryli zadowolenia z udzielonej im gościny. Otrzymali również paczki świąteczne. – Było elegancko. Bardzo nam się podobało – powiedzieli „Niedzieli”. Łamiąc się opłatkiem, życzyli sobie zdrowia, Bożego błogosławieństwa i pomyślnego 2023 r. – Różnie bywa, ale zawsze może być gorzej, szczególnie w obecnej sytuacji, dlatego życzyliśmy sobie, żeby nowy rok nie był gorszy od tego, który się kończy – przyznał czytelnik „Niedzieli”.

Maciej Orman/Niedziela

Podczas wigilii nie mogło zabraknąć wolontariuszy ze szkolnych kół Caritas, którzy rozdawali posiłki. Jednym z nich była Wiktoria. – Bardzo lubię pomagać. Cieszę się, że osoby, które tutaj przyszły, chociaż przez chwilę nie były same – wyznała. Jak dodała, warto zaangażować się w wolontariat. – To jest super spędzony czas. Dzięki temu poznaję wiele osób i mam satysfakcję z niesienia pomocy – podsumowała.

Maciej Orman/Niedziela

Podczas wigilii kolędy śpiewała Schola Liturgiczna „Domine Jesu”.

2022-12-23 19:12

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Podnoszą standardy

Niedziela częstochowska 27/2020, str. V

[ TEMATY ]

pandemia

respirator

Caritas Archidiecezji Częstochowskiej

Michał Janik/TV Niedziela

Respirator dla szpitala w Pajęcznie

Respirator dla szpitala w Pajęcznie

Caritas Archidiecezji Częstochowskiej przekazała respiratory dla szpitali w Częstochowie, Zawierciu i Pajęcznie oraz dla Domu Pomocy Społecznej „Domus Misericordiae”. Otworzyła również nowoczesny magazyn na żywność.

Dyrektorzy szpitali odebrali sprzęt 24 czerwca w Centrum Wolontariatu i Administracji Caritas Archidiecezji Częstochowskiej. 5 respiratorów to dar Caritas Polska w ramach akcji „Wdzięczni medykom”, Caritas częstochowskiej, biskupów i kapłanów archidiecezji oraz indywidualnych darczyńców. – Cieszymy się, że sprzęty będą dobrze wykorzystane – powiedział ks. Marek Bator, dyrektor Caritas częstochowskiej.

CZYTAJ DALEJ

Marcin Zieliński: Znam Kościół, który żyje

2024-04-24 07:11

[ TEMATY ]

książka

Marcin Zieliński

Materiał promocyjny

Marcin Zieliński to jeden z liderów grup charyzmatycznych w Polsce. Jego spotkania modlitewne gromadzą dziesiątki tysięcy osób. W rozmowie z Renatą Czerwicką Zieliński dzieli się wizją żywego Kościoła, w którym ważną rolę odgrywają świeccy. Opowiada o młodych ludziach, którzy są gotyowi do działania.

Renata Czerwicka: Dlaczego tak mocno skupiłeś się na modlitwie o uzdrowienie? Nie ma ważniejszych tematów w Kościele?

Marcin Zieliński: Jeśli mam głosić Pana Jezusa, który, jak czytam w Piśmie Świętym, jest taki sam wczoraj i dzisiaj, i zawsze, to muszę Go naśladować. Bo pojawia się pytanie, czemu ludzie szli za Jezusem. I jest prosta odpowiedź w Ewangelii, dwuskładnikowa, że szli za Nim, żeby, po pierwsze, słuchać słowa, bo mówił tak, że dotykało to ludzkich serc i przemieniało ich życie. Mówił tak, że rzeczy się działy, i jestem pewien, że ludzie wracali zupełnie odmienieni nauczaniem Jezusa. A po drugie, chodzili za Nim, żeby znaleźć uzdrowienie z chorób. Więc kiedy myślę dzisiaj o głoszeniu Ewangelii, te dwa czynniki muszą iść w parze.

Wielu ewangelizatorów w ogóle się tym nie zajmuje.

To prawda.

A Zieliński się uparł.

Uparł się, bo przeczytał Ewangelię i w nią wierzy. I uważa, że gdyby się na tym nie skupiał, to by nie był posłuszny Ewangelii. Jezus powiedział, że nie tylko On będzie działał cuda, ale że większe znaki będą czynić ci, którzy pójdą za Nim. Powiedział: „Idźcie i głoście Ewangelię”. I nigdy na tym nie skończył. Wielu kaznodziejów na tym kończy, na „głoście, nauczajcie”, ale Jezus zawsze, kiedy posyłał, mówił: „Róbcie to z mocą”. I w każdej z tych obietnic dodawał: „Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych” (por. Mt 10, 7–8). Zawsze to mówił.

Przecież inni czytali tę samą Ewangelię, skąd taka różnica w punktach skupienia?

To trzeba innych spytać. Ja jestem bardzo prosty. Mnie nie trzeba było jakiejś wielkiej teologii. Kiedy miałem piętnaście lat i po swoim nawróceniu przeczytałem Ewangelię, od razu stwierdziłem, że skoro Jezus tak powiedział, to trzeba za tym iść. Wiedziałem, że należy to robić, bo przecież przeczytałem o tym w Biblii. No i robiłem. Zacząłem się modlić za chorych, bez efektu na początku, ale po paru latach, po którejś swojej tysięcznej modlitwie nad kimś, kiedy położyłem na kogoś ręce, bo Pan Jezus mówi, żebyśmy kładli ręce na chorych w Jego imię, a oni odzyskają zdrowie, zobaczyłem, jak Pan Bóg uzdrowił w szkole panią woźną z jej problemów z kręgosłupem.

Wiem, że wiele razy o tym mówiłeś, ale opowiedz, jak to było, kiedy pierwszy raz po tylu latach w końcu zobaczyłeś owoce swojego działania.

To było frustrujące chodzić po ulicach i zaczepiać ludzi, zwłaszcza gdy się jest nieśmiałym chłopakiem, bo taki byłem. Wystąpienia publiczne to była najbardziej znienawidzona rzecz w moim życiu. Nie występowałem w szkole, nawet w teatrzykach, mimo że wszyscy występowali. Po tamtym spotkaniu z Panem Jezusem, tym pierwszym prawdziwym, miałem pragnienie, aby wszyscy tego doświadczyli. I otrzymałem odwagę, która nie była moją własną. Przeczytałem w Ewangelii o tym, że mamy głosić i uzdrawiać, więc zacząłem modlić się za chorych wszędzie, gdzie akurat byłem. To nie było tak, że ktoś mnie dokądś zapraszał, bo niby dokąd miał mnie ktoś zaprosić.

Na początku pewnie nikt nie wiedział, że jakiś chłopak chodzi po mieście i modli się za chorych…

Do tego dzieciak. Chodziłem więc po szpitalach i modliłem się, czasami na zakupach, kiedy widziałem, że ktoś kuleje, zaczepiałem go i mówiłem, że wierzę, że Pan Jezus może go uzdrowić, i pytałem, czy mogę się za niego pomodlić. Wiele osób mówiło mi, że to było niesamowite, iż mając te naście lat, robiłem to przez cztery czy nawet pięć lat bez efektu i mimo wszystko nie odpuszczałem. Też mi się dziś wydaje, że to jest dość niezwykłe, ale dla mnie to dowód, że to nie mogło wychodzić tylko ode mnie. Gdyby było ode mnie, dawno bym to zostawił.

FRAGMENT KSIĄŻKI "Znam Kościół, który żyje". CAŁOŚĆ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!

CZYTAJ DALEJ

Jasna Góra: na Błoniach zakończył się Marsz Nadziei

2024-04-25 07:59

[ TEMATY ]

Jasna Góra

Biuro Prasowe Jasna Góra

„Każde Życie jest Ważne”, „Pomagamy, Wspieramy, dajemy Nadzieję” - z takimi hasłami i przesłaniem zakończył się na jasnogórskich Błoniach Marsz Nadziei. To w ramach ogólnopolskiej kampanii Pola Nadziei, która zwraca uwagę na działalność hospicjów i wszystkich pacjentów dotkniętych niepełnosprawnościami i chorobą nowotworową. Uczestnicy przy figurze Niepokalanej pomodlili się i złożyli kwiaty.

W Marszu wzięli udział uczniowie częstochowskich przedszkoli i szkół, mieszkańcy miasta, a także pacjenci hospicjum. - Od czterech lat korzystam z pomocy hospicjum. Jestem pacjentem onkologicznym, a moi bliscy już nie żyją. Pracownicy dali mi wsparcie i opiekę, są dla mnie jak rodzina. Czuję się jakby podarowano mi drugie życie - powiedział pan Dariusz, pacjent częstochowskiego hospicjum. Dodał, że Marsz jest dla niego manifestacją i apelem, że „osoby chore też mają prawo do normalnego funkcjonowania”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję