Szukając odpowiedzi na pytanie o kryteria prawdziwego pocieszenia Franciszek odwołał się do św. Ignacego z Loyoli, który stwierdza, że „Jeśli w naszych myślach początek, środek i koniec jest całkowicie dobry, zmierzający do tego, co jest w pełni dobre, jest to znak dobrego anioła”.

Wyjaśniając czym jest dobry początek Ojciec Święty podkreślił znaczenie miłości Boga i bliźniego, gdy podejmujemy decyzję o wypełnieniu jakiejś czynności, realizacji tego dobra, do którego jesteśmy powołani, tu i teraz.

Mówiąc o dobrym środku papież wskazał na zagrożenie skoncentrowania się na sobie samym, myśli aby podobać się sobie, a pogardzać inną osobą

Natomiast omawiając koniec Franciszek podkreślił, że musimy zauważyć, czy dane dzieło nie sprawia, iż zaprzestajemy modlitwy, stając się coraz bardziej agresywnymi i złymi, poczucia, że wszystko zależy ode nas, aż do utraty wiary w Boga. Zwrócił uwagę na styl złego ducha, który zaczyna od tego, na czym nam najbardziej zależy, a następnie przyciąga nas ku sobie, krok po kroku: „zło wchodzi po kryjomu, tak, że dana osoba tego nie zauważa. I z czasem łagodność staje się surowością: ta myśl okazuje się tym, czym jest naprawdę” – stwierdził Ojciec Święty.

Papież wskazał na potrzebę badania pochodzenia i prawdy swoich myśli oraz znaczenie codziennego rachunku sumienia. „Prawdziwe pocieszenie jest swoistym potwierdzeniem, że czynimy to, czego chce od nas Bóg, że chodzimy Jego drogami, czyli drogami życia, radości, pokoju. Rozeznanie w istocie nie dotyczy jedynie tego, co jest dobre lub największego możliwego dobra, ale tego, co jest dobre dla mnie tu i teraz: to jest to w czym mam się rozwijać, wyznaczając granice innym propozycjom, atrakcyjnym, lecz nierealnym, aby nie dać się zwieść w poszukiwaniu prawdziwego dobra” – powiedział Franciszek na zakończenie swojej katechezy.