Reklama

Katechizm Płocki

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Od 2. niedzieli Wielkiego Postu 2005 r. we wszystkich kościołach diecezji płockiej przed Mszą św. czytane są krótkie katechezy, oparte na Katechizmie Kościoła Katolickiego. 98 katechez, dotyczących pierwszej części: „Wyznania wiary”, zostało zebranych i wydanych w formie książkowej nakładem Płockiego Instytutu Wydawniczego.
Zatwierdzając i promulgując typiczne wydanie łacińskie Katechizmu Kościoła Katolickiego, Jan Paweł II w liście apostolskim „Laetamur magnopere” określił, że Katechizm może służyć „jako «pewny i autentyczny punkt odniesienia» dla katechizmów opracowywanych przez Kościoły lokalne”. Taką właśnie inicjatywą jest Katechizm Płocki. Jego wartość dla Kościoła dostrzegł Benedykt XVI, przesyłając w 2006 r. na ręce ówczesnego biskupa płockiego Stanisława Wielgusa list gratulacyjny.
Płocki katechizm nawiązuje - jak czytamy w katechezie otwierającej tom - „do wspaniałej tradycji diecezjalnych katechizmów: małego i dla dzieci starszych, której szczególnym krzewicielem był błogosławiony arcybiskup Antoni Julian Nowowiejski, męczennik II wojny światowej”. To zakorzenienie podkreśla biskup płocki Piotr Libera, zaznaczając w słowie wstępnym, że „łaskawym zrządzeniem Opatrzności wydanie drukiem pierwszego tomu Katechizmu Płockiego przypada w roku 150. rocznicy urodzenia płockiego biskupa męczennika oraz 100. rocznicy jego konsekracji biskupiej”, na co wskazuje nieprzypadkowy czas promulgacji Katechizmu Płockiego: słowo wstępne datowane jest na 11 lutego 2008 r. - 150. rocznica urodzenia bł. abp. A. J. Nowowiejskiego.
„Katechizm Płocki zrodził się z potrzeby pogłębienia wiary i wiedzy religijnej dorosłych katolików, nieobjętych systematyczną katechizacją” - napisał w słowie wstępnym przewodniczący zespołu redakcyjnego bp Roman Marcinkowski. W skład zespołu, powołanego przez biskupa płockiego Stanisława Wielgusa, weszli specjaliści z różnych dziedzin: katechetyki, teologii fundamentalnej, teologii pastoralnej, homiletyki, liturgiki, katolickiej nauki społecznej, filologii polskiej, teologii środków społecznego przekazu i ekumenizmu: bp Roman Marcinkowski (przewodniczący), ks. Daniel Brzeziński, ks. Ryszard Czekalski, ks. Kazimierz Dziadak, ks. Janusz Kochański, ks. Adam Łach, ks. Tomasz Opaliński i ks. Henryk Seweryniak.
Dokonując twórczego dostosowania Katechizmu Kościoła Katolickiego do warunków polskich oraz uwzględniając potrzeby wiernych, zespół redakcyjny rozszerzył niektóre tematy, które w Katechizmie są zarysowane jedynie skrótowo, a w kontekście pojawiających się współcześnie pytań i wątpliwości wiernych wymagają obszerniejszego omówienia (np. „Apokryfy wczesnochrześcijańskie” czy też katechezy związane z historycznością Ewangelii i starożytnymi świadectwami o Jezusie Chrystusie). Same katechezy zostały opracowane językiem możliwie prostym, umożliwiającym zrozumienie przeciętnemu słuchaczowi, a jednocześnie wiernie oddającym prawdy wiary. Układ treści katechez jest praktycznie jednakowy (poza nielicznymi wyjątkami) i zawiera: egzystencjalny punkt wyjścia; krótką i zrozumiałą definicję prawdy wiary, której dotyczy katecheza; pozytywne wyjaśnienie definiowanej prawdy oraz pytania (fakultatywnie) dotyczące zastosowania tej prawdy wiary w życiu słuchaczy; podsumowanie najważniejszych wiadomości, poprzedzone słowem „zapamiętajmy”.
Katechezy, zapowiedziane w liście pasterskim Biskupa Płockiego na Wielki Post 2005 r., odczytywane są bezpośrednio przed każdą niedzielną Mszą św. we wszystkich kościołach diecezji. Są także nadawane przez katolickie rozgłośnie radiowe w Płocku i w Ciechanowie, drukowane w płockiej edycji tygodnika katolickiego „Niedziela” oraz publikowane na internetowej stronie Wydziału Katechetycznego Kurii.
Pierwszy tom Katechizmu Płockiego zawiera 98 katechez opracowanych na podstawie pierwszej części Katechizmu Kościoła Katolickiego, poświęconej chrześcijańskiemu wyznaniu wiary. W tworzenie Katechizmu włączono szerokie grono współpracowników, aby powstające opracowanie było autentycznym dziełem Kościoła płockiego, nie zaś jedynie wąskiej grupy specjalistów. Do pisania katechez zostali więc zaproszeni przedstawiciele różnych środowisk: profesorowie płockiego Seminarium, kapłani pracujący w Kurii Diecezjalnej i innych urzędach, duszpasterze, siostry zakonne, świeccy katecheci, a także specjaliści z różnych dziedzin (np. dziennikarze, lekarze, doradcy życia rodzinnego). W sumie lista autorów I części Katechizmu liczy 65 osób. Dzięki zaś wykorzystaniu wielu powszechnie dostępnych kanałów informacyjnych z Katechizmem może zapoznać się praktycznie każdy.
Całość Katechizmu Płockiego ukaże się w czterech tomach, odzwierciedlających strukturę Katechizmu Kościoła Katolickiego: tom I - „Wyznanie wiary”; tom II - „Celebracja misterium chrześcijańskiego”; tom III - „Życie w Chrystusie”; tom IV - „Modlitwa chrześcijańska”.
Pierwsza część Katechizmu Płockiego liczy 272 strony. W celu ułatwienia korzystania ze zbioru został on zaopatrzony w spis treści i indeks autorów. W dodatku zamieszczono opublikowany w 2005 r. w „Niedzieli Płockiej” wywiad z przewodniczącym zespołu redakcyjnego Katechizmu bp. Romanem Marcinkowskim, przybliżający cele tej inicjatywy, oraz przepisy wykonawcze, ukazujące, jak dzieło to zostało wcielone w życie.

Katechizm Płocki. Część I - „Wyznanie wiary”. Płocki Instytut Wydawniczy, Płock 2008, s. 272.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2008-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Boże, miej litość dla mnie, grzesznika”

2026-02-14 11:01

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Oz 6 brzmi jak modlitwa odmawiana pośród klęski północnego królestwa. Wołanie „Chodźcie, wróćmy do Pana” używa czasownika (šûb), który w Biblii oznacza zawrócenie z obranej drogi. Tekst nie pudruje rzeczywistości: Bóg „rozszarpał” i „uderzył”, a jednak ten sam Bóg „uleczy” i „opatrzy”. Wers o „dwóch dniach” i „dniu trzecim” ma w języku semickim odcień krótkiego czasu, po którym przychodzi odnowa. Hieronim czyta tu także zapowiedź trzeciego dnia zmartwychwstania Chrystusa i podniesienia człowieka do życia (Commentaria in Osee 6,1-2). Następny werset rozwija temat „poznania” Boga (daʿat ʾĕlōhîm). Chodzi o poznanie przez posłuszeństwo i wierność. Obraz „zorzy” oraz „deszczu wczesnego i późnego” (yoreh, malqôš) odwołuje się do rolniczej pamięci Palestyny. Pierwsze deszcze otwierają zasiew, późne doprowadzają kłos do dojrzałości. Kontrast pada w słowach o „miłości” (ḥesed) podobnej do porannej chmury i rosy, która szybko znika. Prorok odsłania nawrócenie krótkie, emocjonalne, bez trwałej zmiany. Wers 5 mówi o słowie prorockim, które tnie jak narzędzie chirurga. Hieronim porównuje je do opatrunków i zabiegów, które bolą, a ratują. Punkt kulminacyjny brzmi: „Miłości pragnę, nie krwawej ofiary, poznania Boga bardziej niż całopaleń”. Hebrajskie nazwy zebaḥ i ʿōlāh wskazują odpowiednio ofiarę krwawą i całopalenie spalone w całości. Ozeasz ustawia je niżej niż miłosierdzie i prawdę życia. Hieronim dopowiada, że Bóg nie szuka mnożenia zwierząt na ołtarzu, lecz ocalenia wierzących i przemiany grzesznika (Commentaria in Osee 6,6). Ten werset stanie się dla Jezusa kluczem w sporach o pobożność bez miłosierdzia (Mt 9,13; 12,7).
CZYTAJ DALEJ

Matka z Jasnej Góry w najbiedniejszych zakątkach świata

2026-03-14 09:00

[ TEMATY ]

Matka Boża Częstochowska

Archiwum autora

Kult Matki Bożej Częstochowskiej od wieków inspiruje ludzi do służby najbardziej potrzebującym. Święci i błogosławieni, zawierzając swoje życie Jasnogórskiej Pani, podejmowali dzieła miłosierdzia w Polsce i w najdalszych zakątkach świata. Ich świadectwo pokazuje, że prawdziwa miłość bliźniego rodzi się z modlitwy i prowadzi do konkretnej pomocy ubogim, chorym i opuszczonym.

Miłość służebna zmienia ludzkie serca i rzeczywistość. „Służyć to znaczy królować” – przypominał Św. Brat Albert Adam Chmielowski. Założyciel albertynów ogłosił, że fundatorką zgromadzenia jest Matka Boża Częstochowska. Albertyni od lat niosą pomoc najuboższym i bezdomnym.
CZYTAJ DALEJ

Watykan potwierdza: dziś Leon XIV przeprowadza się do Pałacu Apostolskiego

2026-03-14 17:21

[ TEMATY ]

Watykan

Vatican Media

Dzisiejszego popołudnia papież Leon XIV wprowadza się do apartamentu w Pałacu Apostolskim, przenosząc się wraz ze swoimi najbliższymi współpracownikami do pomieszczeń, z których korzystali jego poprzednicy - informuje Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej.

Ostatnim papieżem, który mieszkał w tym apartamencie, był Benedykt XVI do czasu swej rezygnacji w lutym 2013 roku. Papież Franciszek wolał zamieszkać w watykańskim Domu Świętej Marty, tym samym naznaczony historyczną obecnością wielu papieży apartament w Pałacu Apostolskim opustoszał i niezamieszkany zaczął powoli niszczeć. „Il Messaggero” informuje, że gdy Leon XIV udał się tam po swym wyborze, zobaczył pleśń i zacieki na ścianach. Remontu wymagała instalacja wodno-kanalizacyjna, a instalację elektryczną trzeba było całkowicie przerobić, dostosowując do nowych norm. Ostatni remont papieski apartament przeszedł po wyborze Jana Pawła II, Benedykt XVI poprosił jedynie o odświeżenie niektórych pomieszczeń.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję