Zima jest dla naszych ogrodów porą szczególnie trudną. Mróz, śnieg, wiatr i słońce to czynniki pogodowe o potężnej sile oddziaływania, a przeplatające się okresy chłodu i odwilży czynią nieraz wiele szkód.
Badania dowiodły, że większość roślin naszego klimatu umiarkowanego dość dobrze znosi nawet 30-40-stopniowe mrozy, pod warunkiem jednak, że spadek temperatury następuje powoli i równomiernie (np. po 1-2 stopnie dziennie) oraz równie powolny jest powrót do cieplejszych warunków. Natomiast okresy ociepleń przeplatające się z gwałtownymi spadkami temperatury są dla roślin bardzo groźne, gdyż taka pogoda jest sygnałem do zahamowania procesów życiowych, pozbycia się najwrażliwszych, zawierających najwięcej wody organów, czyli liści. Gdy jesień jest ciepła, rośliny nadal rosną, a nagłe ochłodzenie im szkodzi. Przemarzają bardzo szybko, zwłaszcza gdy w mroźny dzień wieje wiatr i świeci słońce, które w południe rozgrzewa pędy drzew, a w nocy te pędy marzną.
Kolejnym niekorzystnym zjawiskiem pogodowym o dużym wpływie na kondycję roślin ogrodowych jest śnieg. Nie ten lekki, suchy, pokrywający niby pierzyną rośliny, ale mokry, ciężki, lepiący się do gałązek, liści i igieł. Gdy jest go za dużo, występuje zjawisko okiści śnieżnej - grube poduchy śniegu swym ciężarem przyginają pędy, a gdy leżą dłużej, bywa, że łamią bądź trwale deformują rośliny, szczególnie iglaki.
Podobnym do okiści śnieżnej zjawiskiem jest szadź. Utrzymująca się przy ujemnych temperaturach mgła krystalizuje się na wszystkich odkrytych powierzchniach jako szadź. Warstwa lodowych kryształków na gałęziach może stać się tak gruba, że zacznie łamać gałęzie i krzewy. A gdy do tego dojdzie marznąca mżawka, pokrywa staje się coraz grubsza i cięższa.
Gdy zima jest sroga, do naszych ogrodów zaczynają zaglądać zające i sarny w poszukiwaniu pożywienia. Gdy im go nie wystawimy, będą obgryzać nasze drzewka i krzewy. Warto więc wcześniej zabezpieczyć dolne części drzewek specjalnymi ogrodzeniami (wystarczy mata trzcinowa przymocowana do siatki) lub też solidne ogrodzenie w postaci siatki, którą obsadzimy żywopłotem.
Aby nasz ogród i znajdujące się w nim drzewa i krzewy przetrwały zimę, musimy zadbać o to już jesienią, przygotowując różne zabezpieczenia na wypadek, gdy przyjdą srogie mrozy i wielkie śniegi.
Wschodnia przypowieść o sułtanie, którego mogła uratować jedynie „koszula człowieka szczęśliwego”, wprowadza nas w mądrość zawartą w Ewangelii. Nie chodzi o idealizowanie niedostatku, lecz o uważność, wdzięczność i zaufanie, które pozwalają zobaczyć sens mimo strat i niepewności. To propozycja nowej perspektywy - by szukać szczęścia nie tyle w kolejnych nabytych warstwach, ile w tym, co pozostaje – nawet gdy wszystko inne odpadnie.
Edward Rickenbacker, pionier lotnictwa i bohater wojenny, przez 24 dni dryfował na Pacyfiku z kilkoma towarzyszami po awaryjnym wodowaniu. Przeżyli dzięki prostym, wręcz skrajnym środkom i codziennej modlitwie: łapali deszcz do ubrań, jedli przypadkowo złapaną mewę, z jej wnętrzności zrobili przynętę na ryby. Po latach Rickenbacker mówił, że dopiero gdy człowiekowi pozostaje samo życie, uczy się właściwego stosunku do rzeczy. Co piątek karmił mewy na wybrzeżu – gestem wdzięczności za ocalenie.
14 stycznia w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa przy Placu Chopina w Nowym Tomyślu doszło do zdarzenia polegającego na kradzieży ewangeliarza. W toku prowadzonych czynności policja zatrzymała 41-letnią kobietę, mieszkankę powiatu nowotomyskiego. W związku z kradzieżą oraz zniszczeniem mienia grozi jej kara do pięciu lat pozbawienia wolności.
Jak ustalili funkcjonariusze, pierwszym źródłem informacji był zapis z kościelnego monitoringu, na którym widoczna jest osoba wchodząca do świątyni, a następnie opuszczająca ją z księgą liturgiczną. Dalsze ustalenia wykazały, że ewangeliarz został zniszczony poprzez spalenie.
W katedrze gorzowskiej 30 stycznia miała miejsce Msza św. z procesją błagalną za zmarłych biskupów i rządców naszego Kościoła lokalnego. Modlitwie przewodniczył bp Adrian Put.
Modlitwa za zmarłych biskupów i rządców naszej diecezji odbyła się w katedrze już po raz czwarty. Przewodniczył jej bp Adrian Put, który na początku Mszy św. zauważył, że jednym z elementów liturgii katedralnej jest coroczna modlitwa za ostatniego zmarłego biskupa. - Przepisy liturgiczne Cæremoniale Episcoporum w ramach liturgii katedralnej nakazuje, aby w rocznicę śmierci ostatniego biskupa sprawować za niego liturgię. Z tej racji, że wielu ostatnich rządców naszej diecezji umierało w styczniu, dlatego spotykamy się na modlitwie za nich właśnie w tym miesiącu. Co roku spoglądamy, na któregoś z nich szczególnie. W tym roku na biskupa Adama Dyczkowskiego i biskupa Antoniego Stankiewicza – zauważył bp Adrian. - Biskup Adam Dyczkowski, nasz biskup ordynariusz, zaczął rządy w naszej diecezji zaraz po przełomie, spokojnie przeprowadzając ją przez kolejne lata. Bp Adam udzielał mi święceń, więc zawsze szczególnie będę o nim pamiętał. Z kolei biskup Antoni prawie pół wieku spędził w Rzymie, niesamowity kapłan, wspaniały profesor, człowiek wielkich horyzontów. Dziś chcemy dobremu Bogu podziękować za nich, za ich posługę, ale także modlić się do Zbawiciela o dar życia wiecznego dla nich.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
