Modlitwa „Regina Coeli”

Rola środków przekazu w Kościele

O przypadającym 25 maja Światowym Dniu Środków Przekazu i o solidarności z głodującymi mówił Benedykt XVI w niedzielę 21 maja przed modlitwą Regina Coeli na Placu św. Piotra w Rzymie.
Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu, zaproponowany przez Sobór Watykański II i obchodzony już po raz 40., w tym roku przebiegał pod hasłem: Media, sieć przekazu, wspólnoty i współpracy. Ojciec Święty powiedział m.in.: „Kościół spogląda z uwagą na media, gdyż stanowią ważny nośnik głoszenia Ewangelii i sprzyjania solidarności między narodami, zwracając ich uwagę na wielkie problemy, które wciąż jeszcze głęboko je naznaczają. Dzisiaj na przykład inicjatywa «Świat maszeruje przeciw głodowi», ogłoszona przez Światowy Program Wyżywienia ONZ, pragnie uczulić rządy i opinię publiczną na potrzebę konkretnych i szybkich działań, aby zapewnić wszystkim, a zwłaszcza dzieciom, «wolność od głodu». Solidaryzuję się w modlitwie z tym przedsięwzięciem, które odbywa się w Rzymie i w innych miastach około stu krajów. (...)
W tradycyjnej modlitwie Regina Coeli zawierzamy dzisiaj Maryi Pannie szczególnie naszych braci dotkniętych plagą głodu, tych, którzy spieszą im z pomocą, i tych, którzy za pośrednictwem środków społecznego przekazu przyczyniają się do umocnienia między narodami więzów solidarności i pokoju. Prośmy też Matkę Bożą, aby owocna była podróż apostolska, którą, jeśli Bóg pozwoli, odbędę do Polski od czwartku do najbliższej niedzieli, dla przypomnienia umiłowanego Jana Pawła II”.
Przemawiając po polsku, Papież nawiązał również do zbliżającej się podróży do naszego kraju i polecił tę wizytę opiece Maryi.

Audiencja generalna

W duchu świadectwa św. Piotra

24 maja podczas audiencji generalnej w Watykanie Ojciec Święty kontynuował tematykę poprzednich dwóch katechez poświęconych osobie św. Piotra. Na Placu św. Piotra zgromadziło się ok. 35 tys. pielgrzymów z całego świata, w tym ok. 2 tys. Polaków.
Przed audiencją Papież tradycyjnie przejechał między sektorami, serdecznie witany przez pielgrzymów. Tuż obok papieskiego tronu ustawiono kopię Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej.
Benedykt XVI osobiście odczytał streszczenie katechezy po francusku, niemiecku, angielsku, hiszpańsku i portugalsku oraz pozdrowił pielgrzymów mówiących tymi językami. Zwracając się do Polaków, Papież powiedział:
„Drodzy Pielgrzymi polscy. Wspominamy dzisiaj św. Piotra Apostoła, świadka męki i zmartwychwstania Chrystusa. W duchu jego świadectwa udaję się już jutro z pielgrzymką do Waszej Ojczyzny. Chcę wszystkich zachęcić: «Trwajcie mocni w wierze» (por. 1 Kor 16, 13). Jest to ważne przesłanie dla całego Kościoła. Proszę Was o modlitwę. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus”.

Spełnienie marzeń papieża

Na zakończenie audiencji generalnej 24 maja Papież zawierzył swoją pierwszą pielgrzymkę zagraniczną Matce Bożej i poprosił pielgrzymów o modlitwę w intencji podróży:
„Drodzy Bracia i Siostry, proszę Was, byście towarzyszyli mi modlitwą w tej podróży apostolskiej, którą podejmuję z wielką nadzieją i którą zawierzam Najświętszej Pannie, tak bardzo czczonej w Polsce. Niech Ona prowadzi moje kroki, ażebym mógł utwierdzić w wierze umiłowaną wspólnotę katolicką w Polsce i zachęcić ją do podjęcia w żywej pracy ewangelizacyjnej wyzwań obecnej chwili. Niechaj Maryja wyjedna całemu temu Narodowi odnowioną wiosnę wiary i obywatelskiego postępu, przy zachowaniu stale żywej pamięci o moim wielkim Poprzedniku” - powiedział Papież.

Flaga państwa Watykańskiego

Państwo Watykańskie - najmniejsze państwo świata - ma również swoją flagę. Ponieważ z okazji różnych uroczystości przystrajamy budynki i ulice odpowiednimi do okazji flagami, warto wiedzieć, jak wygląda i jaki rodowód historyczny ma flaga Watykanu, zwłaszcza że - jak sygnalizują nasi Czytelnicy - spotyka się tutaj czasem nieprawidłowości. Kolory żółty i biały uznane zostały za kolory papieskie przez Piusa VII na początku XIX wieku. Natomiast oficjalna flaga Watykanu została zaakceptowana w 1929 r. na mocy traktatów laterańskich zawartych między Stolica Apostolską a Królestwem Italii. Po raz pierwszy podniesiono ją 8 czerwca 1929 r. Flaga jest żółto-biała, tzn. tworzą ją dwa pionowe pola o równych kształtach i wymiarach. Pole po stronie lewej (czyli od strony drzewca) jest żółte, pole po prawej - białe. Na białym polu umieszczone są klucze św. Piotra, związane czerwonym sznurem, nad nimi widnieje papieska tiara. Klucze św. Piotra również różnią się kolorami: jeden jest srebrny, a drugi złoty, natomiast tiara ma kolor złoty. Najczęściej stosowany wymiar flagi to 100 cm na 100 cm.
Dość często spotykaną nieprawidłowością jest umieszczanie kolorów flagi watykańskiej w układzie poziomym, z kolorem białym u góry. To automatyczne przeniesienie układu barw stosowanego na fladze polskiej jest dużym nieporozumieniem. Nikt z nas nie czułby się dobrze, gdyby kolejność barw na naszej fladze narodowej bądź ich układ zostały zmienione. Warto uświadomić sobie, że odwrócenie kolejności barw polskiej flagi sprawia, że staje się ona flagą księstwa Monako, natomiast zmiana układu pól z poziomego na pionowy powoduje, że brak jej tylko krzyża św. Jerzego, by stała się flagą Malty.

A. W.

Osoby towarzyszące Papieżowi w czasie wizyty w Polsce

Sześciu Polaków pracujących w Watykanie towarzyszy Benedyktowi XVI w czasie jego wizyty apostolskiej w Polsce. Są to: prefekt Kongregacji Wychowania Katolickiego - kard. Zenon Grocholewski, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Świeckich - abp Stanisław Ryłko, papieski sekretarz - ks. prał. Mieczysław Mokrzycki, papieski ceremoniarz - ks. prał. Konrad Krajewski, kierownik sekcji polskiej Sekretariatu Stanu - ks. prał. Paweł Ptasznik i dyrektor programowy Radia Watykańskiego - o. Andrzej Koprowski.
Razem z Ojcem Świętym do Polski przybyli też: watykański sekretarz stanu - kard. Angelo Sodano, jego zastępca - abp Leonardo Sandri, mistrz ceremonii papieskich - abp Piero Marini, osobisty sekretarz Benedykta XVI - ks. prał. Georg Gänswein, papieski kamerdyner - Paolo Gabriele oraz lekarz - dr Renato Buzzonetti.
W papieskiej świcie znaleźli się również: rzecznik Stolicy Apostolskiej - dr Joaquín Navarro-Valls, dyrektor Watykańskiego Ośrodka Telewizyjnego - ks. Federico Lombardi, redaktor naczelny dziennika L’Osservatore Romano - Mario Agnes, fotograf - Arturo Mari, organizator papieskich podróży - dr Alberto Gasbarri, lekarz - dr Patrizio Polisca, a także dr Paolo Corvini z Sekretariatu Stanu, Roberto Calvigioni i Umberto Civitarese z Radia Watykańskiego, Cesare Cuppone i Walter Capriotti z Watykańskiego Centrum Telewizyjnego.
Do liczącej ponad 30 osób świty należy również kilku członków Gwardii Szwajcarskiej, z mjr. Peterem Haslerem i sierż. Danielem Kochem, oraz funkcjonariusze watykańskiej żandarmerii z jej szefem Camillo Cibinem i jego zastępcą dr. Domenico Gianim.
W Polsce do świty papieskiej dołączyli: kard. Józef Glemp i kard. Stanisław Dziwisz, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski - abp Józef Michalik i jej sekretarz generalny - bp Piotr Libera, a także nuncjusz apostolski w Polsce - abp Józef Kowalczyk i sekretarz nuncjatury apostolskiej w Warszawie - ks. prał. Paolo Rudelli.

50. rocznica encykliki Piusa XII o kulcie Serca jezusowego

Z okazji 50. rocznicy encykliki Haurietis aquas (15 maja 1956 r.), poświęconej kultowi Serca Jezusowego, Benedykt XVI wystosował specjalny list do przełożonego generalnego Towarzystwa Jezusowego o. Petera-Hansa Kolvenbacha - głównymi propagatorami nabożeństwa do Serca Pana Jezusa są jezuici. Przypominając intencję, jaka przyświecała Piusowi XII, gdy ogłaszał ten dokument, Papież stwierdził, że „po pięćdziesięciu latach wciąż aktualne jest dla chrześcijan zadanie pogłębiania swych związków z Sercem Jezusa w taki sposób, aby ożywiać w sobie wiarę w zbawczą miłość Boga, przyjmując Go coraz lepiej w swym życiu”.
Odwołując się do nauczania Jana Pawła II i własnej encykliki Deus caritas est, Ojciec Święty podkreślił: „Ponieważ miłość Boga znalazła swój najgłębszy wyraz w darze, jaki Chrystus uczynił dla nas ze swego życia na Krzyżu, przede wszystkim patrząc na Jego cierpienie i śmierć, możemy w coraz wyraźniejszy sposób poznać bezgraniczną miłość, jaką Bóg żywi do nas: «Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne» (J 3, 16)”.