Leszek Mądzik, twórca słynnego na całym świecie i najzupełniej oryginalnego teatru, jakim jest Scena Plastyczna KUL, w ostatnich latach zaczął ujawniać swą drugą pasję twórczą, jaką jest fotografia. Odbyło się parę wystaw, entuzjastycznie przyjętych w środowisku artystycznym, a ostatnio w Wydawnictwie "Jedność" w Kielcach ukazał się album Leszka Mądzika zatytułowany Fotografia (2002).
Powodem sukcesów Leszka Mądzika w dziedzinie fotografii, która przez lata służyła mu jako swego rodzaju "szkicownik artysty", wykorzystywany przy tworzeniu spektakli, jest jej niezwykła oryginalność, a zarazem zwyczajność. Współczesna fotografia zazwyczaj szuka tej oryginalności przez piętrzenie coraz dziwniejszych działań na kliszy. U Mądzika nie ma niczego takiego. Siła jego zdjęć polega na tym, że są po prostu (i aż!) zobaczone. I to jak zobaczone!
Zakres zainteresowań artysty wyznaczają takie działy, jak: struktury (może nazbyt rozbudowane w albumie), sacrum (ukazane w węższym spectrum, niż to znam z twórczości artysty), przemijanie czasu i śmierć, człowiek i jego kondycja.
Uważne obcowanie z albumem fotografii Leszka Mądzika ubogaca niezwykle nasz umysł i naszą wrażliwość, skłania do refleksji daleko wykraczających poza sam przedmiot.