Wierni z parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Siewierzu, w skład której przed 15 laty weszło Osiedle Zachód w tym mieście oraz miejscowość Boguchwałowice, w ostatnim czasie byli świadkami i uczestnikami znaczących parafialnych rocznic, jubileuszy oraz inwestycji. Ordynariusz sosnowiecki, bp Adam Śmigielski SDB, który przybył zarówno na czerwcową uroczystość 15-lecia istnienia parafii, 15-lecia funkcjonowania OSP, 25-lecia kapłaństwa proboszcza parafii, ks. Emila Ilkowa, jak i na lipcową okoliczność do Boguchwałowic, zwrócił uwagę na dynamizm wiary mieszkańców siewierskiej parafii. "Jestem pełen podziwu dla Waszych osiągnięć. Nie ustajecie w budowaniu, Bożym budowaniu. Coraz to nowe przedsięwzięcia materialne idą w parze z rozkwitającym tu życiem duchowym. Dla mnie jako pasterza diecezji to bardzo cenne" - mówił Ksiądz Biskup.

Był to dobry czas...

6 czerwca abp Stanisław Nowak specjalnym dekretem erygował parafię Najświętszego Serca Pana Jezusa w Siewierzu. Została ona wydzielona z prastarej siewierskiej parafii św. Macieja Apostoła. Dla nowego proboszcza, ks. Emila Ilkowa nie był to teren obcy, ponieważ jako wikariusz parafii macierzystej od 1983r. nad częścią dojazdową w Boguchwałowicach sprawował opiekę duszpasterską. Wierni z radością przyjęli wieść o utworzeniu nowej placówki, choćby ze względu na odległość, którą musieli pokonywać do kościoła w

Siewierzu, znajdującego się w centrum miasta. Dlatego natychmiast przystąpiono do zorganizowania prowizorycznego miejsca, które przez jakiś czas będzie miejscem liturgicznych spotkań. "Zapał ludzi był ogromny, zaangażowanie wielkie i takiego życzyłbym sobie i teraz, kiedy rosną mury świątyni" - wyznaje ks. Emil. I zaczęło się... Na terenie siewierskiej parafii trwa nieustanna budowa. Choć historia tej wspólnoty nie jest zbyt długa, to jest bogata. W ciągu 15 lat powstało kilka ośrodków duszpasterskich. Ksiądz Proboszcz podkreśla, że gdy przyszedł na nową placówkę miał do dyspozycji tylko niebo i ludzi, ale ludzi bardzo życzliwych, dobrych, oddanych. Najpierw wybudowano garaż i on był pierwszym miejscem zgromadzeń. Wiosną 1988 r. postawiono ołtarz polowy tzw. betlejemkę. "To była nasza pierwsza świątynia, która służy do dzisiaj, bo wszystkie większe uroczystości odbywają się właśnie przy niej" - podkreślają parafianie. W tym samym roku wybudowano kaplicę, rok później rozpoczęto budowę plebanii. Założono też cmentarz grzebalny. W dalszych miesiącach trwały prace wykończeniowe nowych obiektów. Dużym przedsięwzięciem była budowa kościoła filialnego w Boguchwałowicach, który wzniesiono w latach 1983-91. W ciągu 15 lat cały czas myślano o budowie świątyni parafialnej. Niemałym utrudnieniem był jednak teren, na którym miała stanąć. " Działki były nieforemne, a ponadto ich właścicielami było kilkanaście osób, z którymi należało dokonać zamiany albo zakupu. Właściwie przez wszystkie lata zmagaliśmy się z tym problemem. Dopiero przed ponad rokiem całą sprawę udało się uwieńczyć sukcesem. Zaraz potem, w maju 2001 r., ruszyła budowa kościoła" - wspomina ks. Emil. 30 września ub.r. Biskup Ordynariusz wmurował kamień węgielny w fundamenty nowej świątyni. Obecnie mury pną się w niebo. Codziennie od 6 rano do 6 wieczorem ekipa 13-18 mężczyzn z terenu parafii pracuje przy budowie. " Ani upał, ani deszcz nie sprzyjają pracy, ale i tak efekty są imponujące. Zarysy nowej świątyni uwidaczniają projekt wykonany na pograniczu starej i nowej architektury. Prezbiterium ukierunkowane na wschód, z zachodu zaś główne wejście zwieńczać będzie strzelista wieża. Wnętrze to nawa główna z szeroko rozstawionym prezbiterium oraz pokaźnych rozmiarów nawy boczne. Na górze - chór w kształcie podkowy. "Obecnie wszystkie wysiłki skierowane są na budowę nowego domu Bożego. Naszym marzeniem jest, aby Pasterkę 2003 przeżyć w surowych murach. Czy nam się to uda, zobaczymy..." - z nadzieją wyznaje Ksiądz Proboszcz.

Wraz z kościołem materialnym kształtowało się życie wspólnotowe. " Robię wszystko, aby to życie kwitło. Mankamentem jest fakt, że na terenie parafii nie ma szkoły, przez co zmniejsza się kontakt z dziećmi i młodzieżą. Parafia, tak jak wszędzie, żyje rytmem roku liturgicznego. Święta kościelne, lokalne uroczystości, jubileusze, misje czy rekolekcje, pielgrzymki krajowe i zagraniczne gromadzą większą część parafian. 40-osobowa grupa ministrantów, chórek parafialny, Koła Różańcowe, Akcja Katolicka, oaza - te wspólnoty, ruchy i organizacje składają się na życie duchowe siewierskiej wspólnoty parafialnej. Na pytanie, jak ocenia Ksiądz Proboszcz minione 15 lat, ks. Emil odpowiada krótko: " Był to dobry czas".

W góralskim stylu

W niedzielę, 7 lipca do kościoła filialnego pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Boguchwałowicach przybył bp Adam Śmigielski. " Po długim okresie prac w kościele i przy jego otoczeniu przez kilka ostatnich dni do późnych godzin nocnych parafianie dopinali wszystko na ostatni guzik, aby nie było żadnego uchybienia" - mówi ks. Ilków. Uczestnicząc w ponad 2-godzinnej uroczystości wydaje się, że nie na darmo nieprzespane były te ostatnie noce, bo rzeczywiście wszystko grało i tworzyło dobrze zaplanowaną całość. Radosne śpiewy najmłodszych, kolejne przemówienia przedstawicieli parafian wyrażające wdzięczność za obecność Pasterza diecezji wśród nich, skoczne dźwięki Orkiestry Dętej, wspaniała oprawa Liturgii, kwiaty i wzruszenie obecne na twarzach wiernych - wskazywały, że okoliczności są znaczące. "W ostatnim czasie dokonano tutaj wielu poważnych inwestycji. Dziś pragniemy, aby zwieńczyło je błogosławieństwo Księdza Biskupa" - zaznaczył na początku Mszy św. Ksiądz Proboszcz. Długa była liczba imion i nazwisk osób, które angażowały się w realizację kolejnych przedsięwzięć, ale i inwestycji było sporo. Biskup Ordynariusz dokonał aktu poświęcenia trzech nowych, drewnianych nastaw ołtarzowych, dzięki którym kościół przybrał iście góralski styl. Poświęcił również obrazy w nich się znajdujące: Matki Bożej Częstochowskiej, Jezusa Miłosiernego i Świętej Rodziny. Do kościoła zakupiono nowe organy, założono też nowe ogrodzenie, a plac wokół wyłożono kostką brukową. Nowy wystrój otrzymało też główne wejście do świątyni. W podniosłej, radosnej uroczystości wzięli udział kapłani z dekanatu, kapłani-rodacy, siostry zakonne, panie z Koła Gospodyń Wiejskich, druhowie OSP, dzieci, sponsorzy, ofiarodawcy, dobroczyńcy, władze gminne, turyści, zaproszeni goście oraz wierni parafianie.