Kościół od początku wyznaje i głosi niezrównaną godność Boskiego Macierzyństwa Maryi. Już w 431 r. przeciw błędnej nauce Nestoriusza Sobór w Efezie uznał uroczyście nazwę "Bogarodzica" i przyznał ją Matce Jezusowej. Częstochowska archidiecezja nieustannie doznaje wstawiennictwa Maryi. Także mieszkańcy miasta i ziemi kłobuckiej modlą się do swojej Matki przed Jej cudownym obrazem w miejscowym kościele parafialnym i widzą w Niej swoją szczególną Opiekunkę.

Według tradycji, nazwa Kłobuck wywodzi się od znalezionego przy zakładaniu miasta żelaznego, pokrytego rdzą szyszaka, nazywanego przez dawnych sarmatów "kłobuczkiem". Pierwszą historyczną wzmiankę o kulcie religijnym w mieście spotykamy w 1287 r., gdy źródła wspominają stałego duszpasterza przy kościele - Mikołaja. Proboszczem w Kłobucku był słynny Jan Długosz - znany historyk Polski. Kard. Zbigniew Oleśnicki w 1454 r. oddał kościół w Kłobucku Konwentowi Kanoników Laterańskich, sprowadzonych z klasztoru Bożego Ciała w Krakowie. Zakon Kanoników Regularnych szerzył w swoich kościołach żywe nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny. Mstów, Truskolasy i Kłobuck, jako tradycyjnie jego siedziby, do dziś stanowią ośrodki szczególnego kultu maryjnego.

Ołtarz z cudownym obrazem Matki Bożej w Kłobucku znajduje się po lewej stronie w nawie głównej obecnego kościoła parafialnego. Ołtarz ten zbudowano w 1772 r. dzięki staraniom ks. Antoniego Wybranowskiego. Prace artystyczne wykonał znany snycerz z Kłobucka - Jan Jaworski. W górnej części ołtarza umieścił rzeźbę Chrystusa Króla w otoczeniu aniołów. Poniżej cudownego obrazu znajduje się wizerunek św. Józefa i portret św. Maksymiliana. Według opinii rzeczoznawców cudowny wizerunek Najświętszej Maryi Panny jest nieco wcześniejszy niż ołtarz. Pochodzi z połowy XVII w. Malowany w stylu barokowym przedstawia Matkę Bożą z Dzieciątkiem Jezus. Maryja lewą dłonią podtrzymuje Jezusa, w prawej dzierży królewskie berło. Głowa oraz dłonie i stopy Maryi i Dzieciątka są malowane, reszta postaci zakryta jest złoconą sukienką.

Wizerunek Matki Bożej Kłobuckiej zwanej Ucieczką Grzeszników zawsze był otaczany nadzwyczajną czcią całego miasta i okolicy. Na każde święto maryjne do cudownego obrazu przychodzili nie tylko pojedynczy wierni, ale zorganizowane pielgrzymki z okolicznych parafii. Znana jest w Kłobucku stara tradycja pielgrzymek z Miedzna, Truskolas i Białej na doroczny odpust Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

Czciciele Matki Najświętszej tworzą przy kościele Żywy Różaniec, Sodalicję Mariańską i Franciszkański Zakon Świeckich. Dokumenty historyczne podają, że Bractwo Różańcowe przy cudownym obrazie Najświętszej Maryi Panny w Kłobucku uczestniczyło we wszystkich odpustach udzielanych przez Generała Dominikanów. Jego członkowie w każdą niedzielę dwukrotnie - rano i wieczorem - śpiewali Różaniec w kościele. Ku czci Matki Bożej Kobuckiej powstała specjalna pieśń:

Pod Twym okiem Matko Boża, w Kłobucku spędzamy dni,

Przychodzimy, Gwiazdo Morza, pieśń radosną śpiewać Ci.

Usta nasze cześć Twą głoszą, głos do nieba niósł bram,

Serca nasze Ciebie proszą, łaski zdrowia użycz nam.

Wpatrując się w obraz Maryi trzymającej na ręku Dzieciątko, umiejmy dostrzegać Ją w życiu archidiecezji i w swoim życiu. Przylgnijmy z dziecięcą ufnością do Matki Bożej, a Ona wyprowadzi nas z trudności, pomoże rozwiązać problemy, uprosi liczne i święte powołania kościelne. Ona może wyjednać pokój Boży w duszach, otrzeć wszelką łzę i ukazać błogosławiony Owoc Żywota swojego - Jezusa Chrystusa.