Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie zorganizował sympozjum naukowe poświęcone 90. rocznicy powstania Radia Watykańskiego. Specjaliści od komunikacji i mediów debatowali nad historią i działalnością papieskiej rozgłośni na przestrzeni minionych dziesięcioleci.
Zorganizowane przez Papieską Uczelnię sympozjum było już siódmym z serii „W społeczno-medialnej sieci”. Zgromadziło przedstawicieli ośmiu ośrodków naukowych. W czasie trzech sesji zaprezentowano 16 wystąpień, które na różnych płaszczyznach dotyczyły historycznej działalności Radia Watykańskiego. Mówi ks. prof. Michał Drożdż.
„Gratuluję pięknego jubileuszu całej redakcji Radia Watykańskiego, bo to jest jubileusz, który pokazuje to dziedzictwo historii. Radio Watykańskie w swojej działalności, która się zmienia, dostosowuje się do wymogów czasu, pełni zawsze taką samą rolę – wpisuje się w misję ewangelizacyjną Kościoła. Poprzez informację, rzetelną, u źródła i poprzez formację, bo zawsze w informacjach jest kształtowanie ludzkich sumień, jest rozwijanie ducha wiary. Życzymy, aby taka misja była nadal realizowana w duchu celów jakie stawia Kościół, ostatni papieże, dokumenty Kościoła. Ale też odpowiadając na wyzwania czasu i nowych technologii.“
Z uwagi na pandemię całe sympozjum odbyło się on-line, a wygłoszone referaty dostępne są na stronach uniwersytetu. Owocem sesji naukowych będzie publikacja, która ukaże się w lipcu. Znajdą się w niej omawiane tematy oraz artykuł, który przed swoją śmiercią przygotował zmarły na początku tego roku, ojciec Andrzej Koprowski SJ, były dyrektor programowy Radia Watykańskiego.
W siedzibie Vatican News - Radia Watykańskiego odbyła się 11 kwietnia prezentacja książki włoskiego dziennikarza-watykanisty Fabio Marchese Ragony "I Nuovi Cardinali di Francesco" (Nowi kardynałowie Franciszka), ukazująca w 24 opowieściach wszystkich purpuratów mianowanych przez obecnego papieża. Wstęp do niej napisał filipiński kardynał Luis A. Tagle. Na spotkanie przybył m.in. kard. Angelo Becciu - prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych.
Jak powiedział sam autor w czasie prezentacji, wszyscy członkowie Kolegium Kardynalskiego, włączeni doń przez Ojca Świętego, są nie tyle "książętami Kościoła", ile raczej "kapłanami z ulicy", zaangażowanymi w "sianie pokoju i nadziei tam, gdzie się znajdują". Są wśród nich i poeta, i purpurat spędzający noce na dworcach rzymskich w poszukiwaniu bezdomnych i ubogich, miłośnicy i namiętni kibice piłki nożnej i tacy, którzy sami robią zakupy w hipermarketach.
Pieśń nad Pieśniami osiąga tutaj jeden z najwyższych szczytów całej księgi. Oblubienica prosi: „Połóż mnie jak pieczęć na twoim sercu, jak pieczęć na twoim ramieniu”. W świecie starożytnym pieczęć potwierdzała własność, chroniła i uwierzytelniała. Zostawiała znak, który każdy umiał rozpoznać. Prośba dotyka więc trwałości więzi. Serce oznacza wnętrze człowieka, jego pamięć i wolę. Ramię oznacza działanie. Miłość ma przeniknąć jedno i drugie: być obecna w sercu i w czynie. To przynależność przeżywana całą osobą, trwalsza niż chwilowe wzruszenie.
Dalej pada zdanie: „Miłość jest potężna jak śmierć”. W ludzkim doświadczeniu śmierć sięga po każdego. Pieśń zestawia z nią miłość, by ukazać jej siłę i nieustępliwość. Kolejny obraz mówi o żarliwości nieustępliwej jak Szeol - o przywiązaniu, które obejmuje serce całe i niepodzielone. W samym środku wersetu pojawia się zwrot rzadki: „płomień Pański”. Hebrajskie słowo zachowuje skróconą postać imienia Boga. Miłość okazuje się więc ogniem, którego ostateczne źródło bije w samym Panu. Wielkie wody i rzeki nie zdołają jej zagasić. W Biblii wody oznaczają zwykle chaos i zagrożenie; tutaj przegrywają. Ostatnie zdanie odrzuca handel: miłości nie kupuje się za cały majątek domu. Hipolit Rzymski, autor najstarszego chrześcijańskiego komentarza do tej księgi, w szukającej Oblubienicy widział niewiasty, które o świcie biegły do grobu Jezusa. Orygenes odczytywał te słowa jako wezwanie do więzi obejmującej pamięć, wolę i wierność. Kościół słyszy w nich także miłość Boga do duszy i do Kościoła. Ten ogień pozostaje jedyny.
Leon XIV: nie zostawiajmy ubogich i osób starszych samych
2026-07-22 15:12
www.vaticannews.va
Vatican Media
Wakacje nie mogą być czasem zapomnienia o tych, którzy cierpią. Nie zostawiajcie swoich osób starszych samych - apeluje Leon XIV w odpowiedzi na list jednego z czytelników włoskiej gazety „Piazza San Pietro”. Papież zachęca, by letni wypoczynek stał się szkołą braterstwa, prostoty i solidarności oraz okazją do pogłębienia wiary.
Odpowiadając na pytanie Maurizia z Rzymu o to, jak przeżywać wakacje, aby umacniały wiarę, Leon XIV podkreśla, że lato nie powinno być jedynie czasem odpoczynku od codziennych obowiązków. To także okazja do zatrzymania się, odnowienia relacji z Bogiem i doświadczenia autentycznej wspólnoty z drugim człowiekiem.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
