Rzeszów od 11 lat również ma swoje Kaziuki
Caritas Diecezji Rzeszowskiej przyglądając się dobrym inicjatywom i tradycjom stała się ich organizatorem. Cel został określony już w 2000 r.: uczcić św. Kazimierza - patrona młodzieży Polski i Litwy i polecić opiece św. Patrona osobę Czcigodnego Solenizanta Biskupa rzeszowskiego Kazimierza Górnego, przypomnieć o jedności narodu polskiego i litewskiego, przybliżyć społeczeństwu temat młodzieży polskiej zza wschodniej granicy, która studiuje w Rzeszowie (na roku zerowym aktualnie na Uniwersytecie Rzeszowskim studiuje młodzież polskiego pochodzenia z Kazachstanu, Białorusi, Rumunii, Mołdawii, Gruzji, Rosji, Uzbekistanu). Jest to nawiązanie do tradycji wileńskiej, a pieniądze z kiermaszu serc piernikowych i tortowych oraz zebrane fundusze są przeznaczone na pomoc dla tej młodzieży.
Caritas Diecezji Rzeszowskiej organizuje dla młodzieży polskiej ze Wschodu różnorakie akcje, m.in. spotkanie opłatkowe i jasełka w wykonaniu młodzieży, ale też pomoc materialną w postaci paczek żywnościowych i z odzieżą; opłaca bilety na podróż do domów rodzinnych tym, których na to nie stać, pomaga w zakupie leków. Caritas współuczestniczy także w organizowaniu wycieczek historyczno-krajoznawczych do Krakowa i Zakopanego - jest to wynik współpracy Uniwersytetu Rzeszowskiego, rzeszowskiej Caritas i Wspólnoty Polskiej.
Akcję Kaziuki wspomagają: Caritas Academica, Szkolne Koła Caritas oraz rzemieślnicy branży cukierniczej.
Rzeszowskie Kaziuki 2011 przeżywać będziemy w niedzielę 6 marca. Msza św. o godz.9.30 zostanie odprawiona w kościele Świętego Krzyża przy ul. 3 Maja. Uczestniczyć w niej będzie młodzież polska ze Wschodu studiująca w Rzeszowie. Przy kościołach rzeszowskich Caritas zaprosi do nabywania piernikowych serc (będzie ich ok. 7 tys.). Będą też obrazki z podobizną św. Kazimierza.
Wciąż jest aktualne wezwanie, którym żył św. Kazimierz: „Królewicz nie może nic przystojniejszego czynić, jak w ubogich służyć samemu Chrystusowi”. Z miłości Bożej wypływała miłość Kazimierza do bliźniego.
Dziś trzeba nam na nowo powrócić do modlitwy. Trzeba nam wciąż z nową wiarą i głębokim rozeznaniem wczytywać się w karty Pisma Świętego i pytać o aktualizację nauczania na nich zapisanego. Potrzebne nam wstawiennictwo i wzór Patrona, który realizował te wartości na miarę swych czasów.