Reklama

Wśród nas od 35 lat

Mija 35 lat obecności kard. Henryka Gulbinowicza na Dolnym Śląsku. 2 lutego 1976 r. miał miejsce uroczysty ingres Kardynała do katedry wrocławskiej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Postać kard. Gulbinowicza zna każdy Dolnoślązak. Dane biograficzne mogą być już jedynie przypomnieniem tego, jak toczyły się losy Eminencji, zanim trafił na Dolny Śląsk. Urodził się 17 października 1923 r. w Szukiszkach w archidiecezji wileńskiej. W Białymstoku 18 czerwca 1950 r wyświęcono go na kapłana i 12 stycznia 1970 r. w tym samym mieście mianowano administratorem apostolskim. Niespełna miesiąc później, 8 lutego 1970 r., został konsekrowany na biskupa. Biskupa Gulbinowicza mianowano arcybiskupem metropolitą wrocławskim 15 grudnia 1975 r. Ingres miał jednak miejsce w lutym 1976 r. Kardynałem abp Gulbinowicz został kreowany już na Dolnym Śląsku 25 maja 1985 r.
„Jako metropolita zawsze dążyłem, by Wrocław był miejscem pojednania, by łączył tradycję, którą przynieśli przesiedleńcy ze Wschodu, i nowoczesność. Myślę, że efekt jest widoczny i nasze miasto jest dziś symbolem odrodzonej Polski” - te słowa kard. Gulbinowicz wypowiedział, odbierając Order Orła Białego z rąk Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego. Prezydent z kolei w liście gratulacyjnym napisał wtedy: „Od początku swej duszpasterskiej posługi był Ksiądz Kardynał doskonałym organizatorem i przewodnikiem wiernych, cenionym za kulturę duchową oraz otwartość na ludzi o różnych poglądach”. Wszystkie te słowa mają swoje odzwierciedlenie w ostatnich 35 latach historii Dolnego Śląska, którym towarzyszy nieprzerwanie wybitna postać Kardynała. On sam łączy tradycję i nowoczesność, a dla mieszkańców regionu jest niewątpliwie symbolem wolnej Polski. Cenimy go za humor, niezapomniane anegdoty, życzliwość, ale także za wzór wiary, głęboką duchowość i prowadzenie do Chrystusa.
Władze komunistyczne zgadzając się na to, by kard. Gulbinowicz został mianowany ordynariuszem wrocławskim, zapewne przypuszczały, że będzie on łatwym przeciwnikiem. Rzeczywistość pokazała co innego - ówczesny metropolita bardzo mocno wspierał działalność podziemia i okazał się być niezwykle odważnym graczem. Nie przeszkodziły mu w tej działalności próby zastraszenia go przez władzę. Otwarcie wspierał m.in. działalność Arcybiskupiego Komitetu Charytatywnego i chronił działaczy rodzącej się „Solidarności”. Dla wielu pozostaje wciąż symbolem „Solidarności”. Wkrótce historia z jego udziałem, opowiedziana przez Waldemara Krzystka w filmie „80 milionów” będzie znana w całym kraju.
Wiele osób i instytucji podkreślało zasługi Księdza Kardynała dla rozwoju Dolnego Śląska. Uczyniły to także środowiska naukowe. Papieski Wydział Teologiczny, Uniwersytet Przyrodniczy oraz Politechnika Wrocławska uhonorowały Eminencję tytułem doktora honoris causa. Nie można jednak wśród wszystkich zaszczytów i wyróżnień zapomnieć o tym, że Kardynał był i jest przede wszystkim pasterzem w znaczeniu duchowym, kapłanem, który z wielką troską podchodził do rozwijających się parafii i placówek duszpasterskich. Podczas swojej posługi poświęcił kilkadziesiąt kościołów, przygotował powstanie nowych diecezji i wykreował wielu obecnych biskupów. To on także był inicjatorem starań o organizację we Wrocławiu Światowego Kongresu Eucharystycznego.
W ubiegłym roku w maju Kardynał obchodził trzy wspaniałe jubileusze: 60-lecie kapłaństwa, 40-lecie sakry biskupiej i 25-lecie kardynalatu. Obchody pokazały, jak wiele osób wdzięcznych i życzliwych jest Jubilatowi. Podczas wspomnianego już wręczenia Orderu Orła Białego kard. Gulbinowiczowi śp. Lech Kaczyński mówił także: „Orzeł Biały dotarł na Dolny Śląsk za późno. To się powinno stać o wiele wcześniej, ale jestem za to przekonany, że trafił w godne ręce”. Nawiązując do tych słów, a odnosząc się do przybycia Kardynała na Dolny Śląsk, trzeba powiedzieć, że kard. Gulbinowicz trafił na Dolny Śląsk w samą porę. I z pewnością archidiecezja wrocławska trafiła tym samym w dobre ręce.

Z okazji 35. rocznicy ingresu kard. Henryka Gulbinowicza do katedry wrocławskiej trwamy we wdzięczności Bogu za jego osobę oraz pragniemy złożyć serdeczne życzenia. Eminencjo, niech kolejne lata upływają w zdrowiu i Bożym błogosławieństwie, a rozwój Dolnego Śląska niech nadal przynosi radość i satysfakcję.
Redakcja wrocławskiej edycji Tygodnika Katolickiego „Niedziela”

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2011-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Co mówił św. Jan Paweł II o mocy modlitwy w Wielkim Poście?

2026-03-17 15:29

[ TEMATY ]

Wielki Post

św. Jan Paweł II

moc modlitwy

Vatican News

Jan Paweł II o mocy modlitwy

Jan Paweł II o mocy modlitwy

Wielki Post musi pozostawić w naszym życiu silny i nieusuwalny ślad – mówił Jan Paweł II podczas swego pierwszego Wielkiego Postu w Watykanie. Ubolewając nad zanikiem praktyk wielkopostnych, podkreślał szczególne znaczenie modlitwy. Definiował ją w sposób najbardziej radykalny. Nie jako naszą rozmowę z Bogiem, ale zjednoczenie ze Słowem Odwiecznym. W archiwach Watykanu zachowało nagranie słów, które Jan Paweł II skierował wówczas do Polaków.

„Pragnę, ażeby w Polsce wiele się modlono i w czasie Wielkiego Postu, i poza Wielkim Postem, zawsze, żeby wiele się modlono, żeby polskie słowo modlitwy włączało się w to odwieczne Słowo, które stało się ciałem i które łączy, jednoczy modlitwy wszystkich ludzi, wszystkich narodów, wszystkich języków. I swoim odwiecznym Słowem przemawia do Ojca naszego, który jest w niebie. Taka jest głębia, taka jest tajemnica modlitwy. Niech ta tajemnica nigdy nie przestanie być udziałem polskich serc” – prosił Jan Paweł II.
CZYTAJ DALEJ

Odpowiedź chorego odsłania samotność: „nie mam człowieka”

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

U Ezechiela woda wypływa spod progu świątyni i kieruje się na wschód, ku stepom Arabah. Prorok żyje na wygnaniu nad Kebarem, a rozdziały 40-48 powstają po upadku Jerozolimy. Wcześniej księga opisuje odejście chwały Pana ze świątyni (Ez 10-11) i jej powrót (Ez 43). Kierunek wschodni przypomina o drodze tej chwały. W Ez 11,23 odchodzi ona ku wschodowi, w Ez 43 wraca od strony wschodu. Teraz pojawia się znak życia, który wychodzi spod progu, po prawej stronie, na południe od ołtarza. Przewodnik z sznurem mierniczym odmierza cztery razy po tysiąc łokci. Woda rośnie bez dopływów po drodze: kostki, kolana, biodra, aż staje się nurtem nie do przejścia. Hieronim zauważa okrężną drogę przez bramę północną i widzi w niej obraz trudu dojrzewania wiary. Hieronim przywołuje wariant Septuaginty, gdzie przy kostkach pojawia się „woda odpuszczenia” (aqua remissionis). Łączy to z obmyciem, które usuwa grzech i otwiera drogę wiary. Zwraca uwagę na tłumaczenie słowa „kostki” jako ἀστράγαλοι (astragaloi) u Akwili, Symmacha i Teodocjona. Następny etap prowadzi do „zgięcia kolan”, znaku czci i modlitwy. Później pojawia się poziom lędźwi, który Hieronim wiąże z oczyszczeniem sfery pożądliwości i z nauką o uświęceniu ciała. Woda płynie ku zasolonemu „morzu”, rozumianemu jako Morze Martwe, i je uzdrawia. W miejscu śmierci powstaje obfitość ryb. Po obu brzegach rosną drzewa owocujące co miesiąc; owoc staje się pokarmem, liście służą jako lekarstwo. Prorok nawiązuje do ogrodu z Rdz 2, a Hieronim łączy te wody z proroctwem Zachariasza o „wodzie żywej” oraz ze słowami Jezusa o wodzie żywej w J 4 i J 7.
CZYTAJ DALEJ

Kalisz: od czterech wieków trwa kult św. Józefa

2026-03-18 07:09

[ TEMATY ]

Kalisz

cztery wieki

kult św. Józefa

Archiwum Sanktuarium

Narodowe Sanktuarium Świętego Józefa w Kaliszu

Narodowe Sanktuarium Świętego Józefa w Kaliszu

Kult św. Józefa w Kaliszu sięga początków XVII w. i ma związek z obrazem Świętej Rodziny. Ok. 1625 r. ufundował go do kolegiaty kaliskiej Stobienia, mieszkaniec podkaliskiej wsi Szulec jako wotum dziękczynne za uzdrowienie. Koronacja obrazu odbyła się 15 maja 1796 r.

O dziejach obrazu dowiadujemy się z relacji ks. Józefa Świtalskiego, członka Kapituły Kaliskiej przez wiele lat pracującego w miejscowej kolegiacie, opublikowanej przez ks. Stanisława Józefa Kłossowskiego, kustosza sanktuarium z lat 1771-1798 w jego książce wydanej w Kaliszu w 1788 r. pt.: „Cuda y łaski za przyczyną y wzywaniem… Józefa Świętego przy obrazie tegoż Świętego patryarchy w Kollegiacie kaliskiey… uczynione…”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję