W uroczystość Zwiastowania Pańskiego, 25 marca, przypada Dzień Świętości Życia. W tym dniu rozważamy tajemnicę Wcielenia oraz życia każdego człowieka, które jest najpiękniejszym darem Stwórcy, a także obejmujemy troską życie tych najbardziej bezbronnych, poczętych, ale jeszcze nienarodzonych i modlimy się za nich.
Kościół naucza, że miłość małżeńska jest nastawiona na urodzenie i wychowanie potomstwa. Dzieci bowiem są najcenniejszym darem dla małżonków, przynoszą im dobro i radość. W obecnych czasach rodzicielstwo naturalne napotyka na wiele trudności. Kiedy zabiegi medyczne nie przynoszą pozytywnych rezultatów, a małżonkowie pragną realizować się jako rodzice, myślą o adopcji. Bezpłodność bowiem jest źródłem cierpień, pary bezdzietne niejednokrotnie są smutne i zawiedzione, szukają ostatniej nadziei, ponieważ chcą żyć w pełnej rodzinie.

Mówią rodzice adopcyjni

O macierzyństwie i ojcostwie - które są źródłem prawdziwej radości i ukazują sens życia rodzinnego niezależnie od więzów krwi oraz o drodze do szczęścia - opowiadają Marta i Andrzej, rodzice adopcyjni.
„Leczenie, zabiegi, odbierające nadzieję kolejne diagnozy medyczne, żal i poczucie straty wciąż towarzyszyły nam - opowiada Marta. - Pragnienie rodzicielstwa i obdarzanie miłością były tak silne, że pomyśleliśmy o adopcji. Po długich rozmowach uznaliśmy, że jest to nasza ostatnia nadzieja”. „Dlatego trafiliśmy do katolickiego ośródka adopcyjnego - dodaje Andrzej. - Adopcja to proces, w którym ważne jest zaufanie. Wraz z kandydatami na rodziców adopcyjnych korzystaliśmy z pomocy pedagoga, psychologa, prawnika i lekarza, którzy poszukiwali dla nas najlepszych rozwiązań, pomagali w przeprowadzeniu formalności dotyczących zawiązania rodziny adopcyjnej”. Marta i Andrzej mówią o znaczeniu rozmów z pracownikami ośrodka, które pokazały im, na co się decydują, by była to decyzja świadoma i przemyślana. Podkreślają, że nie do przecenienia są zajęcia grupowe ukazujące sytuację dziecka porzuconego, podpowiadające, jak budować z nim więź, jak mądrze je kochać i prowadzić, uwzględniając różnice między dziećmi wychowującymi się w kochających domach a tymi, które trafiły do placówki, a następnie do adopcji; są to dzieci o specjalnych potrzebach emocjonalnych. Dziś Marta i Andrzej odzyskali nadzieję, cieszą się szczęśliwą rodziną. Nadal uczestniczą w spotkaniach organizowanych przez ośrodek, np. z okazji Wielkiego Postu. Przyjaźnią się z rodzinami adopcyjnymi i wymieniają doświadczenia.
W diecezji toruńskiej Diecezjalny Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy znajduje się przy parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i bł. ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego w Toruniu, ul. Panny Marii 2, 87-100 Toruń, tel. (56) 652-26-26, e-mail: doao@diecezja.torun.pl; dyżury odbywają się w poniedziałki, wtorki, środy i piątki w godz. 16.00-18.00, w czwartki w godz. 10.00-12.00.

Duchowa adopcja

W Dniu Świętości Życia myślimy także o rodzicach adopcyjnych i zastępczych, którzy pragną potomstwa, a również o tych, którzy nie chcą, by ich poczęte dziecko urodziło się. W obronie życia zagrożonego zabiciem w łonie matki staje Kościół i proponuje m.in. Duchową Adopcję Dziecka Poczętego Zagrożonego Zagładą. Ruch ten powstał po objawieniach Matki Bożej w Fatimie jako odpowiedź na wezwanie Maryi do modlitwy różańcowej, pokuty i zadośćuczynienia za grzechy. Jego celem jest zachęcenie do urodzenia dziecka mimo trudności, wątpliwości i obaw oraz kształtowanie postaw prorodzinnych. Dlatego służy budowaniu w rodzinie miłości, bezpieczeństwa i solidarności, mobilizuje do gorliwego życia chrześcijańskiego oraz pogłębia więź z Bogiem.
Duchowa adopcja jest ślubem czasowym i trwa 9 miesięcy. Polega na codziennym odmawianiu jednej tajemnicy różańcowej oraz specjalnej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców. Dodatkowo można dołączyć postanowienia, np. post, uczestniczenie w dodatkowych Mszach św. czy modlitwach. Dotyczy jednego konkretnego dziecka, które nie jest znane osobie modlącej się; nie są też znani rodzice dziecka. Może być podejmowana wielokrotnie, po wypełnieniu poprzedniej. Praktykowanie duchowej adopcji powinno być poprzedzone uroczystym przyrzeczeniem złożonym na ręce kapłana podczas Mszy św. Aby pojąć intencję, dobrze jest wziąć udział w rekolekcjach, dniach skupienia lub przynajmniej pogłębić wiedzę na temat duchowej adopcji.
Osoby zainteresowane duchową adopcją powinny uzyskać zgodę księdza proboszcza na przeprowadzenie przyrzeczeń w kościele. Więcej informacji można uzyskać w odpowienich ośrodkach. Centralny Ośrodek Krzewienia Duchowej Adopcji znajduje się na Jasnej Górze, ul. o. Augustyna Kordeckiego 2, 42-225 Częstochowa 25, tel. (34) 377-74-15, e-mail: adopcja.duchowa@jasnagora.pl, jest czynny w godz. 9.00-13.00 i 15.00-17.00.

W diecezji toruńskiej Ośrodek Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego znajduje się przy parafii pw. Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza, w sanktuarium Matki Bożej Brzemiennej w Wąbrzeźnie przy ul. Górnej 13, gdzie w wigilię uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny odbywa się składanie przyrzeczeń Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego.
Dzień Świętości Życia przypomina, że Bóg jest dawcą życia. W tym duchu Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety ratuje dzieci, których matki nie chcą albo nie mogą wychowywać. Dlatego z inicjatywy zgromadzenia na terenie diecezji toruńskiej działają 2 okna życia - im. bł. Marii Merkert w domu sióstr elżbietanek w Grudziądzu przy ul. Mikołaja z Ryńska i im. św. Elżbiety w domu sióstr elżbietanek w Toruniu przy ul. Rabiańskiej.