Organizatorami sympozjum były: Polskie Towarzystwo Teologiczne w Krakowie Oddział w Częstochowie oraz Wyższe Seminarium Duchowne Archidiecezji Częstochowskiej. Spotkanie rozpoczęło się Mszą św. w kościele seminaryjnym pw. Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana. Mszy św. przewodniczył bp Jan Wątroba.
- Głoszenie Dobrej Nowiny powinno dokonywać się przede wszystkim przez świadectwo - mówił w homilii bp Jan Wątroba. Przypomniał również, że „świadectwo życia staje się najskuteczniejszym narzędziem głoszenia Ewangelii”. - By być świadkiem Jezusa Miłości trzeba trwać w Nim, a od tego zależy jakość kapłańskiego świadectwa i owocność posługi - podkreślił bp Wątroba.
Po Mszy św. w Auli im. Jana Pawła II prelegenci przestawili takie zagadnienia jak m.in.: istota i specyfika tożsamości kapłańskiej, biblijny obraz kapłana oraz kapłaństwo u Ojców Kościoła.
O. prof. dr hab. Tomasz Maria Dąbek OSB z Tyńca mówiąc o kapłaństwie w Starym i Nowym Testamencie przypomniał, że „kapłan to ten, który stoi przed Bogiem jako Jego sługa”. Prelegent zwrócił również uwagę na funkcje, jakie miał kapłan w Starym Testamencie takie jak m.in.: składanie ofiar, opieka nad świątynią, przewodnictwo liturgii, błogosławienie Ludu Bożego, oczyszczanie wiernych i interpretacja Prawa i Tradycji. Natomiast mówiąc o kapłaństwie w Nowym Testamencie, o. Dąbek OSB podkreślił, że „Nowy Testament pokazuje zbawczą ofiarę Chrystusa”. - Chrystus jest ukazany jako Arcykapłan, Kapłan na wieki - mówił prelegent. - Kapłaństwo to przedłużenie dzieła Chrystusa. Kapłan to sługa Jezusa Chrystusa i szafarz Bożych Tajemnic. Trzeba być wiernym Chrystusowi, swojemu powołaniu i ludziom - kontynuował o. prof. dr hab. Tomasz Maria Dąbek OSB.
Na temat kapłaństwa w dziełach Ojców Kościoła zwrócił uwagę ks. prof. dr hab. Stanisław Longosz z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Przypomniał, że Ojcowie Kościoła tacy jak m.in.: św. Efrem diakon syryjski, św. Grzegorz z Nazjanzu, św. Jan Chryzostom, św. Ambroży, św. Augustyn, św. Grzegorz Wielki, Izydor z Sewilli „zwracają uwagę na godność, świętość i wielkość kapłaństwa”. - Tajemnica Wcielenia jest widziana u Ojców Kościoła jako źródło godności i świętości kapłańskiej - podkreślił ks. prof. dr hab. Stanisław Longosz. Prelegent zwrócił również uwagę na to, że godność, świętość i wielkość kapłaństwa wynikają z funkcji, jakie Chrystus powierzył kapłanom, a mianowicie z funkcji: ofiarnika, rodziciela i odrodziciela członków Kościoła, głosiciela Słowa Bożego, przewodnika duchowego i duszpasterza oraz z funkcji dystrybutora i pośrednika łask Bożych i błogosławieństwa.
Ponadto o istocie, specyfice i realizacji tożsamości kapłańskiej mówił bp prof. dr hab. Andrzej Czaja z Opola, który podkreślił, że „kapłaństwo to wielki dar Chrystusa”. - Posługa kapłańska nie pochodzi od wspólnoty, ale od Chrystusa, jest w Kościele kontynuacją misji Chrystusa. To jest „sacra potestas in persona Christi Capitis”, święta władza zawsze realizowana „w osobie Chrystusa Głowy” - mówił bp Czaja. Kapłan powinien zawsze mieć intencję nauczania tego, czego naucza Kościół. W nauczaniu kapłańskim ignorancja jest winą - kontynuował bp Czaja. Wśród zasad realizacji tożsamości kapłańskiej Hierarcha z Opola wskazał na myśl św. Pawła Apostoła „Caritas Christi urget nos”, miłość Chrystusa ma nas przynaglać oraz na obraz Jezusa Dobrego Pasterza. - Posługi kapłańskiej nie można urzeczywistniać po swojemu. Dobre owocowanie kapłaństwa Chrystusowego domaga się wierności Chrystusowi. Trzeba kochać Kościół, by dobrze mu służyć - zauważył bp prof. dr hab. Andrzej Czaja.
W dyskusji na zakończenie sympozjum ks. prof. Franciszek Dylus zapytał m.in. o to jak należy widzieć kapłana dzisiaj, w epoce wioski globalnej, jak globalizacja służy bądź nie służy posłudze kapłańskiej oraz jakie czynniki kulturowe służą identyfikacji kapłańskiej a jakie nie służą tej identyfikacji.
Odpowiadając bp Andrzej Czaja wskazał na niektóre czynniki, które nie służą identyfikacji kapłańskiej, a mianowicie na: tzw. „herezję czynu”, czyli nadmierny aktywizm ludzki. Nadmierna psychologizacja często dziś obecna m.in. w posłudze ojców duchownych, „która powoduje, że gdzieś gubi się łaskę” oraz konsumpcjonizm.
O to jak kształtować tożsamość eklezjalną tych, którzy przychodzą do seminarium z doświadczeniem jakiejś jednej wspólnoty czy jednego ruchu zapytał ks. dr Andrzej Przybylski rektor Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Częstochowskiej.
- Trzeba dobrego zdiagnozowania adresata, kandydata do seminarium. I z jednej strony trzeba uczyć go pewnej otwartości na powszechność Kościoła, a z drugiej jeśli nie ma doświadczenia żadnego ruchu czy stowarzyszenia to dać mu taką możliwość - odpowiedział bp Czaja.
„W refleksji na temat kapłaństwa, szczególnie w Roku Kapłańskim, trzeba wciąż powracać do źródeł myśli teologicznej, jakimi są Biblia i myśl Ojców Kościoła. Trzeba coraz lepszego zrozumienia i pogłębienia bogactwa myśli chrześcijańskiej na temat kapłaństwa i posługi kapłańskiej” - podsumował sympozjum ks. dr Jerzy Bielecki kierownik częstochowskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Teologicznego.
Patronat medialny nad sympozjum objął Tygodnik Katolicki „Niedziela”.