Reklama

Dom ziarna

Nie mogłoby dojść do oczekiwanych przez wszystkich święceń kapłańskich, gdyby nie 6-letnia formacja seminaryjna. Tegoroczni Neoprezbiterzy rozpoczęli ją we Wrocławiu i Legnicy, a dokończyli w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Świdnickiej. Studia seminaryjne nie ograniczają się jedynie do przygotowania intelektualnego, mają za zadanie wszechstronnie przygotować młodego księdza do pełnienia funkcji duszpasterskich.

Niedziela świdnicka 21/2008

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Zadania Seminarium Duchownego

Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Świdnickiej powołane na mocy dekretu bp. Ignacego Deca, ordynariusza świdnickiego, 8 maja 2004 r. jest instytucją naukowo-wychowawczą, której zadaniem jest przygotowanie do kapłaństwa i duszpasterstwa alumnów pragnących poświęcić się służbie Bogu, Kościołowi i Ojczyźnie w diecezji świdnickiej. Patronem Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Świdnickiej został ogłoszony św. Wojciech, biskup i męczennik. Zadania Seminarium Duchownego określił bliżej Kościół zwłaszcza w dokumentach Soboru Trydenckiego, Watykańskiego II oraz w nauczaniu papieży. Formacja do kapłaństwa dokonuje się pod kierownictwem księży moderatorów i grona profesorów, wyznaczonych przez biskupa diecezjalnego.
Alumni Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Świdnickiej odbywają studia filozoficzno-teologiczne na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu, według ratio studiorum przygotowanego przez Episkopat Polski i zatwierdzonego przez Stolicę Apostolską. Jako studenci tejże uczelni stosują się do zasad i norm określonych jej statutem. Studia seminaryjne trwają sześć lat.

Formacja ludzka

Reklama

Alumni w ramach formacji ludzkiej powinni zwrócić szczególną uwagę na kształtowanie własnej emocjonalności, wrażliwości na potrzeby współbraci, umiejętności słuchania i kontaktu z drugim człowiekiem, wszechstronnej współpracy, krytycznego stosunku do własnej osoby, dojrzałego przyjmowania uwag innych osób, a zwłaszcza wychowawców seminaryjnych. Powinni także rozwijać swoje zdolności osobiste, poznawać kulturę narodową i odznaczać się chrześcijańską kulturą bycia.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Formacja duchowa

Formacja duchowa polega natomiast na wychowaniu do pełni życia chrześcijańskiego, wyrażającego się w rozwoju żywej wiary, niezłomnej nadziei i ofiarnej miłości. Alumni pogłębiają życie duchowe przez zdrową pobożność opartą na Piśmie Świętym i liturgii oraz na gruntownej wiedzy teologicznej, a także przez dobre postępowanie moralne, praktykę cnót i zaangażowanie apostolskie.

Formacja intelektualna

Ważnym przymiotem osobowości kapłańskiej jest należyty poziom wykształcenia zarówno ogólnego, jak i filozoficzno-teologicznego. Przez studium filozofii, teologii i innych nauk alumni poznają Boży plan zbawienia ludzi, zdobywają teoretyczne i praktyczne podstawy dla swojego życia wewnętrznego oraz przyszłej działalno­ści duszpasterskiej (por. KPK 248-254, PDV 53).

Formacja duszpasterska

Zgodnie ze wskazaniami Stolicy Apostolskiej formacja alumnów w seminarium duchownym powinna być prowadzona w duchu duszpasterskim. Obok wykładów i ćwiczeń ważnym elementem formacji pastoralnej są praktyki duszpasterskie. Odbywają je alumni roku V i VI w wyznaczonych przez władze Wyższego Seminarium Duchownego parafiach diecezji świdnickiej według następującego porządku. W trakcie roku akademickiego alumni w oznaczonym czasie i według ustalonego przez księdza rektora porządku prowadzą działalność charytatywną w wybranych domach opieki społecznej, domach dziecka, świetlicach i więzieniach; roznoszą Komunię św. w wyznaczonych szpitalach; biorą udział w akcji powołaniowej oraz wspomagają działalność ekumeniczną i misyjną.

Formacja dyscyplinarna

Pobyt w seminarium jest dla alumna nieodzowną szkołą karności kościelnej i okazją do kształtowania charakteru. „Karność życia seminaryjnego - poucza Sobór Watykański II - należy uważać nie tylko za skuteczną podporę wspólnego życia i miłości, lecz za niezbędną część całego wychowania dla zdobycia panowania nad sobą, gruntownej dojrzałości osobistej i dla wyrobienia innych dyspozycji duchowych, które wielce pomagają do skoordynowanej i owocnej działalności Kościoła”.
Więcej informacji można znaleźć na stronie: www.wsd.diecezja.swidnica.pl oraz w Towarzystwach Przyjaciół Seminarium działających w wielu parafiach naszej diecezji. Wszystkim Dobrodziejom Wyższego Seminarium Duchownego w Świdnicy serdeczne Bóg zapłać!

2008-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

40 pytań Jezusa: „Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?”

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Jezus już jako młody człowiek wie, co jest najważniejsze. Nie działa przypadkowo, Jego życie ma centrum. My często żyjemy odwrotnie, wiele spraw staje się pilnych, ale niekoniecznie ważnych. I wtedy łatwo zgubić kierunek.
CZYTAJ DALEJ

Wchodzimy w Wielki Tydzień, dni znaczone przez cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

2026-03-27 07:22

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wchodzimy w Wielki Tydzień. Są to wyjątkowe dni dla naszej wiary. Znaczone będą przez cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa.

1. Wchodzimy w Wielki Tydzień. Są to wyjątkowe dni dla naszej wiary. Znaczone będą przez cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Ten szczególny czas zaznacza się także w liturgii, która biegnie inaczej niż przez pozostałe dni roku, jakby zwalniała momentami, skracała się i znowu wydłużała, kiedy trwa jak by w zadumie, pozbawiona głosu Chrystusa w Eucharystii, więc jej nie celebruje (Wielki Piątek), i wstrzymuje oddech w Wielką Sobotę, jakby czekała, co się wydarzy: czy życie powróci, czy odeszło już od nas na zawsze. Liturgia trwa w zawieszeniu i wierzący muszą się przełamywać, aby nie upaść na duchu, aby pójść dalej, wejść głębiej w tajemnicę życia i wiary. Muszą zostawić swoje lęki, swoją logikę, swoje ziemskie pewności i pozwolić się prowadzić Bogu, zaczerpnąć od Niego wody życia. Czas Wielkiego Tygodnia jest czasem rozbudzania na szych myśli nad tym, czym jest życie, jak się rozwija, dokąd zmierza. Jest to czas, kiedy wszystko nabiera jakby nowych rozmiarów. Zmieniają się proporcje i znaczenia, wielkości i objętości. Ci, którzy żyją bez wartości, są wezwani, aby za stanowić się, czy żyją naprawdę, czy wyłącznie egzystują. Ci, którzy uchodzą za mądrych w oczach świata, muszą zadać sobie pytanie, czy są tacy także w oczach Boga. W Wielkim Tygodniu następuje bowiem przewartościowanie wszystkiego. Bóg staje blisko tych, którzy są mali (w szerokim znaczeniu tego słowa), słabi, niepozorni, niewiele znaczący w swoich ekonomicznych możliwościach, żyjący na peryferiach. Bóg w dniach Wielkiego Tygodnia mówi, że kocha wszystko to, co jest jakoś połamane przez życie lub możnych tego świata. Do tych, którzy sądzą, że wszystko już skończone, Bóg mówi, że jest właśnie odwrotnie, że wszystko dopiero nabiera rozpędu, energii, staje się autentycznie wielkim. Kiedy świat mówi, że wszystko stracone, przepadło, w swoim zmartwychwstaniu Jezus mówi, że dopiero teraz wszystko zostało odnalezione, na nowo odrodzone. Przez swoją śmierć i zmartwychwstanie Jezus uwalnia tych, którzy byli skazani, którzy nie widzieli już żadnej nadziei w swoim życiu, którym wydawało się, że idą jedynie ku zagładzie. Do nich kieruje Chrystus słowa, że jest z nimi, żeby się nie bali.
CZYTAJ DALEJ

Kard. Krajewski w Niedzielę Palmową: Jezus pozwolił się ukrzyżować z miłości do nas!

2026-03-29 12:30

[ TEMATY ]

Niedziela Palmowa

Wielki Tydzień

kard. Konrad Krajewski

Ks. Paweł Kłys

Liturgią Niedzieli Palmowej - Niedzieli Męki Pańskiej - w Kościele rozpoczynają się obchody Wielkiego Tygodnia. W niedzielne przedpołudnie w łódzkiej katedrze liturgii przewodniczył kardynał Konrad Krajewski. Metropolita łódzki poświęcił palmy oraz wsłuchał się wraz z wiernymi w opis Męki Pańskiej wg relacji świętego Mateusza wykonanej przez scholę liturgiczną kleryków Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi.

W słowie pouczenia pasterskiego łódzki pasterz powiedział - Kiedy czytam lub słucham Ewangelii, Ona czyta moje życie. Nieprawdopodobna nienawiść. Nieprawdopodobna samotność Jezusa. Okrucieństwo. A z drugiej strony, miłość, która wszystko zwycięża. Jezus pozwolił się ukrzyżować z miłości do nas. - tłumaczył kaznodzieja.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję