Reklama

Śladami prymasa

Akcja Katolicka

Od sześciu lat Akcja Katolicka Archidiecezji Lubelskiej po wakacyjnym wypoczynku rozpoczyna swą działalność, odwiedzając Żułów i Surhów. Pielgrzymka śladami Stefana kard. Wyszyńskiego, współpatrona lubelskiej AK, ma umocnić i ukierunkować członków AK w ich działalności w społecznościach parafialnych.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Jak co roku, pielgrzymkę rozpoczęto w sanktuarium Matki Bożej i św. Łukasza w Surhowie. Proboszcz ks. Wiesław Szewczuk opowiedział pielgrzymom o objawieniach i przedstawił historię sanktuarium, a następnie uroczystej Eucharystii przewodniczył dziekan dekanatu Krasnystaw-Wschód ks. kan. Henryk Kapica. Mszę św. koncelebrowali: ks. Piotr Szczur - asystent kościelny AKAL, ks. Juliusz Iracki z Kraśniczyna, ks. Władysław Kowalik z Kłodnicy, ks. Franciszek Kamiński z Milejowa oraz ks. prof. Franciszek Drączkowski, kierownik Katedry Patrologii Greckiej KUL. Ksiądz Profesor wygłosił kazanie, które było wprowadzeniem do wykładu formacyjnego. Przypomniał zgromadzonym o najważniejszym nakazie, o którym nauczał Jezus Chrystus: o miłości Boga i bliźniego. Oprawę liturgiczną Mszy św. zapewnił Parafialny Oddział Akcji Katolickiej w Surhowie wspólnie z miejscową młodzieżą. Tradycyjnie, następnym punktem programu był wyjazd do Żułowa, gdzie znajduje się Dom Pomocy Społecznej dla Niewidomych Kobiet, prowadzony przez siostry ze Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża. Tam podczas drugiej wojny światowej ukrywał się Prymas Tysiąclecia.
Akcjonariusze spotkali się najpierw w kaplicy zakonnej, aby wysłuchać wykładu formacyjnego nt. Miłość nie unosi się gniewem. Prelegent oparł swoje rozważania na tekście Hymnu o miłości z Pierwszego Listu św. Pawła do Koryntian. Wyszczególnił wszystkie cechy i funkcje miłości. Podkreślił, że „miłość nie toleruje zła, co więcej - odrzuca wszelkie zło, które godzi w nas samych oraz niszczy poprawne relacje z innymi ludźmi”. „Św. Paweł, pośrednio niejako, wymienia aż siedem wad głównych, które najdotkliwiej ranią życie osobiste i społeczne - mówił Ksiądz Profesor. - Wśród nich są: zazdrość, chełpliwość, pycha, bezwstyd, egoizm, gniew oraz zawziętość (pamiętliwość)”. Ks. Drączkowski przedstawił przykłady z życia codziennego, ukazujące jak wiele zła można wyrządzić sobie i innym. W tym kontekście padło pytanie, czy na te wszystkie choroby jest jakieś skuteczne lekarstwo. „Środkiem zaradczym i skutecznym jest miłość Boża - mówił prelegent. - Kto ją posiadł w pełni, w stopniu doskonałym, ten jest wolny od powyższych chorób i udręk. Miłość uzdrawia wszystkie choroby duszy”.
Następnym punktem programu było ślubowanie nowych członków AK, a także błogosławieństwo kandydatów do Stowarzyszenia. Honorową odznakę Akcji Katolickiej AL otrzymała Dorota Florek z parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Rejowcu Fabrycznym. Wręczono także nominacje nowym prezesom Parafialnych Oddziałów AK. Na zakończenie spotkania w kaplicy Siostra Przełożona opowiedziała o pracy z niewidomymi. Następnie akcjonariusze odwiedzili celę Księdza Kardynała oraz warsztaty prowadzone przez Siostry. Podsumowanie pielgrzymki odbyło się podczas spotkania przy ognisku w Surhowie, gdzie - jak co roku - Parafialny Oddział z proboszczem ks. W. Szewczukiem i prezes Anną Borys bardzo serdecznie podejmuje gości.
Pielgrzymka była także okazją do spotkania z zaprzyjaźnionymi akcjonariuszami z archidiecezji warszawskiej. Goście zwiedzili najpierw lubelską Starówkę i KUL, a później dołączyli do programu w Żułowie i Surhowie. Drugiego dnia wizyty odwiedzili Roztocze: Górecko Kościelne i sanktuarium w Krasnobrodzie. W Guciowie warszawscy akcjonariusze mieli okazję uczestniczyć w prezentacji tomiku poezji Matko pięknej Miłości i spotkaniu z jej autorem ks. Pawłem Słonopasem. Ostatnim punktem wspólnego spotkania było zwiedzanie Zamościa.

Sercem i słowem

Parafia NMP Matki Kościoła w Świdniku, dla uczczenia największego z rodu Polaków, w przeddzień 28. rocznicy wyboru kard. Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową zaprasza na spotkanie ze sługą Bożym Janem Pawłem II poprzez recytację wierszy. Uroczysty wieczór refleksji poetyckich wraz z oprawą artystyczną odbędzie się 15 października (niedziela) o godz. 16.00 w auli Jana Pawła II przy parafii NMP Matki Kościoła w Świdniku (ul. Prymasa Wyszyńskiego 32). Wstęp wolny. Zapraszamy!

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2006-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”

2026-01-12 12:26

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Pierwsza Księga Królewska zaczyna się od sceny przekazania władzy. 1 Krl 2 należy do opowiadania o królach, które badacze nazywają historią deuteronomistyczną (od Pwt po 2 Krl). W tym nurcie miarą władcy staje się wierność Torze. Testament Dawida brzmi jak mowa pożegnalna. Formuła „idę drogą całej ziemi” przypomina, że także król wchodzi w los każdego człowieka. Dawid mówi do Salomona językiem przymierza: strzeż nakazów Pana, chodź Jego drogami, zachowuj ustawy i przykazania zapisane w Prawie Mojżesza. Słownictwo poleceń tworzy szeroki katalog: ustawy, przykazania, prawa, nakazy. Taki zestaw obejmuje całe życie, nie tylko kult i nie tylko politykę. Czasownik „strzec” sugeruje czujność i troskę. Pwt 17 stawia królowi podobne zadanie: władza dojrzewa pod Słowem, nie ponad nim. Wezwanie „bądź mocny i bądź mężem” opisuje odwagę moralną. Kończy się czas ojca. Zaczyna się czas decyzji syna. W tle stoi obietnica dana Dawidowi o trwałości jego „domu” (hebr. bajit), rozumianego jako dynastia. To samo słowo w Biblii oznacza także świątynię. Ta podwójna perspektywa prowadzi ku budowie przybytku w Jerozolimie i ku pytaniu o wierność rodu Dawida. Notatka o czterdziestu latach panowania Dawida ma charakter królewskiego epitafium, typowego dla Ksiąg Królewskich. Tradycja podaje podział tego czasu na Hebron i Jerozolimę. Zdanie o umocnieniu królestwa Salomona otwiera perspektywę mądrości i pokoju, a także prób serca. Augustyn widzi w obietnicach dane Dawidowi wskazanie na Chrystusa. Zauważa obraz przyszłości w Salomonie; pokój wpisany w imię i budowę świątyni. Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”.
CZYTAJ DALEJ

Co chleb, sól i woda mają wspólnego ze św. Agatą?

[ TEMATY ]

św. Agata

BP Archidiecezji Krakowskiej

5 lutego w liturgii wspomina się św. Agatę, a w kościołach święci się chleb, wodę oraz sól. Skąd ten zwyczaj? Zapytaliśmy liturgistę i ceremoniarza Archidiecezji Krakowskiej, ks. dr. Ryszarda Kilanowicza.

Św. Agata jest postacią, którą Kościół wspomina 5 lutego. Według świętego biskupa z Sycylii, Metodego, urodziła się ok. 235 r. w Katanii. Po przyjęciu chrztu złożyła także ślub życia w czystości. Podobno była niezwykle piękna, czym przyciągnęła uwagę namiestnika Sycylii. Kiedy odrzuciła jego zaloty, ściągnęła na siebie gniew senatora. Był to czas, gdy prześladowano chrześcijan. Odrzucony zarządca Sycylii próbował więc wykorzystać to, aby zniesławić Agatę.
CZYTAJ DALEJ

To, co najcenniejsze należy do Pana

2026-02-05 20:54

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję