W liturgii czytań biblijnych Wielkiego Postu w odniesieniu do Jezusa Chrystusa pojawia się biblijny temat wody.
W Ewangelii Janowej Jezus jest określony jako źródło wody wytryskującej ku życiu wiecznemu (por. J 4, 14). Co kryje się za metaforą wody?
Z prostej obserwacji wody wynika, że w swej naturze może być ona spokojna, albo, tak jak tsunami, przybrać niszczycielską siłę. Od zarania dziejów wodę uważano za dawczynię życia. To na bezmiarze wód Bóg osadził ziemię i wszystko co na niej rodzi się i żyje. To ona jest elementem oczyszczenia od wszelkiej zmazy (por. Ez 36, 25). To dzięki niej ochrzczeni wkraczają w nowe życie (por. Rz 6, 4). To w biblijnym obrazie spotkania Jezusa z Samarytanką, ten Pierwszy jawi się jako źródło, z którego tryska woda ożywiająca i zaspokajająca pragnienia tych, którzy do Niego przychodzą: „(...) Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie - niech przyjdzie do Mnie i pije!” (por. J 7, 37).
Św. Augustyn komentując fragment Ewangelii Janowej (4, 1-42), mówiącej o Jezusie znużonym podróżą i siedzącym przy studnii, i o skutkach jakie wynikają z tego, że On jest źródłem wody wytryskującej ku życiu wiecznemu (J 4, 14) dla wierzącego, tak pisze: „Moc Chrystusowa cię stworzyła, słabość Chrystusa przywróciła cię do życia. Moc Chrystusa sprawiła, iż stało się to, czego nie było; słabość Chrystusa dokonała, iż nie zginęło to, co istniało. Stworzył nas mocą swoją, szukał nas swoją słabością”. U Niego słabość i moc nawzajem się nakładają i wierzącemu spieszą z pomocą.
W życiu wierzącego pojawia się wiele pragnień i potrzeb. We wnętrzu każdego z nas tkwi czasami pustka, która, jeżeli nie jest nasycona, wytwarza niepotrzebne napęcia. W tych trudnych momentach dusza powinna otrzymać odpowiedni i godny pokarm, i napój jakim jest Jezus Chrystus. Dlatego On dobrowolnie zaprasza: „kto odczuwa pragnienie, niech przyjdzie, kto chce, niech wody życia darmo zaczerpnie” (Ap 22, 17). Ale o jednym trzeba pamiętać, to zaproszenie posiada nie tylko wymiar teraźniejszy („na dzisiaj”), ale nade wszystko ten eschatologiczny („na jutro”).