Jedną z trzech parafii pw. Świętej Rodziny z Nazaretu w naszej archidiecezji jest parafia w Pankach, natomiast kościół nosi wezwanie św. Andrzeja Boboli. Uwagę przyjezdnych gości przykuwają zabytkowa
droga krzyżowa, misternie wykonana ambona i drewniane konfesjonały. Ale wnętrze świątyni to nie wszystko. Św. Józef i Maryja opiekowali się Synem Bożym. Jak każde dziecko, Jezus potrzebował domu -
poczucia bezpieczeństwa, spokoju, miłości. Taki był dom Świętej Rodziny i taka jest parafia w Pankach, której Ona patronuje. Tutaj, podobnie jak w domu Jezusa, dba się również o wygląd domu Bożego, o
jego piękno.
Parafia Świętej Rodziny - Jezusa, Maryi i Józefa wyłączona z parafii Truskolasy została erygowana w 1919 r. przez bp. Stanisława Zdzitowieckiego. Kościół pw. św. Andrzeja Boboli wybudowano
w latach 1925-26, w miejsce istniejącej wcześniej kaplicy. Pierwszym proboszczem i organizatorem parafii był ks. Antoni Mietliński. Konsekracji kościoła dokonał bp Teodor Kubina w 1929 r. Remont
świątyni rozpoczął ks. Stanisław Kopeć w latach 1948 i 1958. Wtedy kościół ubogacono o nową polichromię, radiofonię, ufundowano nowe organy, dwa dzwony, otynkowano mury zewnętrzne, ogrodzono cmentarz
przykościelny. Staraniem kolejnego proboszcza ks. Franciszka Kaczmarka, ponownie pomalowano wnętrze kościoła i położono drewnianą boazerię. Cmentarz ogrodzono nowym parkanem z metalowymi przęsłami. Postawiono
też plebanię w stanie surowym. Na placu przy kościele wybudowano kaplicę ku czci Najświętszej Maryi Panny z tablicami upamiętniającymi zmarłych proboszczów parafii. Dokończeniem budowy plebanii zajął
się następny proboszcz ks. Zenon Kulejewski. Jego staraniem wykonano w kościele 58 ławek z drzewa modrzewiowego i ołtarz „soborowy”.
Od 1992 r. parafią administruje obecny proboszcz dziekan ks. kan. Eugeniusz Sikorski. W tym czasie przeprowadzono gruntowny remont organów, osuszono i wzmocniono fundamenty kościoła, położono
izolację murów, odnowiono zewnętrzną elewację kościoła przez położenie tynku z terabony, wymieniono zniszczone rynny, pomalowano dach kościoła, oświetlono zewnętrzną bryłę kościoła. Wykonano też instalację
grzewczo-wentylacyjną, zamontowano w oknach prezbiterium witraże przedstawiające Świętą Rodzinę i św. Andrzeja Bobolę. Ogrodzono plac przy plebanii przęsłami metalowymi z kutej stali, rozebrano budynki
starej plebanii i organistówki. Wyłożono granitem boczny ołtarz przedstawiający Świętą Rodzinę z Nazaretu. Zbudowano nowy ołtarz granitowy i chrzcielnicę, wyłożono posadzkę w prezbiterium i ściany boczne
marmurem włoskim i hiszpańskim. Dzieła te są darem ufundowanym przez parafian jako wota za otrzymane łaski w Roku Jubileuszowym. Odnowiona została też zabytkowa ambona i konfesjonały. Obecnie trwają prace
konserwatorskie nad ołtarzem głównym, który zajaśnieje w kościele w Wigilię Bożego Narodzenia.
W parafii działają następujące wspólnoty apostolskie: Parafialna Rada Duszpasterska, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, Bractwo Świetlne, Służba Liturgiczna, Dzieci Maryi, Żywy Różaniec.
„Praca duszpasterska koncentruje się wokół Eucharystii i doprowadzenia do niej wiernych przez inne sakramenty” - mówi proboszcz parafii ks. Eugeniusz Sikorski. Wierni uczestniczą
w życiu wspólnoty nie tylko modląc się podczas Mszy św., ale także podczas ważnych uroczystości, ktorych w Pankach nie brakuje. Jest więc coroczna pielgrzymka parafialna na Jasną Górę, są dożynki parafialne,
festyn, uroczystości kościelne. Każdego roku parafianie razem ze swoimi duszpasterzami: ks. prob. Eugeniuszem Sikorskim i prefektem ks. Arkadiuszem Pietrzakiem wyjeżdżają na pielgrzymkę autokarową do
wybranych miejsc kultu. Byli już w Kalwarii Zebrzydowskiej, Licheniu, Krakowie, Łagiewnikach, i Wieliczce, w grocie Matki Bożej.
„Na uwagę zasługuje bardzo dobra współpraca ze szkołami istniejącymi na terenie parafii - mówi ks. Eugeniusz Sikorski.
- Jedna ze Szkół Podstawowych nosi imię ks. Stanisława Staszica, co też o czymś świadczy”.
W czasie Świąt Bożego Narodzenia w kościele są wystawiane szopki, które dzieci wykonują na konkurs rozstrzygany przez Księdza Proboszcza i uczących katechetów. Wcześniej dzieci przedstawiają jasełka,
okupione długimi godzinami prób w szkole ze swoimi katechetami.
Premier Donald Tusk poinformował we wtorek, że Andrzej Poczobut jest wolny. "Witaj w polskim domu, Przyjacielu" - napisał premier na X dołączając zdjęcie z powitania z Poczobutem.
Andrzej Poczobut został zatrzymany przez białoruski reżim 25 marca 2021 r. i od tamtej pory przebywał za kratami.
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
Arcybiskup Wacław Depo, metropolita częstochowski, udzielił dyspensy od obowiązku zachowania pokutnego charakteru piątku oraz od obowiązku wstrzemięźliwości od spożywania pokarmów mięsnych na 1 maja, czyli na wspomnienie św. Józefa Rzemieślnika, Święto Pracy, będące dniem ustawowo wolnym od pracy.
Publikujemy pełną treść komunikatu opublikowanego na stronie internetowej archidiecezji częstochowskiej:
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
