Reklama

Konsekracja kościoła św. Henryka w Sulęcinie

Legitymacja przynależności do Chrystusa

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Po 4-letnim remoncie, 29 listopada 2003 r. bp Adam Dyczkowski dokonał konsekracji kościoła parafialnego pw. św. Henryka w Sulęcinie

Uroczystość poświęcenia kościoła została poprzedzona 3-dniowymi rekolekcjami, które prowadził o. Henryk Kowalski - rektor klasztoru redemptorystów w Toruniu. Tematem duchowych zamyśleń było pogłębienie rozumienia i doświadczenia Kościoła, odpowiedzialność wiernych za Kościół w wymiarze materialnym i duchowym oraz uwrażliwienie na działanie Boga w Kościele i w nas samych, którzy „świątynią Boga jesteśmy”. Na zakończenie rekolekcji wierni uczestniczyli w adoracji Najświętszego Sakramentu, podczas której odmówili Koronkę do Miłosierdzia Bożego w intencji parafii.
W dzień konsekracji wierni wyruszyli w procesji z obrazem Matki Bożej z kościoła św. Mikołaja do kościoła św. Henryka. Przybyłych księży z całego dekanatu sulęcińskiego, wiernych i zgromadzonych przed kościołem św. Henryka powitał bp Adam Dyczkowski, który po krótkiej modlitwie uroczyście wprowadził wiernych do świątyni. Następnie delegacje dzieci, młodzieży i dorosłych parafian powitały Księdza Biskupa w naszej parafii.
W trakcie powitania, przedstawiciel parafii przybliżył historię tego kościoła. Powiedział m.in., że kościół św. Henryka został zbudowany w ok. 1860 r. w stylu neogotyckim. Pierwszą Mszę św. po II wojnie światowej odprawiono 15 sierpnia 1945 r. Do 1951 r. była to jedyna czynna świątynia na terenie Sulęcina.
Po odbudowie kościoła pw. św. Mikołaja, spalonego przez wojska radzieckie, kościół św. Henryka pełnił rolę kaplicy pogrzebowej, a w wydzielonej jego części, odpowiednio przystosowanej, prowadzono katechezę dla dzieci i młodzieży, spotkania grup działających przy parafii, nauki przed chrztem i dla narzeczonych.
Gdy w 1998 r. proboszczem parafii został ks. Piotr Mazurek, zrodziła się myśl przywrócenia świetności kościołowi św. Henryka. Prace zainspirowane przez Księdza Proboszcza, rozpoczęto w 1999 r. Dzięki ofiarności i zaangażowaniu parafian, szczególnie Rady Parafialnej, pomocy samorządu gminy i powiatu, wsparciu fachowemu i finansowemu wielu sulęcińskich firm, możliwy był do zrealizowania tak duży remont. Dokonano bowiem m.in.: wymiany konstrukcji i pokrycia dachowego, instalacji elektrycznej, oświetlenia, nagłośnienia, schodów. Otynkowano i wymalowano wnętrze kościoła, ułożono nową posadzkę, wykonano nowy ołtarz, tabernakulum, ambonkę, witraże w oknach, dzwon z napędem elektrycznym i ławki. Nowy wygląd kościoła to także zasługa prof. Jana Taichmana, inżyniera architekta z Torunia, który nadzorował prace remontowo-konserwatorskie.
Po przedstawieniu krótkiej historii kościoła, ze szczególnym uwzględnieniem okresu jego remontu, ks. Piotr Mazurek poprosił Księdza Biskupa o poświęcenie świątyni. W homilii Ksiądz Biskup powiedział m.in., że świątynia od zarania dziejów była miejscem szczególnego spotkania z Bogiem i doświadczania Jego obecności. - Jezus nie dał uczniom swoim żadnej legitymacji, którą mogliby się wylegitymować, ale powiedział, że ich znakiem rozpoznawczym będzie miłość, jaką będą mieli do siebie nawzajem - stwierdził bp Dyczkowski. - Niech słowa płynące z ust kapłanów w tej świątyni, przypominają Boże przykazania, przemieniają wasze serca, kształtują sumienia. Wchodźcie do tej świątyni, aby miłować Boga, a wychodźcie, aby miłować bliźnich. Niech wasze uczciwe życie, życie zgodne z przykazaniami Bożymi i wolą Bożą, będzie jedyną legitymacją przynależności do Chrystusa.
Oprawę muzyczną Mszy św. przygotował organista Jan Murmyło z chórem parafialnym „Arka”.
Na zakończenie delegacje parafian, przedstawiciele samorządu gminy i powiatu oraz Ksiądz Proboszcz, dziękując za poświecenie kościoła, złożyli najserdeczniejsze życzenia Księdzu Biskupowi w przeddzień jubileuszu 25-lecia otrzymania sakry biskupiej i 10-lecia posługi w naszej diecezji. Szczególny dar ołtarza złożyły delegacje samorządu powiatu i gminy. Adam Basiński - starosta sulęcinski i Michał Deptuch - burmistrz miasta i gminy Sulęcin, w imieniu samorządów przekazali monstrancję.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Uczona siostra

Niedziela Ogólnopolska 6/2020, str. VIII

[ TEMATY ]

patron

święta

św. Scholastyka

Adobe.Stock.pl

Św. Scholastyka z Nursji

Św. Scholastyka z Nursji

Dlaczego? Ponieważ imię św. Scholastyki wywodzi się z łacińskiego słowa scholasticus, które oznacza osobę uczoną, studenta bądź nauczyciela. Ponadto Scholastyka była bliźniaczą siostrą św. Benedykta z Nursji, jednej z bardziej znanych kościelnych postaci.
Św. Scholastyka z Nursji ur. 2 marca 480 r. zm. 10 lutego 543 r.

Scholastyka żyła na przełomie V i VI stulecia w Italii, a konkretnie w Umbrii. Wzorując się na bracie Benedykcie, który założył pierwszy męski klasztor, uczyniła podobnie wobec kobiet. Tak powstały zakony benedyktynów i benedyktynek, a najbardziej znane związane z nimi miejsce to Monte Cassino.
CZYTAJ DALEJ

Castel Gandolfo: co przyniesie 2026 rok?

2026-02-10 19:56

[ TEMATY ]

Castel Gandolfo

Włodzimierz Rędzioch

Służba Ojcu Świętemu, ochrona dziedzictwa i rozwój duchowego oraz kulturalnego wymiaru tych miejsc - to główne zadania Willi Papieskich w Castel Gandolfo w 2026 roku. Jak podkreśla ich dyrektor, Andrea Tamburelli, priorytetem jest zapewnienie Papieżowi Leonowi XIV spokojnego pobytu poza Watykanem, przy jednoczesnej trosce o zabytkowe rezydencje, ogrody oraz cenne dziedzictwo archeologiczne tego miejsca.

Od pierwszych tygodni pontyfikatu Leon XIV uczynił wtorek dniem krótkiego odpoczynku w kompleksie, położonym niespełna 30 kilometrów od Watykanu. Castel Gandolfo stało się w odtąd stałą częścią jego tygodniowego rytmu, łącząc wypoczynek z modlitwą i skupieniem.
CZYTAJ DALEJ

Pamięć o zesłanych na Sybir

2026-02-11 09:04

Magdalena Lewandowska

Wrocławianie oddali hołd Zesłańcom Sybiru

Wrocławianie oddali hołd Zesłańcom Sybiru

W 86. rocznicę pierwszej masowej zsyłki na Sybir pod pomnikiem Zesłańcom Sybiru uczczono pamięć tych, którzy polegli na nieludzkiej ziemi.

– Ta zsyłka rozpoczęła się nocą z 9 na 10 lutego 1940 i została przeprowadzona przez NKWD. Wgłąb Związku Sowieckiego wywieziono wówczas ponad 140 tysięcy Polaków, zarówno osób dorosłych jak i dzieci. Wiele umarło już w drodze, tysiące nie wróciło z Syberii do kraju. Wśród deportowanych były głównie rodziny wojskowych, urzędników, pracowników służby leśnej i kolei ze wschodnich obszarów przedwojennej Polski – przypominała pod pomnikiem Kamila Jasińska, zastępca dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej we Wrocławiu. To właśnie IPN i Centrum Historii Zajezdnia razem z Sybirakami zorganizowali tegoroczne obchody.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję