„Jezu, ufam Tobie” - tymi słowami powitał obraz Jezusa Miłosiernego proboszcz parafii pw. św. Barbary w Wieluniu, ks. Jarosław Boral. 18 września wspólnota przyjęła Wizerunek
przemierzający miasta i wsie naszej archidiecezji. Przygotowaniem do tego Wydarzenia były rekolekcje, które przeprowadził redemptorysta, o. Zbigniew Bruzi. Wyjątkowym akcentem tych ćwiczeń
duchowych było dzielenie się chlebem pojednania. Przez ten gest chciano pomóc pojednać się wszystkim skłóconym i pokazać, jak wielką wagę ma pokój serca, pokój w rodzinach.
Parafianie witali obraz Jezusa Miłosiernego przybyły do nich z parafii Gaszyn. Po przeniesieniu Wizerunku do zabytkowej świątyni, o której najstarsze dane sięgają 1515r., powitania
dokonał Ksiądz Proboszcz i przedstawiciele parafii.
Mszę św. odprawił bp Jan Wątroba, który w homilii wskazał na wielkie znaczenie dzieł miłosierdzia. Jeśli przyjmujemy miłosierdzie od Boga, sami powinniśmy być miłosierni. Pierwszym zaś
uczynkiem miłości bliźniego jest „głodnych nakarmić”. „Potrzeba nam dać chleba głodnym, którzy proszą, ale też i głodnym miłości, życzliwości, przyjaźni i uśmiechu
- mówił Ksiądz Biskup. Niech po tej peregrynacji każdy z nas podejmie jeden czyn miłosierdzia, aby pomóc najbardziej potrzebującym”.
Do darów, które parafia złożyła Jezusowi Miłosiernemu, można zaliczyć Godzinę Miłosierdzia. W każdą sobotę od Wielkanocy 2002 r. wierni zbierają się licznie, by prosić o pomoc
i dziękować za otrzymane łaski. Darem jest również coroczny wyjazd z dziećmi do Zakopanego, który organizuje ks. Jarosław Boral. Najważniejszym jednak darem materialnym
jest budowany właśnie nowy kościół, który ma służyć wiernym, nie mieszczącym się w maleńkiej, zabytkowej świątyni.
Po Eucharystii rozpoczęła się adoracja, w której przez całą noc wierni licznie uczestniczyli. Mszę św. o północy odprawił ks. Andrzej Kornacki, proboszcz parafii pw. św. Franciszka
z Asyżu w Blachowni. Nazajutrz o 15.30 uroczystą Mszę św. na zakończenie peregrynacji odprawił Ksiądz Proboszcz. Zawierzył on całą wspólnotę parafialną Miłosierdziu Bożemu.
„Tobie, Jezu, oddaję całą tę parafię, wszystkich jej mieszkańców, którzy bardzo potrzebują Twej miłości. Miej nas w swej opiece i pomagaj nam w trudnościach dnia
codziennego. Niech ta peregrynacja odmieni nasze serca i otworzy nas na potrzeby innych”.
Pierwsza Księga Królewska zaczyna się od sceny przekazania władzy. 1 Krl 2 należy do opowiadania o królach, które badacze nazywają historią deuteronomistyczną (od Pwt po 2 Krl). W tym nurcie miarą władcy staje się wierność Torze. Testament Dawida brzmi jak mowa pożegnalna. Formuła „idę drogą całej ziemi” przypomina, że także król wchodzi w los każdego człowieka. Dawid mówi do Salomona językiem przymierza: strzeż nakazów Pana, chodź Jego drogami, zachowuj ustawy i przykazania zapisane w Prawie Mojżesza. Słownictwo poleceń tworzy szeroki katalog: ustawy, przykazania, prawa, nakazy. Taki zestaw obejmuje całe życie, nie tylko kult i nie tylko politykę. Czasownik „strzec” sugeruje czujność i troskę. Pwt 17 stawia królowi podobne zadanie: władza dojrzewa pod Słowem, nie ponad nim. Wezwanie „bądź mocny i bądź mężem” opisuje odwagę moralną. Kończy się czas ojca. Zaczyna się czas decyzji syna. W tle stoi obietnica dana Dawidowi o trwałości jego „domu” (hebr. bajit), rozumianego jako dynastia. To samo słowo w Biblii oznacza także świątynię. Ta podwójna perspektywa prowadzi ku budowie przybytku w Jerozolimie i ku pytaniu o wierność rodu Dawida. Notatka o czterdziestu latach panowania Dawida ma charakter królewskiego epitafium, typowego dla Ksiąg Królewskich. Tradycja podaje podział tego czasu na Hebron i Jerozolimę. Zdanie o umocnieniu królestwa Salomona otwiera perspektywę mądrości i pokoju, a także prób serca. Augustyn widzi w obietnicach dane Dawidowi wskazanie na Chrystusa. Zauważa obraz przyszłości w Salomonie; pokój wpisany w imię i budowę świątyni. Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”.
Św. Maria de Mattias, obraz w kościele pw. św. Brata Alberta Chmielowskiego w Częstochowie-Kiedrzynie
Jako dziecko sprawiała rodzicom (zwłaszcza mamie) kłopoty, bo miała żywy temperament, wciąż skakała i biegała, gdzieś się spieszyła. Jako nastolatka była nieco płaczliwa i trochę rozchwiana emocjonalnie. Jako kobietę dojrzałą cechowała ją impulsywność i pewna nietolerancja wobec innego niż jej sposobu myślenia i działania. A jednak właśnie ją Pan Bóg chciał widzieć jako Założycielkę Zgromadzenia Sióstr Adoratorek Krwi Chrystusa. Stała się Świętą na niespokojne, trudne czasy, w jakich żyjemy.
Maria de Mattias urodziła się 4 lutego 1805 r. we włoskiej miejscowości Vallecorsa w rodzinie mieszczańskiej. Będąc młodą dziewczyną, zastanawiała się, co ma do zrobienia w życiu, jakie jest jej miejsce na ziemi. Często płakała, wzdychała, męczył ją niepokój. Z domu rodzinnego wyniosła umiłowanie modlitwy i Pisma Świętego, czytała książki o duchowości chrześcijańskiej, żywoty świętych. To wszystko otwierało ją na działanie Ducha Świętego. „Pewnego dnia - napisze potem - poczułam lekkość, jakby unosiły mnie jakieś ramiona”. Poczuła, że jej serce całkowicie zmieniło się i zostało napełnione odwagą, słyszała głos swojego Pana, zrozumiała, że jest kochana. Kiedy doświadczyła Bożej miłości, musiała rozeznać, jak na nią odpowiedzieć. Inspirowana przez św. Kaspra del Bufalo założyła w Acuto 4 marca 1834 r. Zgromadzenie Adoratorek Przenajdroższej Krwi. Zmarła w Rzymie 20 sierpnia 1866 r. Jej doczesne szczątki odbierają cześć w rzymskim kościele Przenajdroższej Krwi, który jest połączony z domem generalnym Zgromadzenia. 18 maja 2003 r. Jan Paweł II ogłosił ją świętą.
Papież zaprasza w lutym do modlitwy za dzieci nieuleczalnie chore
2026-02-05 15:41
Vatican News
Vatican Medida
Papież Leon XIV
Chciałbym zaprosić was do modlitwy za dzieci z nieuleczalnymi chorobami – mówi Leon XIV w nagraniu wideo, zachęcając do włączenia się w odmawianie papieskiej intencji modlitewnej na luty.
Papieska intencja modlitewna na luty, powierzona Papieskiej Światowej Sieci Modlitwy brzmi:
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.