Czyli patronalne święto pracowników i wolontariuszy Caritas w tym roku obchodzone było w Sieniawie. To nie tylko uroczystość religijna i lokalna atrakcja, ale także ważny impuls do budowania wrażliwości społecznej i promowania postawy odpowiedzialności, zwłaszcza wśród młodego pokolenia.
Obchody „Dnia Dobra” rozpoczęły się 4 maja Mszą św. w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sieniawie. Eucharystii przewodniczył bp Krzysztof Chudzio, który w homilii przypomniał, że dobro jest jednym z najważniejszych przymiotów Boga i powinno być codziennym wyborem każdego człowieka. Wspólna modlitwa była nie tylko duchowym wprowadzeniem do dalszych wydarzeń, ale przede wszystkim aktem wdzięczności za codzienną służbę osób związanych z Caritas – zarówno pracowników, jak i licznych wolontariuszy.
Święto wspólnoty i lokalnej tożsamości
Reklama
Po zakończeniu liturgii uczestnicy uroczystości przeszli ulicami miasta w barwnym korowodzie prowadzonym przez Orkiestrę Reprezentacyjną Oddziału Kawalerii Ochotniczej w barwach 20. Pułku Ułanów. Marsz ten miał nie tylko wymiar symboliczny – jako wspólna droga ludzi dobrej woli – ale także integracyjny. Pokazywał, jak różne środowiska: duchowni, wolontariusze, mieszkańcy, dzieci, osoby z niepełnosprawnościami, mogą razem celebrować wartości, które ich łączą. Kulminacyjnym punktem obchodów był rodzinny piknik na stadionie miejskim w Sieniawie. Swoje stoiska i atrakcje przygotowały Koła Gospodyń Wiejskich z gminy Sieniawa, prezentując regionalne potrawy i rękodzieło. Na scenie wystąpiły dzieci z lokalnych szkół i przedszkoli, a także wolontariusze Caritas z Krzemienicy i uczestnicy Warsztatu Terapii Zajęciowej z Białobrzegów, prezentując swoje talenty artystyczne. Wydarzenie zakończył koncert zespołu Kordian, który wprowadził uczestników w radosny, świąteczny nastrój.
„Dzień Dobra” to jednak coś więcej niż tylko okazja do wspólnego świętowania. To wydarzenie o silnym wymiarze edukacyjnym. Angażując dzieci i młodzież, pokazuje im, że bezinteresowna pomoc ma sens i wartość. Uczy odpowiedzialności społecznej, empatii, pracy zespołowej. W świecie zdominowanym przez konsumpcjonizm i kulturę natychmiastowej gratyfikacji, takie wydarzenia jak to w Sieniawie są dobrą lekcją wychowawczą – żywą i autentyczną. Szkolne Koła Caritas, które aktywnie uczestniczyły w obchodach, są przykładem, jak można kształtować młodych ludzi poprzez praktyczne działanie. To właśnie tam uczniowie uczą się organizować zbiórki, akcje pomocowe, angażują się w wolontariat. Nie dla ocen, nie dla punktów – ale z potrzeby serca. Dla wielu z nich „Dzień Dobra” staje się początkiem drogi aktywnego obywatelstwa.
W kontekście społecznych problemów – takich jak wykluczenie, ubóstwo, starzenie się społeczeństwa czy kryzys relacji międzyludzkich – inicjatywy takie jak „Dzień Dobra” nabierają szczególnego znaczenia. Promują postawy prospołeczne, przełamują anonimowość, wzmacniają więzi. Są też platformą spotkania – osób w różnym wieku, o różnych doświadczeniach, z różnych środowisk.
W parku Pałacu w Sieniawie (woj. podkarpackie) archeolodzy odkryli srebrne szkatułki i sztućce, które prawdopodobnie były częścią zbiorów księżnej Izabeli Czartoryskiej. Nie wiadomo w jakich okolicznościach zostały ukryte i co jeszcze kryje ziemia. Będą dalsze badania.
Pałac w Sieniawie jest własnością Skarbu Państwa. Gospodarzem jest firma, która w ub. roku wygrała przetarg. Nowi zarządcy zrobili remont, aby lepiej przystosować go do funkcji hotelowo-restauracyjnej i złożyli wniosek o pozwolenie na badania archeologiczne. Tydzień temu rozpoczęły się prace ziemne. Badania archeologiczne prowadzą Arkadiusz Telega i Jakub M. Niebylski z Instytutu Archeologii oraz Etnologii Polskiej Akademii Nauk przy współpracy ze Stowarzyszeniem Historycznym „Zasanie”.
Dziś rozpoczęliśmy piesze pielgrzymowanie od miejsca stygmatów św. Franciszka w La Vernie do miejsca śmierci w Asyżu. Rozpoczął się trud pielgrzymowania pod różnym względem, ale w tym czasie umocnieniem jest słowo Boże i świadomość tego, że tymi drogami, którymi podążamy i miejsca, które odwiedzamy - ponad 800 lat temu mógł przemierzać św. Franciszek wraz ze swoimi uczniami.
Idąc do franciszkańskiego sanktuarium w La Vernie należy przemierzać wysoko w górę. Niby z miejscowości wydaje się, że to jest blisko, bo w linii prostej 700 metrów, a drogą samochodową dobrych 15 minut. Rozpoczęcie pielgrzymki było dobrą okazją do poszerzenia wiedzy o Biedaczynie z Asyżu. Postać znana, lubiana, a jednak historia jego życia i momenty, w których nie miał łatwo, zawsze kruszą serce. Gdy wejdzie się na plac przykościelny, oczom pielgrzyma ukazuje się piękny widok gór. Idąc jednak blisko sanktuarium można odnaleźć malowidła ukazujące życie św. Franciszka, na różnych etapach życia, zaczynając od dnia narodzin, przez rozpoczęcie drogi wierności Chrystusowi, spotkanie z sułtanem, czy właśnie na końcu, przy ostatnim malowidle wchodzi się do kaplicy stygmatów. W trakcie poznawania lub przypominania sobie życia tego świętego, można wejść przez niewielki portal - ale jakby do nowej rzeczywistości. Przejście z budynku do miejsca, gdzie widzi się surowe skały, a które św. Franciszek porównał do rozdartej na dwie części zasłony przybytku, gdy Chrystus umierał na krzyżu. Surowe rozdarte skały, drzewa, chłód powietrza i wejście do groty, gdzie Franciszek został dotknięty przez Boga. W czasie, kiedy jego wspólnota była w kryzysie, bo przecież, jak podają historia, został odsunięty od wspólnoty, był już u kresu swojego życia, czy też zaczyna doskwierać mu ślepota - po ludzku był w mocnym kryzysie, a mimo to otrzymuje od Pana Boga stygmaty. W kaplicy stygmatów modliliśmy się o dobre owoce naszego pielgrzymowania, a po błogosławieństwie ruszyliśmy w drogę. Szlak szybko zweryfikował siły pielgrzymów. Jedno z pierwszych podejść zza Chiusi Della Verna były mocną próbą. Ten moment można porównać do pierwszego czytania od proroka Ozeasza, w którym Bóg pragnie przeorać serce człowieka i chce, aby zburzył ołtarz nie jemu wybudowany. Takie momenty są świetna okazją do wyjścia ze strefy komfortu i zmierzenia się w nową rzeczywistością, przed którą stawia człowieka Opatrzność Boża. I pomyśleć że tego typu drogami przechadzali się tacy wielcy święci jak Franciszek z Asyżu i jego bracia.
Dzieci i młodzież z parafii Trójcy Świętej w Rudniku nad Sanem wraz z ks. Krystianem Kusztybem oraz opiekunami przeżyli wyjątkowy czas wakacyjnego wypoczynku w malowniczej Muszynie.
W tegorocznych „Wakacjach z Bogiem” uczestniczyły 63 osoby, dla których był to tydzień pełen modlitwy, integracji, aktywnego wypoczynku i odkrywania uroków Beskidu Sądeckiego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
