Reklama

Niedziela Legnicka

Z Matką Bożą Łaskawą

15 sierpnia w diecezjalnym sanktuarium maryjnym w Krzeszowie obchodzimy uroczystości odpustowe. To w murach tamtejszej bazyliki spotkamy się z ikoną Matki Bożej Łaskawej. Ale nie tylko.

Niedziela legnicka 30/2024, str. V

[ TEMATY ]

Krzeszów

Ks. Piotr Nowosielski/Niedziela

Obraz Matki Bożej Łaskawej

Obraz Matki Bożej Łaskawej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Krzeszowski obraz, a właściwie jego kopie, możemy spotkać też coraz częściej w kościołach diecezji. Nikogo nie dziwi więc fakt, że obraz powinien znajdować się w kościołach, które noszą wezwanie Matki Bożej Łaskawej. Jednym z nich jest świątynia w parafii Matki Bożej Łaskawej i św. Sebastiana w Polkowicach.

Kopia czy obraz?

Właśnie wspomniana parafia wzbogaciła się niedawno o taki wizerunek. Został on wykonany przez legnickiego artystę Grzegorza Niemyjskiego, na wzór ikony Matki Bożej Łaskawej z Bazyliki w Krzeszowie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

– My nie mówimy na niego: „kopia”, tylko: „obraz”. I jest już obrazem polkowickim. Owszem, jest napisany na wzór obrazu krzeszowskiego, ale ma już swój charakter, swojego ducha – mówi proboszcz parafii ks. dr Marek Kluwak.

Dlaczego nie kopia? A chociażby ze względu na wymiary. Oryginał z Krzeszowa jest napisany – tak się mówi o malowaniu ikon – na desce o wymiarach 60 na prawie 40 cm. Obraz z Polkowic ma wymiary 140 na 70 cm. Jest więc zdecydowanie większy. Ponadto powstał w rękach kogoś, kto mówi o sobie, że nie jest kopistą, ale twórcą, więc nadał temu obrazowi także swój osobisty odcień.

Przygotowanie

Reklama

Parafia przygotowywała się do tego wydarzenia m.in. poprzez obecność kopii Ikony krzeszowskiej i konferencje głoszone przez ks. Jana Pazgana z Rudnej. Przygotowana została deska pod mający powstać obraz, na której wierni mogli zapisywać swoje modlitwy, prośby czy podziękowania. Po jej zapisaniu, została przekazana w ręce p. Grzegorza Niemyjskiego, a on namalował wspomniany obraz.

– Jest specjalnie dedykowany dla lokalnego środowiska – mówi proboszcz – i jest związany z naszym środowiskiem miedziowym. Umieszczone bowiem zostały w obrazie kamienie, które pochodzą z 3 najbliższych kopalń: Polkowice-Sieroszowice, ZG Rudna i ZG Lubin. Zostały nam przekazane przez głównego geologa KGHM i umieszczone w obrazie.

Ponadto umieszczona została ziemia z Ziemi Świętej: z Betlejem, miejsca narodzenia Chrystusa, oraz z Krzeszowa, aby była zachowana łączność z sanktuarium.

Poświęcenie

Obraz został wniesiony do kościoła i poświęcony w dniu odpustu parafialnego, czyli we wspomnienie liturgiczne Matki Bożej Krzeszowskiej – 2 czerwca. Uroczystości przewodniczył i obraz poświęcił biskup pomocniczy Piotr Wawrzynek.

– Obrzęd odbywał się na wzór obrzędu ormiańskiego, zaadoptowanego do naszych potrzeb i zatwierdzonego przez biskupa. W trakcie konsekracji została namaszczona rama w 4 miejscach, święte postacie, było pokropienie wodą święconą, a temu towarzyszyła modlitwa za tych, którzy będą się modlić przy tym obrazie, prosząc o wstawiennictwo Matkę Bożą Łaskawą – dodaje ks. Kluwak.

Na razie obraz Matki Bożej Polkowickiej znajduje się w nawie bocznej kościoła, jednak docelowo zostanie umieszczony w prezbiterium.

2024-07-23 14:02

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Talenty wokalne i aktorskie

Niedziela legnicka 5/2025, str. V

[ TEMATY ]

Krzeszów

Ks. Waldemar Wesołowski/Niedziela

„Uśmiech Niepokalanej” – schola z Bolkowa

„Uśmiech Niepokalanej” – schola z Bolkowa

18 stycznia w Krzeszowie odbył się Przegląd Jasełkowo-Kolędniczy.

Na zaproszenie kustosza sanktuarium ks. Łukasza Langenfelda przyjechało ponad 150 osób. Na scenie Centrum Biblioteczno-Kulturalnego zaprezentowało się 17 zespołów i solistów kolędniczych i 3 grupy jasełkowe. – W tym roku organizujemy przegląd pierwszy raz pod taką nazwą. Chcemy przedłużyć radość Bożego Narodzenia, wsłuchując się w kolędy oraz oglądając inscenizacje jasełkowe – powiedział ks. Łukasz.
CZYTAJ DALEJ

Dlaczego cierpią i umierają ci, co zaufali Bogu?

2026-03-19 13:48

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wiara uczy, że Bóg zawsze nas wysłuchuje: jednak nie zawsze spełnia nasze prośby, ale swoje obietnice. Bywa, że nie wiemy, o co prosić. Nie mając pełnej wiedzy – która przychodzi z czasem – modlimy się, ale nasze prośby są połowiczne, zawężone do momentu ich wypowiadania. Bóg tymczasem widzi szerzej, widzi nasze wczoraj, nasze dziś i wie, jakie będzie nasze jutro.

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował. Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: «Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz». Jezus, usłyszawszy to, rzekł: «Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą». A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: «Chodźmy znów do Judei». Rzekli do Niego uczniowie: «Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?» Jezus im odpowiedział: «Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeśli ktoś chodzi za dnia, nie potyka się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła». To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę go obudzić». Uczniowie rzekli do Niego: «Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje». Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego». A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: «Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć». Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów. I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata. Kiedy więc Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga». Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie». Marta Mu odrzekła: «Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym». Powiedział do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?» Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat». Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: «Nauczyciel tu jest i woła cię». Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać. A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł». Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: «Gdzie go położyliście?» Odpowiedzieli Mu: «Panie, chodź i zobacz!» Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: «Oto jak go miłował!» Niektórzy zaś z nich powiedzieli: «Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?» A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus powiedział: «Usuńcie kamień!» Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: «Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie». Jezus rzekł do niej: «Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?» Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: «Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś». To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce przewiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić». Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.
CZYTAJ DALEJ

List KEP z okazji 40. rocznicy wizyty Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej

2026-03-21 18:26

[ TEMATY ]

KEP

św. Jan Paweł II

judaizm

Vatican Media

Wizyta Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej 13 kwietnia 1986 r.

Wizyta Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej 13 kwietnia 1986 r.

13 kwietnia br. minie czterdzieści lat od dnia, gdy biskup Rzymu, następca św. Piotra, po raz pierwszy od czasów apostolskich przekroczył próg żydowskiego domu modlitwy – przypominają biskupi w Liście Konferencji Episkopatu Polski z okazji 40. rocznicy wizyty Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej.

Biskupi zaznaczyli w Liście, że wizyta w rzymskiej Synagodze nie byłaby możliwa, gdyby nie przyjęcie przez Sobór Watykański II, 8 października 1965 roku, deklaracji „Nostra aetate” („W naszych czasach”), mówiącej o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich. „Znalazły się w niej słowa, które stały się punktem zwrotnym w stosunkach między Kościołem katolickim a Żydami i judaizmem. Do nich właśnie odniósł się św. Jan Paweł II w swoim przemówieniu w rzymskiej synagodze” – przypominają biskupi i cytują je: „Po pierwsze, Kościół Chrystusowy odkrywa swoją więź z judaizmem, wgłębiając się we własną tajemnicę. Religia żydowska nie jest dla naszej religii zewnętrzna, lecz w pewien sposób wewnętrzna. Mamy zatem z nią relacje, jakich nie mamy z żadną inną religią. Jesteście naszymi umiłowanymi braćmi i w pewien sposób, można by powiedzieć, naszymi starszymi braćmi”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję