Reklama

Zdrowie

Nasze zdrowie

Czy warto zostać morsem?

O tej porze roku filmiki o morsowaniu pojawiają się w mediach często i wywołują u widzów mieszane reakcje.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

U zmarzluchów widok pań i panów w strojach kąpielowych zanurzających się w styczniu w Bałtyku wywołuje nieprzyjemne dreszcze i pytanie: czy warto? Chociaż morsy twierdzą, że tak, trzeba pamiętać, że ten rodzaj aktywności niesie ze sobą pewne ryzyko i nie dla każdego jest wskazany.

Kto nie będzie morsem?

Morsowanie to kąpiel w otwartym zbiorniku – morzu, rzece, jeziorze – w wodzie o temperaturze poniżej 12°C. Taka kąpiel trwa krótko, zaledwie 3-5 min, ponieważ dłuższe przebywanie w zimnej wodzie nie jest zalecane nawet osobom doświadczonym w tej dziedzinie. Morsowanie wymaga wiedzy o stanie swojego organizmu oraz przygotowania, które trzeba zacząć kilka miesięcy wcześniej. Jeżeli chodzi o warunki zdrowotne, to z tego rodzaju kąpieli nie powinny korzystać osoby z chorobami układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza z chorobą wieńcową, przerostem mięśnia sercowego, arytmiami, nadciśnieniem, chorobą zakrzepowo-zatorową. Przeciwwskazaniem są także choroby tarczycy, epilepsja, borelioza, infekcje dróg oddechowych i inne stany chorobowe. Jeśli przymierzamy się do takiej aktywności, najlepiej zasięgnąć porady lekarza. Można też wykonać podstawowe badania krwi, które pozwolą ocenić stan naszego zdrowia. Przy braku przeciwwskazań zdrowotnych trzeba pomyśleć o wcześniejszym treningu: systematycznych kąpielach w otwartych akwenach już od lata i korzystaniu z chłodnych pryszniców w domu.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Co powinien mieć mors?

Reklama

Wyposażenie morsa to strój kąpielowy, zimowa czapka i rękawiczki, które pozwalają ograniczyć utratę ciepła, a także buty do pływania. Na brzegu warto mieć koc lub karimatę, które ułatwią przebranie się, ręcznik, zimowe ubranie – takie, które można szybko włożyć, i ewentualnie termos z ciepłą herbatą. Nie powinno się morsować samotnie, najlepiej jest zacząć w grupie pod kierunkiem doświadczonego morsa, który zna zarówno zbiornik, jak i zagrożenia, które niosą ekstremalne warunki termiczne. Żelazną zasadą jest, tak jak w przypadku każdej kąpieli, że nie wchodzimy do wody po spożyciu alkoholu.

Zanurzenie w wodzie jest poprzedzane rozgrzewką na brzegu, która pozwoli rozruszać mięśnie i pobudzi krążenie krwi. Niektóre grupy morsów praktykują przed kąpielą 30-, a nawet 60-minutowe gry zespołowe lub marszobiegi. Zimna kąpiel jest w tym przypadku finałem dłuższej aktywności. Ważnym momentem jest samo wejście do wody, które powinno być nie gwałtowne, ale zdecydowane. Początkującym zalecana jest kąpiel krótsza – ok. 1 min, bardziej doświadczonym – do 5 min. Warto też obserwować reakcje swojego organizmu. Jeżeli po wyjściu z wody czujemy się nadmiernie wychłodzeni, to znaczy, że kąpiel trwała zbyt długo.

Jakie korzyści?

Morsowanie, tak jak każda inna aktywność fizyczna, przyniesie korzyści, jeżeli będzie praktykowane regularnie. Początkową dawkę, 1-2 krótkie kąpiele w tygodniu, wraz ze wzrostem kondycji można stopniowo zwiększać do 3-4 razy, ale nie więcej, aby organizm miał czas na regenerację. Wśród korzyści wynikających z morsowania wymieniane są przede wszystkim: hartowanie organizmu i podniesienie odporności na infekcje, poprawa krążenia i lepsze ukrwienie skóry, poprawa jakości snu, pozytywny wpływ na psychikę i ogólne samopoczucie.

2024-01-09 11:42

Oceń: +3 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Moda na morsowanie

[ TEMATY ]

morsowanie

FB Morsy Dzierżoniów

Morsy w Jeziorze Bielawskim

Morsy w Jeziorze Bielawskim

Zanurzenie lub krótkotrwała kąpiel w zimnej wodzie czyli potoczne morsowanie zatacza co raz szersze kręgi.

W tym sezonie bardzo modne stało się morsowanie. Dużo osób dzieli się w Internecie swoim pierwszym razem w lodowatej wodzie. – Czuję mega szczęście, woda daje radość, jak można zaobserwować po ludziach, nie ma bowiem smutnych morsów – mówi jeden z uczestników zimowych kąpieli. Morsowanie zwiększa wydolność i odporność organizmu, nic dziwnego, że ta forma spędzania wolnego czasu cieszy się co raz większą popularnością.
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa nie ucieka od odpowiedzialności; przygotowuje do czynu

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Tekst pochodzi z greckich partii Księgi Estery. W tekście hebrajskim księga nie wymienia ani razu imienia Boga, a modlitwy Estery i Mardocheusza pojawiają się w tradycji greckiej. Dlatego w Biblii Tysiąclecia wersy oznaczono literami przy numerach, jak 17k. Sceneria to Suza i dwór perski. W tle stoi prawo dworskie, które czyni wejście do króla bez wezwania wydarzeniem granicznym. Estera stoi na progu takiego wejścia, a modlitwa odsłania jej bezbronność. Zdanie o niebezpieczeństwie „w mojej ręce” podkreśla ciężar decyzji i odpowiedzialności. Pada wyznanie: „Ty jesteś jedyny”. Brzmi ono w pałacu świata, który zna wielu bogów i wielu panów. Królowa nazywa Boga „Królem” i „Władcą nad władcami”. Tytuły ustawiają właściwą hierarchię. Estera mówi o sobie: „samotna” i „opuszczona”. Władza i bliskość pałacu nie dają oparcia. Pamięć o Bożym wyborze Izraela i o wierności obietnicom staje się dla niej językiem nadziei. W samym środku pada prośba: „daj się rozpoznać w chwili naszego udręczenia”. To modlitwa o obecność, która daje odwagę do wejścia w ciemność. Prośba dotyczy odwagi oraz mowy. Brzmi jak modlitwa kogoś posłanego. Z Biblii znane są podobne obrazy. Mojżesz słyszy obietnicę obecności w ustach, a Jeremiasz doświadcza dotknięcia ust. Estera prosi o słowa, które rozbroją gniew monarchy. Obraz „lwa” nazywa zagrożenie po imieniu. Modlitwa nie ucieka od odpowiedzialności; przygotowuje do czynu. Św. Ambroży w „De officiis” stawia Esterę obok biblijnych wzorów odwagi. Pokazuje królową, która naraża życie, aby ocalić swój lud. W jego ujęciu ryzyko ma kształt cnoty i troski o innych.
CZYTAJ DALEJ

Bp Erik Varden – rekolekcjonista papieża

2026-02-26 21:05

[ TEMATY ]

Bp Erik Varden

Vatican Media

Bp Erik Varden oraz Leon XIV

Bp Erik Varden oraz Leon XIV

Bp Erik Varden, norweski trapista, teolog i autor, który obecnie prowadzi rekolekcje wielkopostne dla papieża Leona XIV oraz watykańskiej Kurii, jest już obecny na polskim rynku wydawniczym z książką „Uzdrawiające rany”. To lektura, która nie ucieka od tematów bólu, zranienia i doświadczenia traumy, lecz proponuje drogę ich przemiany w świetle wiary i ciszy.

Trwające w Watykanie rekolekcje, zatytułowane „Oświeceni ukrytą chwałą”, skupiają się wokół tematów duchowej wolności, prawdy, nadziei oraz wewnętrznego nawrócenia. Bp Varden mówi o potrzebie odzyskania spojrzenia zdolnego dostrzec działanie Boga tam, gdzie po ludzku widzimy jedynie kruchość i pęknięcie. W centrum jego medytacji znajduje się Pascha Chrystusa – nie jako wspomnienie minionych wydarzeń, lecz jako rzeczywistość, która ma moc przemieniać życie tu i teraz.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję