Księdza Infułata dr. Ireneusza Skubisia poznaliśmy, gdy powstała ukazująca się od 4 stycznia 1998 r. Niedziela Południowa, bo taki tytuł nosiła początkowo Niedziela Rzeszowska.
Dla zespołu redakcyjnego skupionego wokół tej edycji diecezjalnej Tygodnika Katolickiego Niedziela to było wielkie wydarzenie, móc stanąć „pod parasolem” ogólnopolskiego czasopisma katolickiego o uznanej renomie, którego Ksiądz Infułat był redaktorem naczelnym.
Redaktor naczelny – to mało powiedziane. Ksiądz Infułat był twórcą linii programowej Niedzieli po wznowieniu jej wydawania w 1981 r. (po 28-letniej przerwie). Najkrótsza, ale i najcelniejsza charakterystyka tej linii zawiera się w dwóch słowach semper fidelis – Niedziela zawsze wierna Panu Bogu i Kościołowi. Dzisiaj te słowa brzmią jak testament, do wypełnienia którego jesteśmy wezwani.
Nas Ksiądz Infułat przywitał jako człowiek pełen ciepła i łagodności, ale także zaciekawiony naszymi pomysłami na „Niedzielne” dziennikarstwo w terenie. Doskonale rozumiał i doceniał rolę mediów w dziele ewangelizacji. Miał znakomitych poprzedników, by wymienić największego z nich św. o. Maksymiliana Kolbego, wydawcę Rycerza Niepokalanej. O Niedzieli Ksiądz Infułat niejednokrotnie mówił, że powinna być „drugim wikarym” w parafii. Chyba jako pierwszy z kapłanów i dziennikarzy katolickich dostrzegał potrzebę „przybliżenia” ogólnopolskiego czasopisma wiernym w diecezjach i parafiach. Stąd pomysł na edycje diecezjalne, trafny zwłaszcza po reformie Kościoła w Polsce w 1992 r. i powstaniu nowych diecezji.
Czasami spotkania z Księdzem Infułatem przybierały charakter wręcz familijny. Tak było podczas pielgrzymek organizowanych przez Niedzielę Rzeszowską do sanktuariów Europy, których ks. inf. I. Skubiś był wielkim zwolennikiem. Tak było w sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Terliczce, gdzie niejednokrotnie przewodniczył uroczystościom odpustowym. Nie zdziwilibyśmy się, gdyby przekraczając bramę „domu Ojca”, trzymał w ręku najnowszy, świąteczny egzemplarz Niedzieli.
Gdy zagłębiłam się w treść wydanego właśnie wywiadu-rzeki z księdzem Ireneuszem Skubisiem, miałam przed oczami wszystko, co działo się od początku mojej pracy w „Niedzieli”, czyli od roku 1998.
Zapamiętałam ks. infułata właśnie takiego, jaki wyłania się z najnowszej książki Czesława Ryszki: uśmiechniętego, zatroskanego o Kościół i Polskę, z pasją powtarzającego, że media katolickie mają do spełnienia ważną misję ewangelizacyjną. Kochającego „Niedzielę” najmocniej na świecie, doceniającego jej pracowników i dziennikarzy, a także najbardziej znamienitych autorów, którzy na przestrzeni lat gościli na łamach. Ta książka to wspaniała panorama nie tylko dziejów „Niedzieli”, ale także historii Kościoła i historii Polski.
Wizja doliny wysuszonych kości należy do czasu po roku 587, gdy Izrael utracił ziemię, świątynię, króla i - jak sam mówi - nadzieję. Bóg cytuje tę skargę dosłownie: „wyschły kości nasze, minęła nadzieja nasza, już po nas”. Prorok zostaje postawiony pośrodku doliny pełnej kości „bardzo wyschłych” - śmierć dawna i dopełniona hańbą braku pogrzebu, który w Izraelu oznaczał zerwanie więzi z ziemią ojców i pamięcią wspólnoty. Na pytanie: „synu człowieczy, czy kości te powrócą znowu do życia?” Ezechiel nie odpowiada ani „tak”, ani „nie”: „Panie Boże, Ty to wiesz” - pokora, która oddaje sprawę Temu, kto jedyny zna drogę ze śmierci do życia. Ożywienie dokonuje się dwustopniowo, według wzorca stworzenia człowieka z Rdz 2,7: najpierw prorokowanie do kości - zbliżają się z trzaskiem, pokrywają ścięgnami, ciałem i skórą, „ale ducha w nich nie było”; potem prorokowanie do ducha. Cała scena gra wieloznacznością hebrajskiego rûaḥ, które w tych czternastu wersetach oznacza kolejno wiatr, strony świata („od czterech wiatrów”), tchnienie i Ducha Bożego - jedno słowo spina meteorologię, anatomię i pneumatologię, bo życie na każdym poziomie jest darem tego samego Boga. Wyjaśnienie wskazuje pierwszy sens: kości to „cały dom Izraela”, otwarcie grobów to wyprowadzenie z wygnania. Lecz obrazy sięgnęły dalej, niż sięgała odbudowa polityczna - judaizm i chrześcijaństwo odczytały w nich zapowiedź zmartwychwstania umarłych; freski synagogi w Dura Europos z III wieku ilustrują tę wizję właśnie tak, a liturgia Kościoła czyta ją w wigilię Zesłania Ducha Świętego. Ireneusz sięgał po nią w obronie zmartwychwstania ciała: skoro Bóg na początku ulepił człowieka z prochu, może też ożywić wyschłe kości - ciało jest Jego dziełem, nie przeszkodą. Refren „i poznacie, że Ja jestem Pan” mówi o poznaniu przez doświadczenie: lud, który uważa się za martwy, pozna Boga po tym, że żyje.
Składam dymisję z funkcji Pełnomocniczki Rządu do spraw promocji marki Polski – napisała w piątek na swoim profilu na platformie X Barbara Mróz-Gorgoń. Mróz-Gorgoń pełniła swoją funkcję od końca lipca br.
„Szanowni Państwo, składam dymisję z funkcji Pełnomocniczki Rządu do spraw promocji marki Polski. Przy tej niewyobrażalnej skali hejtu niemożliwe jest pełnienie tak odpowiedzialnej roli. Mam nadzieję, że ważny dla Polski projekt będzie kontynuowany bez względu na trudności” – napisała w piątek na swoim profilu na platformie X Barbara Mróz-Gorgoń.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
