Najpierw była immatrykulacja

Szczególny dzień przeżyli 16 października 1997 r., kiedy to podczas uroczystości inauguracji nowego roku akademickiego z rąk abp. Stanisława Nowaka otrzymali indeksy. Ksiądz Arcybiskup zachęcał alumnów do intensywnej pracy nad sobą, do szukania Boga całym sercem, duchem, mocą i umysłem. Bez tego bowiem oddania pobyt w Seminarium staje się jałowy, a wiara nieautentyczna. Na początku immatrykulacji Rektor Seminarium, ks. dr Jan Wątroba, słowami: "Quod bonum, felix, faustum, fortunatumque sit" zainaugurował nowy rok akademicki 1997/1998. Nawiązując do słów Jana Pawła II: "Posługa myślenia jest drogą do świętości", które były myślą przewodnią tego spotkania, powiedział: "Miejmy odwagę myśleć, brońmy się przed grzechem bezmyślności. I to właśnie będzie naszą małą drogą do świętości".

Na trzecim roku - sutanny

Po dwóch latach studiów z filozofii, czasu pracy nad sobą, pielęgnując w sobie cnoty i wyzbywając się przywar i wad, 24 października 1999 r. przyoblekli się w "nowego" człowieka, przyjmując strój duchowny. Od tej chwili, przeżywanej w obecności rodziców, najbliższych i wspólnoty seminaryjnej, zakładając sutannę symbolizującą umieranie "starego" człowieka, alumni III roku umarli dla świata, aby na nowo żyć dla Boga. Stali się widzialnym znakiem obecności Chrystusa na ziemi, stali się Jego świadkami. W tym radosnym dniu zabrzmiała pieśń: "Zwleczmy z siebie uczynki starych ludzi, zniszczmy wszystko, co budzi Boży gniew, wdziejmy biel nowych szat w Chrystusie Panu, nowy człowiek powstanie w każdym z nas".

Kolejny krok - lektorat i akolitat

Kolejny etap w życiu seminaryjnym to udzielenie przez Księdza Arcybiskupa posługi lektoratu. Miało to miejsce na zakończenie rekolekcji wielkopostnych, 10 marca 2000 r. W homilii Metropolita częstochowski powiedział: "We wspólnocie Ludu Bożego otrzymujecie szczególny urząd: macie pomagać w głoszeniu wiary, która ma swoje korzenie w Słowie Bożym. Będziecie czytali Słowo Boże w zgromadzeniu liturgicznym, będziecie ich przygotowywali do godnego przyjęcia sakramentów. Będziecie również głosić orędzie zbawienia ludziom, którzy go jeszcze nie znają. W ten sposób, przy waszej pomocy ludzie mogą dojść do poznania Boga Ojca i posłanego przezeń Syna, Jezusa Chrystusa i osiągnąć życie wieczne. (...) Waszym codziennym życiem głoście naszego Zbawiciela".
Rok później, 2 marca zostali ustanowieni akolitami, by pomagać kapłanom i diakonom w wykonywaniu ich urzędu oraz jako nadzwyczajni szafarze udzielać Komunii św. wiernym, a także zanosić ją chorym. "Przeznaczeni w specjalny sposób do tej posługi, starajcie się głębiej przeżywać Ofiarę eucharystyczną i na jej wzór kształtować własne życie. Starajcie się również zrozumieć duchowe znaczenie i istotę czynności, które będziecie wykonywać, abyście codziennie przez Jezusa Chrystusa składali siebie w Ofierze, jako duchowy dar przyjemny Bogu" - mówił abp Stanisław Nowak.

Kandydaci do święceń

21 grudnia 2001r. alumni roku V podczas uroczystej Mszy św. celebrowanej przez Księdza Arcybiskupa zostali włączeni w grono kandydatów do święceń ("admissio"). Przez ten obrzęd stali się urzędowymi kandydatami do święceń diakonatu. W homilii Arcypasterz wskazał na trudności, jakie niesie współczesny świat, w którym niełatwo jest młodemu człowiekowi usłyszeć słowa Chrystusa: "Pójdź za Mną" i na ten apel odpowiedzieć poprzez swoje pokorne "chcę".
2 maja 2002 r. alumni udali się do Księży Salezjanów na częstochowskim Stradomiu, aby tam odprawić rekolekcje przed święceniami diakonatu. W przeddzień święceń w kościele seminaryjnym wobec rektora - ks. dr. Włodzimierza Kowalika i wspólnoty seminaryjnej złożyli publiczne wyznanie wiary oraz deklarację przyjęcia święceń diakonatu.

Diakonat

W uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego, 9 maja 2002 r., w kościele parafialnym pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gorzkowicach abp Stanisław Nowak udzielił święceń diakonatu 19 alumnom częstochowskiego Seminarium. W homilii Pasterz Kościoła częstochowskiego wskazał na służebną rolę diakona. Do jego zadań należy m.in. asystowanie biskupowi i prezbiterom przy celebracji Boskich misteriów, szczególnie Eucharystii, jej udzielanie, asystowanie przy zawieraniu małżeństwa i błogosławienie go, głoszenie Ewangelii i Słowa Bożego. "Wasze zadanie to służyć innym na wzór Chrystusa-Sługi i pomagać wiernym w poznawaniu i miłowaniu Boga, który jest Miłością. Potrzeba nam dzisiaj, bardziej niż kiedykolwiek wcześniej, świadków, którzy bezwzględnie i w pełni przeżywają tajemnicę Chrystusa i potrafią to okazywać światu swoim życiem" - powiedział Arcypasterz. Grono diakonów Kościoła częstochowskiego powiększyło się 14 stycznia 2003 r., kiedy to nasz Metropolita wyświęcił kolejnych 4 alumnów.

Egzamin magisterski

4 marca br. diakoni zdali egzamin magisterski i obronili prace dyplomowe, kończąc tym samym sześcioletnie studia filozoficzno-teologiczne i uzyskując stopień naukowy magistra teologii. 8 marca rozpoczęli praktyki duszpasterskie. W tym celu udali się do parafii w Częstochowie i okolicach, by tam pomagać kapłanom w pracy duszpasterskiej oraz zdobywać doświadczenie, tak potrzebne w niedalekiej już, samodzielnej pracy na niwie Kościoła częstochowskiego. Po zakończeniu praktyk, 1 czerwca br. rozpoczęli rekolekcje przed święceniami prezbiteratu, tradycyjnie już w "Świętej Puszczy" w Olsztynie, które prowadził ich opiekun, ks. dr Bernard Kozłowski.

Prezbiterat

7 czerwca br. w archikatedrze częstochowskiej pw. Świętej Rodziny metropolita częstochowski abp Stanisław Nowak udzielił święceń kapłańskich 22 diakonom Wyższego Seminarium Duchownego w Częstochowie. Na obrazkach prymicyjnych neoprezbiterzy umieścili słowa: "Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny" (Łk 6, 36). Módlmy się za naszych drogich księży neoprezbiterów, aby w swojej posłudze kapłańskiej nieśli wiernym orędzie Bożego Miłosierdzia. Ta modlitwa to najlepszy prezent, jaki możemy im dać.