"Moim sukcesem jest pobyt w Środowiskowym Domu Samopomocy pośród nowych ludzi, dzięki którym znalazłem zajęcia, nowych przyjaciół. Tu mogę wykazać się swoimi umiejętnościami. W ŚDS wiele się już nauczyłem. Są tu ludzie, którzy wiele potrafią i od których można się wiele nauczyć. Chciałbym jeszcze dodać, że cokolwiek każdy z nas zrobi, stworzy, jest to ważne" - mówi Andrzej, a Kasia cieszy się sukcesami w bardzo prozaicznych sprawach, sprzątaniem, gotowaniem, pieczeniem i tym, że wykonuje zwykłe czynności dnia codziennego, i że "czas nie przecieka przez palce." "Coraz bardziej doceniam organizację życia, które przecież dane jest nam tylko raz - mówi. - Świadomość samorealizacji pozwala zapomnieć o lękach i jakby kształtuje na nowo osobowość". "Mój sukces to malowanie i rysowanie. Lubię rysować to, co mi dobrze wychodzi, czyli krówki, koty, przeróżne zwierzęta, pająki, muchy, motyle i inne owady" - zwierza się Janek.
Te małe i duże sukcesy pozwolił osiągnąć niepełnosprawnym Środowiskowy Dom Samopomocy w Łomży, który stanowi oparcie dla osób odizolowanych ze społeczeństwa z powodu choroby psychicznej. Dzięki zajęciom terapeutyczno-rehabilitacyjnym prowadzonym z wielkim zaangażowaniem przez instruktorów podopieczni placówki mają możliwość powrotu do życia w społeczeństwie. Podczas plastycznych zajęć ujawnia się ich potencjał twórczy, którego rezultaty przewyższają oczekiwania samych twórców i otoczenia.
27 maja w Galerii "N" otwarto wystawę prac plastycznych uczestników ŚDS zorganizowaną przez Regionalny Ośrodek Kultury i Klub Garnizonowy Łomża. Wyroby z wikliny i sizalu cieszą nie tylko tych, którzy zainteresowani są ich użytecznością, ale i ciekawą formą, dojrzałe, pełne treści grafiki, barwne malarstwo, tkaniny oraz zachwycające witraże.
Czy wiesz, co możesz, a czego nie?
Materia to chaos,
Chaos to cierpienie nieistnienia,
Gdy nie ma ucieczki przed przeznaczeniem,
Świat jest pasmem zmieniających się
Scen, które dają oku to, co nazywa się barwami.
(Kasia)

Obok prac twórców ŚDS nie przechodzi się obojętnie, jest bowiem w nich wiele serdecznego ciepła i światła wrażliwych dusz artystów. Są potrzebni nam, a my im. Są obecni, istnieją. Razem tworzymy piękniejszy świat.