W Polsce, gdzie pojedyncze przypadki zachorowań u osób powracających z innych kontynentów zdarzają się raz na wiele lat, o cholerze dawno zapomniano, jednak w kilku rejonach świata nadal jest ona zagrożeniem. Jak podaje Główny Inspektorat Sanitarny, zachorowania na cholerę występują regularnie na kontynencie afrykańskim, w krajach Ameryki Centralnej i w Azji. Według danych WHO z ostatnich lat, globalną liczbę zachorowań na cholerę szacuje się na 1,3-4 mln przypadków rocznie, spośród których 21-143 tys. to przypadki śmiertelne.

Na początku br. WHO wydało ostrzeżenie w związku z rosnącym zagrożeniem tą chorobą w kilku krajach. Są to: Jemen, Somalia, Etiopia, Demokratyczna Republika Konga, Zambia, Tanzania, Kenia, Mozambik, Zimbabwe, Malawi, Angola. Spośród krajów kontynentu amerykańskiego najwięcej przypadków cholery odnotowuje się od kilku lat na Haiti.

Cholera jest chorobą układu pokarmowego, wywołuje ją bakteria, która wyglądem przypomina przecinek – to przecinkowiec cholery. Czas wylęgania się choroby wynosi od 2 godzin do maksymalnie 5 dni – średnio są to 2-3 dni. Z kolei bakterie cholery są obecne w kale chorego znacznie dłużej, nawet do miesiąca, i wydalane do środowiska stanowią źródło zakażenia. Przebieg zakażenia może być łagodny lub nawet bezobjawowy, ale u ok. 10-20% chorych jest ciężki i może prowadzić do zgonu.

Typowe objawy cholery to nagła, wodnista biegunka i wymioty, którym nie towarzyszą ani bóle brzucha, ani gorączka, występują natomiast suchość błon śluzowych i skóry, ochrypły głos. Ostra biegunka szybko doprowadza do odwodnienia organizmu i zaburzenia gospodarki elektrolitowej. Utrata dużej ilości wody jest niebezpieczna dla życia, dlatego leczenie cholery polega na podawaniu dużej ilości płynów i uzupełnianiu elektrolitów, w razie potrzeby podawany jest też antybiotyk. W chorobie o łagodnym przebiegu nawadnianie pacjenta może się odbywać doustnie, jednak w ostrych przypadkach konieczne jest podawanie płynów dożylnie pod kontrolą lekarza.

Podczas pobytu w krajach, gdzie możliwe jest zetknięcie się z cholerą, trzeba przestrzegać zasad, które uchronią nas przed zakażeniem przecinkowcem cholery, będzie to także profilaktyka przeciwko innym niebezpiecznym drobnoustrojom.

Ważne jest skrupulatne przestrzeganie higieny osobistej – staranne mycie rąk wodą z mydłem po wyjściu z toalety i przed przyrządzaniem posiłków, picie wyłącznie przegotowanej wody lub napojów z butelek, które zostały fabrycznie zamknięte, a w przypadku braku wody przegotowanej lub fabrycznie butelkowanej trzeba zastosować tabletki do odkażania wody. Nie powinno się używać – nawet w restauracji – kostek lodu przygotowanych z wody niewiadomego pochodzenia lub nieprzegotowanej ani spożywać jedzenia kupionego od ulicznych sprzedawców; nie wolno spożywać surowych lub półsurowych ryb i owoców morza. Generalnie w odniesieniu do żywności skuteczne jest zapamiętanie i przestrzeganie zasady: wyparz, ugotuj, obierz.

Przed podróżą najlepiej jest skontaktować się ze specjalistą w poradni medycyny podróży lub medycyny tropikalnej. Wykaz placówek znajdziemy w internecie. Wizyta u specjalisty powinna się odbyć nie później niż 6 tygodni przed podróżą. To pozwoli na przyjęcie zaleconej przez lekarza profilaktyki, m.in. na zaszczepienie się przeciwko cholerze lub innym chorobom występującym w danym rejonie.