W uroczystość Zwiastowania Pańskiego i Dzień Świętości Życia w licheńskiej bazylice rodzice oczekujący narodzin dziecka zostali objęci modlitwą o otwartość na dar życia.
Eucharystii przewodniczył ks. Janusz Kumala, marianin, kustosz licheńskiego sanktuarium, który na początku homilii zaznaczył, że każdego roku notuje się dziesiątki milionów aborcji, która jest najczęstszą przyczyną śmierci na świecie. – Co to znaczy bronić życia? Przyjąć poczęte życie to pierwszy obowiązek każdego z nas. Czynimy to także przez świadectwo, że na co dzień wspieramy tych, którzy przeżywają trudności w tej kwestii. Dobre słowo może uratować życie – podkreślił ks. Kumala i dodał: – W wielu parafiach podejmowana jest duchowa adopcja, która polega na modlitewnym towarzyszeniu nienarodzonym dzieciom przez 9 miesięcy ciąży. Bronić życia to również troszczyć się o życie swoje i wszystkich, którzy są wokół nas.
Duchowny zauważył, że współpraca z Bogiem polega na codziennej otwartości na Jego łaskę i korzystanie z sakramentów świętych, do czego przygotowuje pierwszy z nich. – Bóg nikogo nie odrzuca, ale każdego człowieka czyni wybranym i obdarowuje życiem – powiedział ksiądz kustosz.
Podczas Mszy św. księża marianie udzielili rodzicom oczekującym narodzin dziecka indywidualnego błogosławieństwa.
W Poznaniu zakończyła się uroczysta Msza św. dziękczynna, sprawowana z okazji jubileuszu 1050. rocznicy chrztu Polski. W modlitwie pod przewodnictwem legata papieskiego kard. Pietro Parolina uczestniczył polski Episkopat, Nuncjusz Apostolski w Polsce, Prezydent RP, członkowie rządu, parlamentarzyści oraz delegacje Episkopatów Europy.
Preludium c-moll ks. Józefa Surzyńskiego oraz śpiew chóru poprzedziły zbiorowe wykonanie "Bogurodzicy", która zabrzmiała w katedrze poznańskiej na rozpoczęcie uroczystej Mszy św. To najstarsza utrwalona polska pieśń religijna i najstarszy zachowany polski tekst poetycki na podstawie Chorału Gregoriańskiego.
Początek księgi Izajasza ma ton oskarżenia sądowego. Prorok zwraca się do przywódców Jerozolimy słowami „książęta Sodomy” oraz „ludu Gomory”. To zestawienie ma wyrwać słuchacza z religijnego samozadowolenia. Jerozolima posiada świątynię. Składa ofiary. Zachowuje dni święte. Pan jednak odsłania, że kult nie leczy sam z siebie życia skażonego przemocą. W wyroczni pojawiają się całopalenia, tłuszcz zwierząt, kadzidło oraz uroczyste zgromadzenia. Wszystko to należało do prawowitego kultu Izraela. Problem leży gdzie indziej. Ręce wyciągane do modlitwy są „pełne krwi”. Krew oznacza przemoc, ucisk oraz niesprawiedliwość. Może chodzić o krzywdę dokonaną mieczem. Może chodzić także o wyrok wydany przeciw bezbronnemu, o zysk z wyzysku, o sąd kupiony pieniędzmi. Izajasz uderza w punkt, gdzie liturgia rozmija się z życiem. Dlatego prorok wzywa do obmycia oraz oczyszczenia. Chodzi o przemianę czynów. Następuje krótki program nawrócenia. „Uczcie się czynić dobro. Troszczcie się o prawo. Prostujcie los uciśnionego. Sądźcie sierotę. Brońcie wdowy”. Wszystkie te sprawy należały do życia miasta oraz do pracy sądu w bramie. Tam rozstrzygała się prawda pobożności. Bóg nie szuka samej poprawności obrzędu. Szuka serca, które żyje sprawiedliwością. To czytanie ma także dobrą nowinę. Pan upomina swój lud, bo nie cofa przymierza. Wzywa do powrotu. Pokazuje drogę bardzo wyraźną. Dobro trzeba czynić. Bezbronnych trzeba osłonić. Właśnie tam zaczyna się modlitwa miła Bogu.
Palermo po raz 402. będzie obchodzić „Festino di Santa Rosalia” (Uroczystości ku czci św. Rozalii)– jedno z najważniejszych świąt religijnych i zarazem największych wydarzeń w sycylijskiej stolicy. Setki tysięcy mieszkańców i pielgrzymów przejdą w proceji, aby uczcić patronkę miasta, której wstawiennictwu przypisuje się ocalenie Palermo od epidemii dżumy. Tegoroczne obchody mają przypominać, że z cierpienia może rodzić się wspólnota, a wiara pozostaje źródłem nadziei i odnowy.
Dla mieszkańców Palermo św. Rozalia nie jest jedynie historyczną patronką. Od wieków pozostaje ich ukochaną świętą, do której zwracają się w chwilach trudnych i radosnych. Według tradycji to właśnie jej wstawiennictwu przypisuje się ustanie epidemii dżumy, która w 1625 r. ciężko dotknęła miasto. Po odnalezieniu jej relikwii i uroczystej procesji ulicami Palermo zaraza miała ustąpić, a wydarzenie to na trwałe wpisało się w religijną tożsamość miasta.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
