Młodzi z archidiecezji gnieźnieńskiej rozpoczęli przygotowania do wyjazdu na Światowe Dni Młodzieży w Lizbonie. W sobotę 25 lutego spotkali się w Centrum Edukacyjno-Formacyjnym w Gnieźnie, by się pomodlić, poznać i omówić szczegóły pielgrzymki. Towarzyszył im bp Radosław Orchowicz, który razem z nimi uda się do Portugalii.
Spotkanie rozpoczęła Msza św., której przewodniczył ks. Michał Bubacz, diecezjalny duszpasterz młodzieży i koordynator ŚDM w archidiecezji gnieźnieńskiej. W homilii zwrócił uwagę, że do wyjazdu trzeba przygotowywać się nie tylko logistycznie, ale przede wszystkim duchowo.
Eucharystię koncelebrowali ks. Stanisław Ejdys i ks. Waldemar Myka, którzy również będą towarzyszyć młodym ze swoich parafii. Po Mszy św. młodzież uczestniczyła w spotkaniu organizacyjnym z udziałem bp. Orchowicza.
Na ŚDM do stolicy Portugalii wybiera się z archidiecezji gnieźnieńskiej 50-osobowa grupa młodych. Swoją pielgrzymkę rozpoczną 22 lipca i zaraz po wylądowaniu pojadą do Fatimy, gdzie spędzą kilka dni. Następnie udadzą się do diecezji Coimbra, która będzie ich gościć w czasie tzw. dni w diecezjach, tj. od 26 do 31 lipca. Kolejne dni – 1-6 sierpnia – to już spotkanie w Lizbonie, na którym obecny będzie papież Franciszek. Po oficjalnym zakończeniu ŚDM będzie jeszcze czas na zwiedzanie stolicy. Do Polski młodzi powrócą 9 sierpnia.
Archidiecezja gnieźnieńska dziękuje za tegoroczne plony. Uroczystości dożynkowe w wymiarze diecezjalnym odbyły się 30 sierpnia w Gnieźnie pod przewodnictwem abp. Wojciecha Polaka. „Czas dożynek to czas wdzięczności, ale i czas nadziei, że zebrane plony nie zostaną nigdy w żaden sposób zmarnowane czy roztrwonione” – mówił w homilii metropolita gnieźnieński.
Do gnieźnieńskiej katedry przyjechały delegacje rolników z różnych parafii i dekanatów archidiecezji . Przywiezione przez nich wieńce, jak i chleb dożynkowy – "dar Boży i owoc pracy rąk ludzkich", zostały złożone przy ołtarzu i po homilii poświęcone przez abp. Wojciecha Polaka. Wskazując na ich bogatą symbolikę Prymas podkreślił, że wyrażają one także nadzieję, że w naszej Ojczyźnie nigdy nikomu nie zabraknie chleba i że nie trzeba będzie powtarzać gorzkich słów emigracyjnej pieśni, że „ziemię porzucić trzeba dla chleba”.
2 lutego obchodzone jest w Kościele święto Ofiarowania Pańskiego, potocznie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Bardzo pięknie o tym święcie pisze Anselm Grün - mnich benedyktyński: "Święto Ofiarowania
Pańskiego zaprasza nas, by przyjąć Chrystusa do wewnętrznej świątyni naszego serca. Wesele między Bogiem i człowiekiem odbywa się wtedy, gdy pozwalamy wejść Chrystusowi do wewnętrznej świątyni zamku naszej
duszy. Znajduje to swój wyraz podczas święta w procesji ze świecami. Na rozpoczęcie Eucharystii wspólnota zbiera się w ciemnym przedsionku kościoła. Kapłan święci świece i zapala je. Następnie wszyscy
wchodzą z płonącymi świecami do kościoła. Jest to obraz tego, że do świątyni naszej duszy wchodzi światło Jezusa Chrystusa i rozświetla wszystko, co jest tam jeszcze ciemne i jeszcze nie wyzwolone".
Nazwy tego święta są dość zróżnicowane. Lekcjonarz armeński podaje, że obchodzono je w "czterdziestym dniu od narodzenia naszego Pana Jezusa Chrystusa". W V w. pojawiły się w brzmieniu greckim określenia
hypapante, tzn. święto spotkania i heorte ton kataroion - święto oczyszczenia. Te dwa określenia rozpowszechniły się w Kościele zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. W liturgii bizantyjskiej do dziś
nosi ono nazwę hypapante. Nazwę tę spotykamy także w Sakramentarzu gregoriańskim w tradycji rzymskiej. Określeniem "oczyszczenia" posłużył się Mszał z 1570 r. Mszał Pawła VI opowiedział się za In presentatione
Domini - Ofiarowanie Pańskie.
Różna była data obchodzenia tego święta. Wschód liczył 40 dni od Objawienia Pańskiego, natomiast Zachód od 25 grudnia, które było i jest świętem Narodzenia Pańskiego. Stąd Kościoły wschodnie świętowały
Ofiarowanie Pańskie 14 lutego, zaś liturgia rzymska - 2 lutego. Mszał papieża Pawła VI przewiduje na ten dzień oddzielną prefację, która sławi Boga za to, że Maryja przyniosła do świątyni Jezusa, przedwiecznego
Syna Bożego, że Duch Święty ogłosił Go chwałą ludu Bożego i światłem dla narodów. Motyw ten leży u podstaw tego święta, pojawia się w modlitwach i w Ewangelii: "Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia
według Prawa Mojżeszowego, Maryja i Józef przynieśli Dzieciątko do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć
w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego" (Łk 2, 22-23).
Motyw światła jest charakterystyczny do tego stopnia, że w niektórych krajach Msza św. 2 lutego nosi nazwę Mszy światła. W tym dniu w jakiejś mierze dominuje procesja ze świecami podczas śpiewania
antyfony: "Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego Izraela".
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
