Należy wreszcie zwrócić uwagę na działalność pisarską bp. Kubiny. Jego listy pasterskie odznaczały się wielką erudycją oraz gorliwością pasterską. Podobnie wielkie znaczenie posiadały jego rozprawy nt. katolickiej nauki społecznej. Jego publikacje dotyczące katolickich stowarzyszeń społecznych, przede wszystkim Ligi Katolickiej i Akcji Katolickiej, spotykały się z powszechnym uznaniem. Przykład biskupa w dziedzinie piśmienniczej naśladowali kapłani.

W okresie okupacji hitlerowskiej została zahamowana zewnętrzna działalność kościelna. Terytorium diecezji zostało podzielone pomiędzy trzy prowincje okupacyjne . Generalne Gubernatorstwo i dwie prowincje w Rzeszy . Warthegau i Provinz Oberschlesien. Z terenów włączonych do Warthegau (Kreis Velun) wszyscy kapłani zostali wywiezieni do obozu koncentracyjnego w Dachau, a większość została zamordowana. Na terenie powiatu wieluńskiego pozostała tylko jedna parafia w Rudzie . k. Wielunia. Dwaj zamordowani w Dachau kapłani częstochowscy - ks. Maksymilian Binkiewicz i ks. Ludwik Gietyngier zostali ogłoszeni błogosławionymi przez papieża Jana Pawła II w Warszawie w dniu 13 czerwca 1999 r. Natomiast ks. Stefan Jarzębiński, ks. Stanisław Ogłaza i ks. Franciszek Strugała zostali uznani jako Słudzy Boży.

Współistnienie i współdziałanie instytucji kościelnych z władzami polskimi po zakończeniu II wojny światowej okazało się bardzo trudne. W nowych okolicznościach najpierw trzeba było wznowić życie parafialne na terenie powiatu wieluńskiego. Tylko w początkowych miesiącach działania władze kościelne nie napotykały na trudności. W późniejszym czasie władze administracyjne stosowały coraz bardziej drastyczne ograniczenia. Zakazano działalności kościelnym stowarzyszeniom społecznym z wyjątkiem .Caritas.. Podczas konferencji konsultorów diecezjalnych i dziekanów w dniu 30 stycznia 1946 r. bp Kubina mówił: .O to nowe oblicze ziemi, o ten nowy świat już dziś rozpoczęła się walka. I już dziś w tej walce coraz więcej konsolidują się dwa obozy: obóz materialistyczny, który nowy świat chce budować bez Boga, i obóz chrześcijański, który chce go oprzeć na Bogu. Walka między nimi z konieczności musi się rozegrać, bo jeden obóz jest negacją drugiego w istotnych swych założeniach i poglądach na świat i życie.. Obóz materialistyczny posiadał całkowite poparcie ze strony władzy państwowej. Wyrazem przemocy i bezprawia było bezpodstawne oskarżenie i skazanie na śmierć dwóch kapłanów . ks. Mariana Łososia i ks. Wacława Ortotowskiego oraz na wieloletnie i ciężkie więzienie jednego kapłana (ks. Stefana Farysia). Kampania antykościelna w prasie częstochowskiej była nader agresywna i wroga. W tych okolicznościach bp Kubina nie mógł realizować najbardziej niezbędnych czynności pasterskich. Na jego interwencję prezydent Bolesław Bierut zamienił wyroki śmierci wydane na wspomnianych kapłanów na dożywotnie więzienie.

Bp Kubina tracił zdrowie. Z powodu choroby zostało mu usunięte jedno oko. Władze bezpieczeństwa zmusiły do wyjazdu z Polski przysłanego bp. Kubinie z Rzymu koadiutora ks. Wojciecha Turowskiego, pallotyna. Wreszcie zostało zlikwidowane ostatnie kościelne stowarzyszenie .Caritas..

W dniu 8 grudnia 1949 r. biskup wydał List pasterski w sprawie 1950. rocznicy Narodzenia Chrystusa Pana oraz 25. rocznicy erekcji diecezji. Wskazał na wielkie dokonania w diecezji w okresie jej 25 lat istnienia. Podkreślał dynamiczny rozwój diecezji w okresie II Rzeczypospolitej i wielkie zniszczenia w czasie okupacji hitlerowskiej, ale nie oceniał sytuacji w latach powojennych. Zapowiedział konsekrację katedry częstochowskiej, której dokonał w dniu 29 października 1950 r.

C.D.N.