Francuski film Smak życia jest niezwykle charakterystyczny dla mentalności współczesnych artystów, podejmujących w swoich utworach przede wszystkim tematykę współczesną. Kino francuskie żywi się bowiem ostatnio problematyką współczesnego życia obyczajowego. Większość obrazów znad Sekwany jest silnie osadzona w realiach lokalnych.
Cedric Klapisch umieścił akcję Smaku życia w Barcelonie, hiszpańskim mieście pełnym zabytków z przeszłości. Trafia tam młody Francuz na studia podyplomowe. W wynajętym mieszkaniu zamieszkuje z kilkoma kolegami i koleżankami z kilku krajów europejskich. Dochodzi do konfrontacji postaw, charakterów. Każdy z młodych ludzi musi przezwyciężyć często schematyczny obraz przedstawicieli innej narodowości.
Autor łączy w filmie wątki obyczajowe, psychologiczne, satyryczne, sentymentalne (obraz dojrzewania moralnego) z publicystycznymi. Najciekawsze są tu obserwacje na temat zachowania tożsamości narodowej i kulturowej w dobie przyśpieszonej integracji europejskiej, kiedy to przedstawiciele narodów europejskich będą musieli żyć razem często wbrew swojej tradycji kulturowej. Obserwacje twórców filmu na ten temat są tu ciekawe i niejednoznaczne. Odnosimy nawet wrażenie, że reżyser pozostawia tę sprawę otwartą. Smak życia jest zatem utworem wartym przemyślenia z uwagi na niebanalne postawienie problemu, ważnego także dla młodych Polaków.