Szopki mogą być wykonane z dowolnych materiałów. Podstawy nie powinny być większe niż 50 cm. Przy ocenie prac, będą brane pod uwagę samodzielnie wykonane figurki.
Szopki będą oceniane w pięciu kategoriach: dzieci/uczniowie przedszkoli; edukacji wczesnoszkolnej klas 1-3 (7-9 lat); szkół podstawowych, klas 4-6 (10-12 lat); szkół podstawowych, klas 7-8 (13-15 lat) oraz szkół ponadpodstawowych i pozostałych placówek (powyżej 15 lat).
Dopuszcza się wykonanie prac przez kilkuosobową grupę dzieci.
Każda praca powinna zawierać informacje (w niewidocznym na wystawie miejscu, np. na odwrocie pracy) zapisane drukowanymi literami: imię i nazwisko autora, wiek, klasa/grupa; placówka; imię i nazwisko nauczyciela i/lub opiekuna, pod kierunkiem którego uczeń przygotował pracę, numer kontaktowy; nazwę konkursu i datę.
Termin nadsyłania lub składania prac to 10 grudnia 2021 r., pod adresem: Oddział Okręgowy TPD, Aleja Orła Białego 2, 59-220 Legnica. W każdej z kategorii, przewidziane jest przyznanie nagród za co najmniej trzy miejsca i wyróżnienia.
Wystawa pokonkursowa nagrodzonych i wyróżnionych prac będzie eksponowana w witrynach Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w Legnicy, Muzeum Miedzi w Legnicy, sanktuarium św. Jacka w Legnicy oraz w galerii biura TPD. Zapraszamy.
Archiwum Junioratu Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi
Trwa kolejna, już piąta edycja plebiscytu „Dziennika Polskiego” na najlepszego duchownego, siostrę zakonną i parafię Małopolski. Głosy na wytypowanych kandydatów i kandydatki można oddawać do 10 października.
W tym roku do wyróżnień czytelnicy gazety zgłosili 39 parafii, 16 sióstr zakonnych, 59 wikarych oraz 67 proboszczów. To rekordowa liczba kandydatów w historii konkursu. „Skromni, pobożni, gospodarni, oddani Bogu, wiernym i swoim podopiecznym. Zgłoszeni przez naszych czytelników na pewno spodobaliby się papieżowi Franciszkowi. Chcemy dodatkowo wyróżnić tych kapłanów, którzy przyczynili się do sukcesu Światowych Dni Młodzieży” – opisała uczestników plebiscytu redaktor Grażyna Starzak z „Dziennika Polskiego”.
List Jakuba otwiera się autoidentyfikacją „sługi Boga i Pana Jezusa Chrystusa” oraz adresem do „dwunastu pokoleń w rozproszeniu” (diaspora). To język Izraela przeniesiony na wspólnoty wierzących w Mesjasza, żyjące poza ziemią ojców. Określenie „dwanaście pokoleń” mówi o całości ludu, rozsianego po świecie. Jakub od razu przechodzi do próby. Doświadczenia odsłaniają jakość wiary, a „doświadczanie” rodzi „wytrwałość” (hypomonē). W tradycji mądrościowej oznacza ona zdolność trwania przy dobru w długim czasie, bez rozpaczy i bez udawania siły. „Najwyższa radość” opisuje postawę opartą na pewności, że Bóg nie opuszcza w ucisku. Wytrwałość ma „dokonać dzieła”, aby człowiek stawał się „doskonały” i „nienaganny” (teleios, holoklēros), czyli dojrzalszy w wyborach i w reakcjach. Potem pojawia się prośba o mądrość. W Biblii mądrość obejmuje wiedzę oraz sztukę życia według Boga. Jakub mówi o Bogu, który „daje wszystkim chętnie i nie wymawia”. Prośba ma być wolna od chwiejności; w obrazie fali widać ruch, który nie ma kierunku. „Wątpiący” (diakrinomenos) przypomina falę miotaną wiatrem. Taki stan rozrywa decyzję i odbiera spójność działania; Jakub nazywa go „człowiekiem o dwoistej duszy” (dipsychos), niestabilnym w postępowaniu. Końcowe wersety dotykają napięć społecznych. Ubogi „brat” ma chlubić się wywyższeniem, a bogaty upokorzeniem. Obraz kwiatu trawy, który więdnie pod palącym słońcem, odsłania kruchość zasobów i krótki oddech ludzkiej sławy. Ten motyw wróci w liście w ostrych słowach wobec bogaczy, którzy krzywdzą pracowników.
Czy 25-latka pracująca na zakrystii budzi zdziwienie? Na pewno. Co się takiego wydarzyło, że młoda kobieta już od niemalże 7 lat jest zakrystianką i… nie zamierza tej posługi porzucić? Mało tego, pokazuje ją również w mediach społecznościowych? Poznajcie Kamilę Suchańską z Częstochowy. W parafii św. Melchiora Grodzieckiego można ją spotkać przede wszystkim na zakrystii – podczas przygotowywania Mszy św., zajmującą się ornatami czy po prostu przyjmującą intencje Mszy św. Jak sama mówi, słyszała wielokrotnie, że „zakrystia to nie jest miejsce dla kobiet”, jednak… pragnie przełamać ten stereotyp i zaprosić do świata kościoła „za kulisami”.
Agata Kowalska: Jak trafiłaś do pracy w zakrystii? Czy to był przypadek, czy świadoma decyzja?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
