Gdy przyjrzymy się naszemu życiu społecznemu, także temu towarzyskiemu, zauważymy, że często istotną naszą cechą jest nieżyczliwość. Gdyby istniał Polski Związek Nieżyczliwych, z pewnością wielu Polaków byłoby predestynowanych do zapisania się do niego – wypowiedzi wielu są bowiem przepełnione niechęcią, podejrzliwością, a nawet nienawiścią. Niektóre środowiska są szczególnie nieżyczliwie traktowane w gazetach, telewizji czy Internecie. Niefrasobliwość w odbieraniu ludziom dobrej sławy jest zatrważająca. Wydaje się, że wielu zapomina, iż tym sposobem po prostu zabija się człowieka. Tym bardziej że ofiara jest w tym przypadku bezbronna. Jeżeli bowiem ktoś rzuca jakąś potwarz, rozpowszechnia nieprawdziwą opinię lub zmyślone fakty, to trudno jest publicznie się tłumaczyć. Niestety, dla niektórych ludzi dość często jest to sposób na życie, a także sposób na zwycięstwo, np. w przestrzeni politycznej. Chciałbym uświadomić takim kłamcom, że jest to grzech ciężki, obciążający sumienie, i trzeba nie tylko się z tego spowiadać, ale też krzywdę naprawić. Szkoda, że prawo karne jest tutaj tak trudne do zastosowania. Dobrze więc – co powtarzam wiele razy – że będzie Sąd Ostateczny...

Jak pogodzić ową postawę nieżyczliwości z przykazaniem miłości? Wszak jesteśmy chrześcijanami. Czyżbyśmy zapomnieli, że drugi człowiek to nasz brat?

Dowiedziałem się niedawno, że jakiś „życzliwy uczony” potraktował wybiórczo strony IPN, pomijając m.in. zapis: „nie nadaje się na TW”, i dostarczał je mailem znajomym. To przecież wielka krzywda! Do takich działań należy zaliczyć także plotki, które niczego dobrego nie rodzą. Mam też na uwadze niektóre programy tzw. dziennikarzy śledczych, którzy niekiedy bardzo tendencyjnie ukazują sprawy i przedstawiają ludzi w nieciekawym świetle.

Zjawisko nieżyczliwości niszczy życie społeczne, rozbija zgodę rodzinną. Znamy pojęcie „zagryziakowie”, obecne w przestrzeni rodzinnej. Ten termin trzeba odnieść do wszystkich epatujących postawą niechęci i nieżyczliwości, która doprowadza do nieszczęść. Świat intrygi często święci tryumfy, ale tak naprawdę jest to tryumf diabelski. Pan Bóg wciąż upomina się o miłość i życzliwość. O pierwszych chrześcijanach mówiło się:

Patrzcie, jak oni się miłują. A o nas, w katolickim kraju, często można by powiedzieć: Patrzcie, jak oni się nienawidzą. Takie nieżyczliwe postawy widać także w trakcie kampanii wyborczej. Jeżeli kandydat wygłasza tezy pełne nieżyczliwości czy nienawiści, to nie należy na niego głosować. Po prostu: Nie głosujmy na nienawiść.