Odrestaurowany pomnik Prymasa Tysiąclecia kard. Stefana Wyszyńskiego został przeniesiony w nowe miejsce. Do tej pory znajdował się na trakcie komunikacyjnym dla pieszych przed główną bramą – Bramą Lubomirskich, prowadzącą na Jasną Górę.
– Ten pomnik nie był planowany w tym miejscu, w którym stał do niedawna – podkreślił Jerzy Maciejowski, artysta współpracujący z Jasną Górą, który czuwał nad realizacją tego przedsięwzięcia. – W rozmowach ojciec przeor i ojciec administrator bardzo przychylnie odnieśli się do jego przeniesienia. Była to kwestia uszanowania postaci kard. Wyszyńskiego i ustawienia pomnika tak, żeby wszystko wyglądało godnie.
Teraz monument został ustawiony w miejscu bardziej dostępnym i bardziej widocznym, kilka metrów dalej od dotychczasowej lokalizacji, na skraju trawnika na błoniach jasnogórskich. Kard. Wyszyński nadal zwrócony jest przodem do Jasnej Góry, a jego sylwetka jest bardziej widoczna dla pielgrzymów.
Pomnik został zabrany do renowacji 25 listopada 2016 r. i przewieziony ciężarówką do pracowni Marka Żebrowskiego – odlewnika brązownika w Bielsku-Białej. Z pracowni monument powrócił 29 marca br. Ustawiony został na nowym postumencie, wykonanym z porfiru.
Przy instalacji pomnika w nowym miejscu obecny był jego twórca prof. Jan Kucz. – Kardynał kłania się Najświętszej Maryi – podkreślił. – Ten pomnik najpiękniejszy powinien być wtedy, gdy zbiera się tu 100 tys. ludzi i oni wszyscy przychodzą w jednej intencji do Maryi. Klękają rzesze, to jest Polska! – i wśród nich Kardynał – nie na cokole – który mówi: jestem jednym z was. Jaka to cudowna lekcja dla katolika! Tylko trzeba umieć czytać. Ludzie sami nazwali monument pomnikiem pokory.
Pomnik prymasa kard. Stefana Wyszyńskiego odsłonięto 26 sierpnia 1997 r., uroczystego poświęcenia dokonał kard. Józef Glemp. Powstał on z inicjatywy ówczesnego przeora Jasnej Góry o. Szczepana Kośnika. Mierzy 3,5 m wysokości i waży 6 ton; przedstawia przyklękającą i pochyloną postać Kardynała wykonaną z brązu według projektu prof. Kucza. Pomnik ufundowali Stanisława z Grodzkich Sawko i Czesław Sawko (zm. 2013 r.) – filantrop, przemysłowiec, multimilioner z Chicago, konfrater Zakonu Paulinów.
Po hymnie uwielbienia następuje modlitwa wstawiennicza, i warto posłuchać, o co autor prosi dla Kościoła, który ma już wiarę i miłość: „usłyszawszy o waszej wierze w Pana Jezusa i o miłości względem wszystkich świętych, nie zaprzestaję dziękczynienia... proszę, aby Bóg Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam ducha mądrości i objawienia w głębszym poznawaniu Jego samego”. Prośba dotyczy poznania: „światłych oczu serca”. Biblia umieszcza organ widzenia tam, gdzie my umieszczamy uczucia. Serce ma oczy, i te oczy mogą być ciemne albo oświecone. Widzenie ma trzy przedmioty: „czym jest nadzieja, do jakiej On wzywa, czym bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych i czym przeogromna Jego moc względem nas, wierzących”. Miarą tej mocy jest wydarzenie: Bóg „wykazał ją, gdy wskrzesił Go z martwych i posadził po swojej prawicy na wyżynach niebieskich, ponad wszelką Zwierzchnością i Władzą, i Mocą, i Panowaniem”. Wyliczone chóry to język ówczesnej angelologii i kosmologii. Autor nie rozstrzyga ich hierarchii, rozstrzyga jedno. Wszystkie stają się niczym wobec Wywyższonego, który jest ponad nimi „i ponad wszelkim innym imieniem, wzywanym nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym”. Finał daje Kościołowi jego najwyższą definicję: Bóg „wszystko poddał pod Jego stopy, a Jego samego ustanowił nade wszystko Głową dla Kościoła, który jest Jego Ciałem, Pełnią Tego, który napełnia wszystko wszelkimi sposobami”. Głowa i Ciało. Chrystologia i eklezjologia w jednym zdaniu, nierozdzielne. Dzisiejszy patron jest najstarszym po czasach apostolskich świadkiem tej nierozdzielności. Ignacy z Antiochii, prowadzony pod strażą na śmierć do Rzymu około 107 roku, pisał po drodze listy, w których Kościół z Głową łączy się przez biskupa, prezbiterium i diakonów. Gdzie biskup, tam niech będzie wspólnota, jak gdzie Chrystus, tam Kościół katolicki (List do Smyrneńczyków 8). To pierwsze w dziejach użycie wyrażenia „Kościół katolicki”. Ten sam Ignacy prosił Rzymian, by nie wstrzymywali jego męczeństwa. Jestem pszenicą Bożą, zmielą mnie zęby dzikich zwierząt, bym się stał czystym chlebem Chrystusa. Ciało pozostaje ciałem Głowy także wtedy, gdy idzie na arenę, zwłaszcza wtedy.
Nie żyje autorka książek dla dzieci i młodzieży, tłumaczka i dziennikarka radiowa Barbara Gawryluk – poinformowała rodzina pisarki. Zmarła w piątek po długiej chorobie, w wieku 69 lat.
Barbara Gawryluk napisała ponad 20 książek dla dzieci, była też autorką kilkudziesięciu przekładów szwedzkiej literatury dziecięcej i młodzieżowej. Jako dziennikarka przez ponad 30 lat pracowała w Radiu Kraków, gdzie prowadziła audycje literackie.
Mszy św. przewodniczył i homilię wygłosił abp Wiesław Śmigiel, a Eucharystię koncelebrowali pasterz diecezji bp Tadeusz Lityński i proboszcz wschowskiej fary ks. Dariusz Ludwikowski.
We Wschowie 17 października świętowano 700 lat Parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika. Uroczystej Mszy św. dziękczynnej przewodniczył metropolita szczecińsko-kamieński abp Wiesław Śmigiel, który poświęcił wotywny ołtarz ufundowany z okazji jubileuszu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
