Relacje Watykanu z Chinami poprawiają się – stwierdzono w jednym z artykułów w brytyjskim tygodniku „The Economist”. Poprawy – zdaniem czasopisma – chcą obydwie strony. Chińczycy dochodzą do coraz silniejszego przekonania, że będzie to korzystne dla państwa.Do myślenia dała chińskim komunistom niedawna, w pewnym sensie wspólna, wizyta papieża Franciszka i chińskiego prezydenta w Nowym Jorku. Xi Jinping uczestniczył w Zgromadzeniu Ogólnym ONZ, do którego przemawiał przebywający w tym samym czasie z wizytą w USA Ojciec Święty. Chińskim władzom dały do myślenia entuzjazm, z jakim przyjmowano Franciszka, i tłumy wiwatujące na jego cześć. Chiński przywódca mógł tylko pomarzyć o takim przyjęciu.
W ostatnim czasie Chiny i Watykan wysłały do siebie wiele sygnałów mówiących o woli zbliżenia. Ze strony chińskiej świadczy o tym zezwolenie na wlot papieskiego samolotu do chińskiej przestrzeni powietrznej, czego odmówiono np. św. Janowi Pawłowi II w 1995 r., czy stwierdzenie w kontrolowanej przez partię komunistyczną gazecie o odwilży na linii Watykan-ChRL. Z drugiej strony ambicję chińskich komunistów połechtały słowa papieża Franciszka o „wielkiej chińskiej kulturze” i niewyczerpanej mądrości.
Są jednak przeszkody do pokonania. Z jednej strony jest nią sprawa katolików tzw. Kościoła podziemnego, którzy wiele cierpią za swoją wierność Papieżowi i niechętnie patrzą na zbliżenie z Kościołem kontrolowanym przez partię komunistyczną, a z drugiej – sprawa Tajwanu, z którym Watykan utrzymuje stosunki dyplomatyczne, co mocno kłuje w oczy przywódców z Pekinu, traktujących Tajwan jako zbuntowaną prowincję.
Tekst należy do pieśni o Słudze Pana w części Izajasza związanej z wygnaniem babilońskim. To jedna z tzw. pieśni o Słudze, w których słowo Boga opisuje misję człowieka posłanego do ludu. Mówi ktoś, kto został uformowany przez słuchanie. W hebr. pojawia się obraz „języka ucznia” (limmudim) i „przebudzanego ucha”. W Biblii Tysiąclecia słychać „język wymowny”, a tło semickie wskazuje na ucznia, który uczy się mowy od Nauczyciela. Sługa nie przemawia z własnej inicjatywy. Każdy dzień zaczyna od słuchania, a dopiero potem od słowa, które krzepi strudzonego. Poranne „pobudzanie ucha” opisuje stałą formację, bez pośpiechu i bez skrótów. To tło odsłania, że posługa prorocka rodzi się z ciszy wobec Boga. Werset o „otwartym uchu” przypomina obrzęd z Wj 21,6, w którym niewolnik oddaje ucho na znak trwałej służby. Tu opisuje dobrowolną dyspozycyjność wobec Boga i brak cofania się. Potem pojawia się przemoc: biczowanie, wyrywanie brody, oplucie. Tekst nazywa szczegół, który w kulturze semickiej był znakiem hańby. Sługa przyjmuje to bez odwetu. Zostaje „niewzruszony”, bo Pan Bóg go wspiera. „Twarz jak głaz” opisuje moc wytrwania, podobną do Ez 3,8-9, gdzie prorok otrzymuje „czoło jak diament”. W Wielkim Tygodniu Kościół słyszy w tej pieśni portret Jezusa milczącego wobec zniewag. Cyryl Jerozolimski w katechezach o męce przytacza zdanie o policzkach i opluciu jako zapowiedź tego, co stało się na dziedzińcach przesłuchań. W tekście widać także pewność: wstyd nie ma ostatniego słowa. To słowo otwiera drogę od upokorzenia do zwycięstwa Boga, które objawia się w wierności Sługi.
To odcinek o krzyżu, który boli, ale nie jest pusty. O cierpieniu, które nie musi być ostatnim słowem.
W tę perspektywę wpisują się historie konkretnych osób. Melchior Wańkowicz, konfrontując się z podejrzeniem choroby nowotworowej, nie zatrzymuje się na szoku – pyta, co można z nowej trudności uczynić. Z kolei wspomnienie misjonarza z Detroit przywołuje spotkanie z byłą królową piękności, dotkniętą trądem i utratą wzroku, która mówi o chorobie jako o bramie do wiary. To zestawienie pokazuje dwa sposoby odpowiedzi na cierpienie: mobilizację do działania i próbę nadania sensu temu, co nieodwracalne.
Modlitwa na Rynku Starego Miasta, procesja z palmami i wspólna Eucharystia w katedrze – tak w Sandomierzu zainaugurowano obchody Niedzieli Palmowej.
Uroczystości rozpoczęły się na rynku, gdzie wierni zgromadzili się przy figurze Matki Bożej. Tam biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz poświęcił przyniesione palmy, a następnie odczytano fragment Ewangelii opisujący wjazd Jezusa do Jerozolimy.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
