Wiele osób i rodzin wskutek trudnej sytuacji życiowej potrzebuje pomocy. Wielu ludzi o dobrym sercu pragnie ich wspomagać. Ale jak to zrobić? Pójść do człowieka, do rodziny, może są w potrzebie, coś zanieść? A może się obrażą, albo może poczują się upokorzeni? Jak pomóc? Tu naprzeciw wychodzą organizacje, grupy ludzi, którzy mają pomysł… Tak powstała „Szlachetna paczka”, akcja „Pomóż dzieciom przetrwać zimę”, Świąteczna Zbiórka Banku Żywności… Tak powstała ogólnopolska zbiórka żywności „Tak, pomagam!”, organizowana przez Caritas Polska. W ciągu roku przeprowadzana jest dwukrotnie, przed świętami Bożego Narodzenia i Wielkanocą. W tym roku przed Bożym Narodzeniem odbyła się po raz dziewiąty, jest więc stosunkowo młoda… Nie jest konkurencyjną wobec zbiórek innych organizacji, gdyż jak zapowiedział Pan Jezus: „ubogich zawsze mieć będziecie”. Na szczęście, ludzi wrażliwych na cierpienie drugiego człowieka także mamy!
W diecezji zamojsko-lubaczowskiej postanowiliśmy włączyć się w ogólnopolskie akcje nie w pojedynkę, ale razem. Przed rokiem zaproponowaliśmy, by spróbować włączyć się w VII zbiórkę „Tak, pomagam!”. Pomysł zadziałał, ale okazało się, że potrzeba wolontariuszy i opiekunów oraz połączenia, zsynchronizowania działań… Tak zrodziła się myśl, by połączyć siły, zorganizować się i podjąć działania na skalę całej diecezji. Pewna grupa pracowników i opiekunów Kół Caritas, istniejących w szkołach i w parafiach, spotkała się, by ustalić wspólne działania. Powstała Koordynacja Wolontariatu Caritas Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej. Decyzją bp. Mariana Rojka zostali powołani Koordynatorzy Wolontariatu Caritas na czele z Zarządem. Utworzono Rejony: Zamojski, Lubaczowski, Biłgorajski, Hrubieszowski i Tomaszowski. Ksiądz Biskup zatwierdził Statut Wolontariatu Caritas.
Już po raz trzeci włączyliśmy się w ogólnopolską akcję „Tak, pomagam!”. Dzięki zaangażowaniu Szkolnych Kół Caritas i Parafialnych Zespołów, nasi wolontariusze wraz z opiekunami pod czujnym okiem koordynatorów przeprowadzili zbiórkę, która zrodziła w naszych sercach wielką radość z powodu wrażliwości ludzi i zaangażowania wolontariuszy. Udało nam się zebrać w 74 sklepach w całej diecezji 9,5 tony żywności. W akcji wzięło udział 530 wolontariuszy. Dzięki ludziom dobrego serca udało nam się obdarować 2030 osób. Dzięki Firmie Model z Biłgoraja, która ofiarowała nam 2000 pudełek kartonowych, nasi wolontariusze mogli sprawnie spakować zebraną żywność i dostarczyć do potrzebujących rodzin. Bo Caritas to wiara żywa uczynkami!
Jeżdżąc do bezdomnych, budujemy z nimi relacje. W jakiś sposób ich też
edukujemy – mówi dr Michał Wasiak, wolontariusz „ambulansu z serca”
Wyruszyli 2 lata temu w gąszcz ulic trzymilionowego miasta. Lekarze, pielęgniarki, ratownicy medyczni. Podjęli się tego zadania zupełnie prywatnie. Nie mieli znikąd wsparcia. Na pomoc innym wyłożyli własne pieniądze. Najpierw było ich kilkoro, dziś jest ponad dwadzieścioro. Oto ekipa „Ambulansu z serca”.
Tych, którym pomagają, można zobaczyć każdego dnia na ulicach naszych miast. Brudnych. Czasem żebrzących. Niekiedy po alkoholu. Z całym dobytkiem w torbie lub plecaku. z rozgoryczeniem na zabiedzonych twarzach. Mieszkają najczęściej w pustostanach, w domkach czy altankach ogródków działkowych. Zdarza się, że na klatkach schodowych czy pod mostami. Są na ogół pierwszymi ofiarami przewlekłych chorób, tzw. nagłych przypadków, jesiennych przymrozków. Zagubieni, zapomniani przez rodziny, często grzebani z napisem „NN” na tablicy memoratywnej. Ze względu na brak ubezpieczenia do przychodni czy szpitali przyjmowani są w ostateczności, gdy stan ich zdrowia zagraża życiu.
Wschodnia przypowieść o sułtanie, którego mogła uratować jedynie „koszula człowieka szczęśliwego”, wprowadza nas w mądrość zawartą w Ewangelii. Nie chodzi o idealizowanie niedostatku, lecz o uważność, wdzięczność i zaufanie, które pozwalają zobaczyć sens mimo strat i niepewności. To propozycja nowej perspektywy - by szukać szczęścia nie tyle w kolejnych nabytych warstwach, ile w tym, co pozostaje – nawet gdy wszystko inne odpadnie.
Edward Rickenbacker, pionier lotnictwa i bohater wojenny, przez 24 dni dryfował na Pacyfiku z kilkoma towarzyszami po awaryjnym wodowaniu. Przeżyli dzięki prostym, wręcz skrajnym środkom i codziennej modlitwie: łapali deszcz do ubrań, jedli przypadkowo złapaną mewę, z jej wnętrzności zrobili przynętę na ryby. Po latach Rickenbacker mówił, że dopiero gdy człowiekowi pozostaje samo życie, uczy się właściwego stosunku do rzeczy. Co piątek karmił mewy na wybrzeżu – gestem wdzięczności za ocalenie.
W katedrze gorzowskiej 30 stycznia miała miejsce Msza św. z procesją błagalną za zmarłych biskupów i rządców naszego Kościoła lokalnego. Modlitwie przewodniczył bp Adrian Put.
Modlitwa za zmarłych biskupów i rządców naszej diecezji odbyła się w katedrze już po raz czwarty. Przewodniczył jej bp Adrian Put, który na początku Mszy św. zauważył, że jednym z elementów liturgii katedralnej jest coroczna modlitwa za ostatniego zmarłego biskupa. - Przepisy liturgiczne Cæremoniale Episcoporum w ramach liturgii katedralnej nakazuje, aby w rocznicę śmierci ostatniego biskupa sprawować za niego liturgię. Z tej racji, że wielu ostatnich rządców naszej diecezji umierało w styczniu, dlatego spotykamy się na modlitwie za nich właśnie w tym miesiącu. Co roku spoglądamy, na któregoś z nich szczególnie. W tym roku na biskupa Adama Dyczkowskiego i biskupa Antoniego Stankiewicza – zauważył bp Adrian. - Biskup Adam Dyczkowski, nasz biskup ordynariusz, zaczął rządy w naszej diecezji zaraz po przełomie, spokojnie przeprowadzając ją przez kolejne lata. Bp Adam udzielał mi święceń, więc zawsze szczególnie będę o nim pamiętał. Z kolei biskup Antoni prawie pół wieku spędził w Rzymie, niesamowity kapłan, wspaniały profesor, człowiek wielkich horyzontów. Dziś chcemy dobremu Bogu podziękować za nich, za ich posługę, ale także modlić się do Zbawiciela o dar życia wiecznego dla nich.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
