W święto Pierwszych Męczenników Polski 13 listopada w międzyrzeckim sanktuarium bp Stefan Regmunt podpisał dekret zwołujący Pierwszy Synod Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej. Decyzją Księdza Biskupa ustanowiona została także Komisja Przygotowawcza oraz Sekretariat Synodu. Sekretarzem generalnym został ustanowiony ks. kan. Andrzej Sapieha. Hasłem synodu są słowa: „Przez wiarę i chrzest do świadectwa”.
Międzyrzeckie uroczystości rozpoczęły się wystąpieniem ks. prof. Bogusława Drożdża z Legnicy, który wygłosił wykład pt. „Powołani do synodalnej winnicy”. Uroczystej Mszy św. przewodniczył abp Andrzej Dzięga, metropolita szczecińsko-kamieński. Słowo wprowadzenia do Liturgii wygłosił bp Stefan Regmunt, gospodarz uroczystości. Ksiądz Biskup nie tylko powitał zebranych, lecz także wskazał na ogromne znaczenie synodu dla życia Kościoła zielonogórsko-gorzowskiego. Kazanie wygłosił bp Edward Dajczak, biskup koszalińsko-kołobrzeski, który podkreślił: – Fundamentalnym jest to, by pokazującym kierunek drogi był Duch Święty. Co mówi Duch do Kościoła zielonogórsko-gorzowskiego? Ważne pytanie! I sprawa formy synodu to rozeznać natchnienie Ducha, tzn. znaleźć sposób uważniejszego słuchania. Zaczerpnąć z tej roli ziemi zielonogórsko-gorzowskiej zroszonej krwią Męczenników i roszonej przez wieki miłością bardzo wielu. To ważne! Mówił nam to św. Jan Paweł II. Ojciec Święty Benedykt XVI dopowiadał tak ważne słowa, że nie tylko jesteśmy w etapie dziejów po przyjściu Chrystusa. Jesteśmy ciągle także przed Jego przyjściem. Przyjściem do naszych serc. Na rolę serca. Kościół nie stanie się miejscem głoszenia Chrystusa przez przekazywanie kolejnym informacji o Nim, lecz przez to, że stanie się miejscem spotkania z Nim – dodał bp Dajczak.
Pod koniec Mszy św. bp Stefan Regmunt podpisał dekret zwołujący Pierwszy Synod Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej oraz wręczył dekrety członkom Komisji Przygotowawczej i Sekretariatu Synodu. Bp Tadeusz Lityński odczytał telegram do Ojca Świętego Franciszka, który został przesłany do Stolicy Apostolskiej. Pierwszy raz odmówiono modlitwę synodalną do Pięciu Braci Męczenników Międzyrzeckich, w której całe dzieło powierzono opiece patronów diecezji. Po Mszy św. odbyła się okolicznościowa agapa.
Uczestnicy obrad etapu kontynentalnego synodu o synodalności, który rozpoczyna się 5 lutego, będą musieli rozeznać, nad którymi z sygnalizowanych problemów trzeba się dalej pochylić, aby zminimalizować kryzys w Kościele, a które wynikają jedynie ze specyfiki lokalnej - powiedział PAP prof. Aleksander Bańka, delegat Kościoła w Polsce na synod o synodalności.
5 lutego rozpoczyna się w Pradze etap kontynentalny dla Europy synodu o synodalności i potrwa do 12 lutego.
Wyrocznia wyrasta z konkretnej rany: około 732 roku przed Chr. Tiglat-Pileser III oderwał od Izraela Galileję i ziemie Zabulona i Neftalego, uprowadzając ich mieszkańców (2 Krl 15,29). Te okręgi - „Galilea pogan” - pierwsze doświadczyły ciemności najazdu; i to od nich prorok każe zacząć: „naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką”. Łaska Boga w historii zaczyna od miejsc najbardziej poranionych - Mateusz zacytuje ten tekst, opisując początek galilejskiej działalności Jezusa (Mt 4,15-16). Radość zostaje porównana do żniw i podziału łupów, a złamanie jarzma - do „dnia Madianu”: zwycięstwa Gedeona, odniesionego bez ludzkiej potęgi, garstką trzystu (Sdz 7). Nie o militarnej chwale tu mowa, lecz o działaniu Boga, który sam kruszy „pręt ciemięzcy”. Kulminacją jest narodzenie: „Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany; na Jego barkach spoczęła władza” - barki mówią o odpowiedzialności niesionej publicznie. Poczwórny tytuł ma formę uroczystej tytulatury królewskiej, znanej z ceremoniałów Bliskiego Wschodu: „Przedziwny Doradca” - mądrość rządzenia niepotrzebująca doradców intrygi; „Bóg Mocny” - władca, którego siłą jest Bóg, nie przemoc; „Odwieczny Ojciec” - król jako opiekun ludu; „Książę Pokoju” - cel panowania, szalom bez granic. W pierwszym horyzoncie wyrocznia podtrzymywała nadzieję związaną z domem Dawida w dobie asyryjskiej; jej ostatnie zdanie - „zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokona” - przenosi ciężar spełnienia całkowicie na Boga. Liturgia wspomnienia Najświętszej Maryi Panny Królowej czyta ją jako zapowiedź Króla, którego panowanie „nie będzie miało końca” - i Matki, przez którą to Dziecię zostało nam dane.
Jest w „Mistyczce” - filmie zrealizowanym przez Rafael Film o Alicji Lenczewskiej - jedna scena, po której nie sposób wyjść z kina obojętnym. Alicja zamawia Mszę świętą i wypowiada: „Chcę ofiarować swoje życie za życie mojego brata”.
Kilkanaście lat temu otrzymałam propozycję od jednego z wydawnictw, bym napisała biografię Alicji Lenczewskiej. Odmówiłam. Bałam się, i mówię to bez wstydu, że nie mam kompetencji, żeby pisać o kimś, kto rozmawia z Jezusem. Historię potrafię zweryfikować w archiwum, relację świadka mogę nagrać i opisać, medialne studium przypadku mogę przygotować, ale mistyka? Ona nie zostawia po sobie akt. Zostawia tylko zeszyty, w których ktoś zapisuje zasłyszane z Góry słowa. Gdy odmówiłam wydawcy, miałam poczucie, że w ten sposób zamknęłam ten temat na zawsze.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
