W ramach Niedzieli Radiowej Katolickie Radio Zamość gościło w jednej z najstarszych parafii w Hrubieszowie pw. św. Mikołaja. Jak powiedział ks. Wiesław Oleszek, proboszcz, jest to Matka Kościołów Hrubieszowa, ponieważ do niedawna parafia ta obejmowała całe miasto. Wielu parafian angażuje się m.in. do działań koła Żywego Różańca, neokatechumenatu, Franciszkańskiego Zakonu Świeckich, Wspólnoty Krwi Chrystusa, Legionu Maryi, Domowego Kościoła, chóru, Liturgicznej Służby Ołtarza, scholi młodzieżowej i dziecięcej. Jedną z ważniejszych form ewangelizujących w parafii jest wprowadzony niedawno Program Odnowy Parafii. Podczas Niedzieli Radiowej wizytę złożył biskup diecezji Marian Rojek. Jak podkreślił ks. Oleszek, w liturgię podczas tej wizytacji zaangażowało się ponad 70 osób. Formacja grupy przygotowującej się do wprowadzenia programu zaczęła się w 2012 r., kiedy rekolekcje głosił ks. Stanisław Zając, dyrektor generalny Ruchu na Polskę i Europę Wschodnią. Po rekolekcjach w parafianach zostało zasiane ziarno zainteresowania sobą, Bogiem i potrzebami duchowymi. Założeniem programu jest pobudzenie wśród ludzi takich relacji, jakich by sobie życzył Chrystus mówił o tym Wojciech Chwedczuk. W tym programie najważniejsze jest, aby wskazać ludziom, że wiara jest pewnego rodzaju procesem i że ciągle podążamy jej drogą, by na końcu naszego ziemskiego życia dojść do doskonałości.
Reklama
Hasłem przewodnim całego roku jest: „Otwarcie się na innych”. Pierwszym działaniem, które zostało podjęte, jest wizytacja biskupa Mariana Rojka. Hasłem przewodnim tego wydarzenia było: „Spotkajmy Pasterza”. Wcześniej parafianie dostali list od proboszcza, który napisał: „Gdybyśmy umieli wykorzystać spotkanie do poznania człowieka, zyskalibyśmy tak wiele. Spotkać człowieka to poznać wartość, którą w sobie nosi, często ukrytą, której na zewnątrz nie widać. Tak jest, gdy spotykam żonę, męża, dziecko, rodzica, osobę bliską, ale i tak samo jest w każdym przypadkowym spotkaniu z osobą nieznaną. Wartość spotkania jest nieoceniona. Spotkać swojego Biskupa i powiedzieć, dlaczego wierzę, oznacza przekazać mu to, co najbardziej moje, osobiste i duchowe. Czy w czasie wizytacji jest to możliwe? Tak, wystarczy pomodlić się i napisać w formie listu uzasadnienie swojej wiary, a potem przekazać biskupowi w czasie niedzielnej Mszy św. (...) Warto pamiętać, że spotkanie ubogaca obie strony”. Parafianie wręczyli swoje listy 5 października.
W ramach programu na 6 grudnia planowany jest odpust parafialny pod hasłem „Obdarowanie”i odnosi się do duchowego obdarowania drugiego człowieka, otwarcia się na tę drugą osobę. Kolejną wartością jest „Zauważenie” związane z wydarzeniem święta Ofiarowania Pańskiego. Wojciech Chwedczuk zwrócił uwagę, że osamotnienie zdiagnozowane w parafii na podstawie przeprowadzonych ankiet wpływa na wiarę i budzi rozgoryczenie. Ważne jest, by parafia działała wspólnie, a ludzie zwracali uwagę na innych. Czwarte hasło to „Zainteresowania” i wiąże się z uroczystością św. Stanisława Biskupa. To powołanie do świętości powiedział W. Chwedczuk. Wartość zainteresowania jest skierowana do wszystkich, bo każdy jest powołany do bycia świętym.
To ostatnie wydarzenie będzie zamykało pierwszy rok Programu Odnowy Parafii. Najtrudniejszą rzeczą dla ludzi jest to, by otworzyć się na drugiego człowieka i dać z siebie to, co najcenniejsze. Ten program to jedna z form nowej ewangelizacji. Ponieważ osoby ściśle zaangażowane w jego realizację swoim życiem pokazują innym parafianom, że kroczą drogą Ewangelii. Pokazują także, że można inaczej postrzegać Kościół że nie jest on instytucją, a Kościołem jesteśmy wszyscy ochrzczeni. Warto podkreślić, że wiara nie jest sprawą indywidualną, zamkniętą w zaciszu domu. Wiara dotyczy nas wszystkich i możemy w niej wzrastać tylko we wspólnocie. Współcześnie bardzo ważne jest, by mieć wsparcie właśnie w Kościele. To dzięki wspólnotom i życiu z innymi mamy siłę wytrwać w wierze.
Znany historyk i pisarz Jarosław Pelikan w książce „Jezus przez wieki” stwierdza: „Gdyby szukać, która z postaci w historii na przestrzeni 2 tys., lat najpełniej wyraziła ideał Ewangelii i nauczania Jezusa Chrystusa, to trzeba by wskazać z całą pewnością na Świętego z Asyżu”. Zaś Ewa Szelburg-Zarębina pisarka, która nie kłaniała się komunistycznej władzy i ideologii – mówi: „Kiedy w głębi duszy pytam siebie, kim być powinnam, coraz częściej przychodzi mi na myśl św. Franciszek z Asyżu”. Jest on tym świętym w Kościele, który z niezwykłą łatwością unieważnia swą odległość czasową wobec każdej kolejnej epoki i każdego pokolenia, stając się przedziwnie bliskim ludziom każdego czasu. Mówi się o nim, że jest Świętym, który nie ma żadnych przeciwników ani pośród innych konfesji chrześcijańskich, ani wśród innych religii. Dzięki jego świętości i czynom oblicze Kościoła zyskało nowy, radosny rys franciszkanizmu powodujący czy niosący entuzjazm wiary i dynamikę działania.
Wpływ św. Franciszka na dzieje Kościoła i ludzkości jest po dziś dzień tak wielki, iż nie ma on równego sobie wśród świętych katolickich. Można bez przesady za Janem Rostworowskim powiedzieć, że wielkość św. Franciszka stanęła w poprzek biegu dziejów świata tak, iż każdopokoleniowy nurt historii otrzymuje coś z bogactwa Franciszkowego charyzmatu. Widać to i to w naszym pokoleniu XXI wieku, gdy szukamy natchnienia do właściwego odniesienia się do świata natury, dbałości o ekologię i przyjazny stosunek do świata roślin i zwierząt oraz wartości życia jako takiego. To też stanowi powód jawienia się współcześnie różnych wspólnot i grup duchowości czerpiących z ducha świętości św. Franciszka. Taki jest też powód, że wiele wspólnot parafialnych sięga po jego imię i jego patronat. Parafia nasza istnieje już 40 lat ciesząc się Jego duchową bliskością i patronatem.
Być ludźmi św. Franciszka, podjąć jego ideały i wartości to nadrzędny cel duszpasterstwa, radosnego entuzjazmu wiary i podążania drogą zbawienia w Franciszkowym stylu za Jezusem. Franciszkowy styl staje się bardziej dostępny i łatwiej go naśladować bo jest sprzymierzony z szarym, codziennym życiem człowieka, wraz z wszystkimi jego niespodziankami i problemami. Wszystko w nim staje się okazją do służenia Bogu i bliźnim w miłości. Chodzi przecież o całożyciową odpowiedź na miłość największą, jaką Bóg okazuje nam w Jezusie Chrystusie. Stąd wołanie Franciszka, aby Miłość była miłowana. Otwieranie się wierzących na tę Miłość jest zasadniczym pragnieniem chrześcijaństwa i największą potrzebą naszych czasów, o czym przypomina Ojciec Święty Benedykt XVI w encyklice „Caritas in Veritate”. Pytajmy za św. Franciszkiem czy Miłość jest miłowana, czy Chrystus jest miłością naszych ochrzczonych serc, czy jest przedmiotem miłości i wierności serca naszej Świętofranciszkowej wspólnoty.
Wiemy, że w ciągu 40 lat dzięki oddaniu i ofiarności mieszkańców parafii wyrosła jej struktura materialna i duszpasterska. Cieszy nas piękna od strony architektonicznej bryła kościoła, jego wyposażenie i wnętrze, a także właściwe oddalenie od hałaśliwej jezdni z ekranem zieleni. Wszystko to zostało ukształtowane rękami, ofiarnością, pracą i groszem dwu pokoleń wierzących.
Każdy kościół parafialny, zamieszkujący w nim sakramentalnie i działający przez duszpasterzy Chrystus, chce być duchowym domem naszego życia i zbawczego spełnienia. Duszpasterze swą troską pragną objąć w sposób szczególny chorych i starszych wiekiem, a także dzieci i młodzież. W programie wyjścia duszpasterskiego ku młodym zostało u nas otwarte boisko do piłki ręcznej i nożnej. Formuje się parafialna drużyna sportowa, jak również wspólnota KSM-u. Całą wspólnotę chórem modlitwy czyni wspaniały nasz chór „Cantilena”. W ramach obchodów 40-lecia odbył się radosny festyn parafialny, a do samej uroczystości liturgicznej przygotowały nas rekolekcje prowadzone przez ks. dr. Mariana Szymonika. 4 października miała miejsce centralna uroczystość 40-lecia istnienia parafii, której przewodniczył bp Antoni Długosz. Ksiądz Biskup w swoim wystąpieniu przypomniał franciszkański program życia.
Parafia chce być dynamiczną wspólnotą entuzjazmu i życia dla Chrystusa pod patronatem Wielkiego Świętego z Asyżu do którego modlimy się słowami bł. Jana Pawła II: „Ty, który tak bardzo przybliżyłeś Chrystusa Twojej epoce, pomóż nam przybliżyć Chrystusa naszej epoce i naszym trudnym, krytycznym czasom. Wspieraj nas”.
Nasza jubileuszowa wędrówka prowadzi nas teraz do łódzkich Łagiewnik, do miejsca, gdzie pośród wiekowych dębów Lasu Łagiewnickiego wznosi się barokowa świątynia Ojców Franciszkanów Konwentualnych. To jedno z najstarszych i najważniejszych sanktuariów maryjnych w regionie, gdzie Maryja od wieków czczona jest jako Matka Boża Szkaplerznej, niosąca pociechę i uzdrowienie wszystkim, którzy chronią się pod Jej płaszczem.
W centralnym punkcie jednego z ołtarzy spoczywa niewielki, ale emanujący niezwykłym blaskiem obraz Matki Bożej Szkaplerznej. Jego historia sięga XVIII wieku i jest nierozerwalnie związana z cudownymi wydarzeniami, które miały tu miejsce. Maryja na tym wizerunku patrzy na nas z wielką czułością, jakby chciała zapewnić, że każdy, kto przychodzi do Niej z ufnością, zostanie wysłuchany. To tutaj, u boku Matki Szkaplerznej, pokolenia łodzian odnajdywały siłę w czasach trudnych doświadczeń, a liczne wota są świadectwem łask, jakie spływają na to miejsce – od uzdrowień fizycznych po te najcenniejsze, duchowe.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.