W sobotę 24 maja wieczorem bp Tadeusz Pikus objął kanonicznie diecezję drohiczyńską. Obrzęd ten odbył się w kaplicy Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie. W akcie tym wzięli udział: dotychczasowy pasterz Kościoła drohiczyńskiego bp Antoni Dydycz, członkowie Kolegium Konsultorów, pracownicy Kurii Diecezjalnej, Sądu Biskupiego oraz wykładowcy i alumni Wyższego Seminarium Duchownego. Rozpoczął go Hymn do Ducha Świętego. Bp Tadeusz Pikus złożył Wyznanie wiary, ks. Zbigniew Rostkowski przypomniał znaczenie prawne tego wydarzenia oraz odczytał bullę papieską papieża Franciszka, mianującą 29 marca br. bp. Tadeusza Pikusa, dotychczasowego biskupa tytularnego Lisinii, pełniącego obowiązki biskupa pomocniczego archidiecezji warszawskiej, biskupem drohiczyńskim, dziękując równocześnie za dotychczasową posługę bp. Antoniemu Dydyczowi. Odczytał też on tekst protokołu, pod którym księża biskupi i członkowie Kolegium Konsultorów złożyli podpisy. Zabierając głos, ks. Tadeusz Syczewski, rektor Wyższego Seminarium Duchownego, podkreślił, że było to historyczne wydarzenie dla diecezji, które odbyło się w jej sercu, miejscu, gdzie przygotowują się przyszli kapłani. Odwołując się zaś do symboliki zielonego kapelusza z herbu biskupiego, który ukazuje dobrych pasterzy, prowadzących swe owce na zielone pastwiska zdrowej i żywej nauki, powiedział, iż jest przekonany, że nowy Biskup będzie tam wiódł powierzoną sobie diecezję. Składając życzenia, Ksiądz Rektor zapewnił też, że może on zawsze liczyć na pomoc. Podziękował on również biskupowi seniorowi Antoniemu Dydyczowi za 20 lat ojcowskiego zatroskania o każdego kapłana i alumna. Alumni wręczyli księżom biskupom kwiaty, bp Dydycz przekazał zaś w darze swemu następcy symbole diecezji oraz wizerunek Maryi Matki Kościoła, Patronki diecezji drohiczyńskiej. Odbyło również nabożeństwo majowe, które poprowadził ks. Dariusz Kucharek, ojciec duchowny, zakończone błogosławieństwem, udzielonym Najświętszym Sakramentem przez bp. Tadeusza Pikusa.
Czy można klaskać w kościele?
Arcybiskup Socrates Villegas, ordynariusz diecezji Lingayen-Dagupan, leżącej 200 km na północ od stolicy Filipin – Manili, zakazał wiernym swojej diecezji klaskania podczas Mszy św. Przypomniał diecezjanom, że Eucharystia jest bezkrwawym uobecnieniem ofiary krzyża, a „kto klaszcze w sytuacji, gdy drugi cierpi?”.
Marian Kasprzyk, wybitny pięściarz, złoty medalista olimpijski z Tokio w 1964 roku i brązowy cztery lata wcześniej w Rzymie, zmarł w poniedziałek wieczorem w Bielsku-Białej. Pogrzeb zmarłego w wieku 87 lat Mariana Kasprzyka, mistrza olimpijskiego z Tokio, wybitnego pięściarza i jednej z legend polskiego sportu, odbędzie się w poniedziałek, 9 lutego 2026 r. Mszę św. pogrzebową sprawować będzie bp Piotr Greger o godz. 14.00 w katedrze św. Mikołaja w Bielsku-Białej. Godzinę wcześniej rozpocznie się modlitwa różańcowa, natomiast o godz. 13.30 zaplanowano wystąpienia przedstawicieli władz oraz środowisk sportowych.
Po zakończeniu Eucharystii nastąpi przejazd do Kamienicy, gdzie Marian Kasprzyk spocznie na cmentarzu parafialnym obok swojej małżonki Krystyny, zmarłej w 2001 roku.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.