Wprawdzie do kolejnego spotkania na Lednicy jest jeszcze całe pół roku, organizatorzy tej inicjatywy ewangelizacyjnej już od początku roku rozsyłają zaproszenia do młodych z informacjami o przebiegu spotkania. Chodzi o to, aby na tegoroczne lednickie święto młodzi przyjechali jeszcze bardziej przygotowani duchowo. Jedną z form tego przygotowania ma być praca nad własnymi talentami, z których - jak przypomina o. Jan Góra OP - "najważniejsze jest nasze człowieczeństwo". Organizatorzy liczą również na to, że wielu młodych podejmie odpowiedzialność bycia "ambasadorem Lednicy".
Trzej Królowie patronami Kolonii
Katedra w Kolonii słynie ze szczególnej czci, jaką odbierają w niej Trzej Królowie. Miasto to stanie się w 2005 r. miejscem kolejnych Światowych Dni Młodzieży. Te dwa fakty powiązał ze sobą ks. Georg Austen, przewodniczący Komitetu Organizacyjnego ŚDM w Kolonii, który przekazał do miast Światowych Dni Młodzieży medale z repliką płaskorzeźby Trzech Króli z kolońskiej katedry. W Niemczech rozpoczynają się już wstępne przygotowania do organizacji tego wielkiego wydarzenia religijnego.
Końcówka pierwszego półrocza w szkole i na studiach kojarzy się ze wzmożonym wysiłkiem w zdobywaniu wiedzy. Warto też pomyśleć już o zagospodarowaniu ferii zimowych. Jak co roku, wyjazdy organizuje wiele parafii archidiecezji częstochowskiej. Na zimowiska zaprasza m.in. Akcja Katolicka i Dom Rekolekcyjny "Święta Puszcza" w Olsztynie. Dla maturzystów i maturzystek zorganizowano serie rekolekcji związanych z przygotowaniem do podjęcia decyzji o dalszym etapie życia. Również na rekolekcje zapraszają młodych wspólnoty zakonne. Na swój zimowy wyjazd wyruszają również studenci z DA "Emaus".
Młodzi z Jezusem Miłosiernym
Cieszy fakt, że peregrynacji obrazu Jezusa Miłosiernego w archidiecezji częstochowskiej towarzyszą wspólnoty młodzieżowe. W ponad dwudziestu parafiach Częstochowy, w których odbyło się już nawiedzenie, adoracje przy obrazie prowadziła młodzież z oazy i KSM.
Spotkanie nauczycieli akademickich
Kolejne spotkanie nauczycieli akademickich odbędzie się 19 stycznia br. o godz. 20.15 w sali Kurii Metropolitalnej. Tematem wprowadzającym do dyskusji będzie ogólna prezentacja zjawiska postmodernizmu. Nauczyciele akademiccy na ostatnim swoim spotkaniu 5 stycznia br. dyskutowali nad prawdą w aspekcie moralnym w świetle encykliki Veritatis splendor.
Październik to dla wielu osób czas powrotu do różańca. W kościołach po raz kolejny rozbrzmiewa „Zdrowaś Maryjo”, a wśród wiernych pojawiają się postanowienia, by tej modlitwie poświęcać więcej czasu. Tyle że z czasem bywa różnie. Praca, dom, dzieci, zakupy, nauka, spotkania i dziesiątki drobnych spraw sprawiają, że wieczorem najczęściej marzymy już tylko o chwili odpoczynku. Czy w takim rytmie dnia jest jeszcze miejsce na różaniec?
Podczas objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie w 1877 roku pojawiło się wezwanie do modlitwy różańcowej. Dla wielu osób różaniec stał się odtąd jedną z najważniejszych codziennych modlitw. Tyle że regularność nie zawsze przychodzi łatwo. Nie każdy ma możliwość, by wieczorem spokojnie usiąść i przez kilkadziesiąt minut modlić się bez przerwy. Czasem wystarczy jednak zacząć od jednej tajemnicy.
Finał Księgi Hioba jest krótki jak wyrok po długim procesie. Hiob, który przez dziesiątki rozdziałów domagał się rozprawy, po teofanii z wichru mówi: „wiem, że Ty wszystko możesz, co zamyślasz, potrafisz uczynić”. Dodaje zdanie, które jest kapitulacją innego rodzaju niż ta, do której namawiali go przyjaciele: „mówiłem, nie rozumiejąc, o rzeczach zbyt cudownych dla mnie”. Hiob przyznaje się jedynie do granic poznania. To wielka różnica. Bóg zresztą za chwilę oświadczy przyjaciołom, że to oni „nie mówili o Mnie prawdy, jak sługa mój, Hiob”. „Dotąd Cię znałem ze słyszenia, teraz ujrzało Cię moje oko”. Cała księga zmierza do tego jednego wersetu, od teologii referowanej do spotkania. Hiob otrzymał zamiast odpowiedzi obecność i ona wystarczyła. „Odwołuję i żałuję w prochu i popiele”. Proch i popiół są tu miejscem człowieka, który zobaczył miarę rzeczy. Grzegorz Wielki, którego Moralia in Iob są największym starożytnym komentarzem do tej księgi, widział w tym pokłonie początek prawdziwej mądrości. Więcej wie ten, kto wie, przed Kim stoi, niż ten, kto ma odpowiedzi. Epilog przywraca Hiobowi dobra w dwójnasób. Czternaście tysięcy owiec, sześć tysięcy wielbłądów, siedmiu synów i trzy córki, którym, rzecz w Biblii wyjątkowa, nadano imiona i dano dziedzictwo „pomiędzy ich braćmi”. Ta podwójna restytucja bywa czytana płasko, jakby Bóg wyrównywał rachunek. Tekst mówi ostrożniej. Pan „przywrócił Hioba do dawnego stanu” (dosłownie odwrócił jego los), gdy ten „modlił się za swoich przyjaciół”. Odnowa przychodzi przez wstawiennictwo za tych, którzy zawinili wobec niego. Hiob umiera „stary i pełen dni”, jak brzmi formuła patriarchów. Jego historia pozostaje otwarta ku większej odpowiedzi. Da ją dopiero Ten, który sam przejdzie przez niesprawiedliwy proces i grób aż do restytucji poranka wielkanocnego.
W roku jubileuszu 200-lecia Żywego Różańca do sanktuarium w Rokitnie pielgrzymowali dziś członkowie Róż Żywego Różańca i Apostolatu Margaretka. Był czas na wspólną modlitwę, koncert, świadectwo i Mszę św.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
